???? ???? ???????

مسجد روحانی لطف‌الله (تشکیل شده در ۱۰۱۱-۱۰۲۸ق/ ۱۶۰۲-۱۶۱۹م) از مسجدهای تاریخی اصفهان که در روزگار صفویه سازه شد. مسجد روضه خوان لطف‌الله طی ۱۸ سال در طول پاد شاه عباس نخستین به مراد تجلیل از منزلت روحانی لطف‌الله میسی عاملی(۱۰۳۵ق) ساخته شد. مسجد روحانی لطف الله در ضلع شرقی میدان نقش دنیا و مقابل عمارت بهتر قاپو و در همسایگی مسجد امام واقع شد‌ه‌است. گردشگران متعددی از این مسجد دیدن پک پذیرایی ترحیم مشهد می‌نمایند.

تاریخچه سازه
مسجد روحانی لطف‌الله در طی پاد شاه عباس صفوی و به امر وی تشکیل‌شده و آن را به‌اسم روضه خوان لطف‌الله میسی عاملی(متوفای ۱۰۲۳ق) که از عالمان اصفهان بود، اسم‌گذاری کرد. سلطان‌عباس از به عبارتی آغاز قصد داشت

امامت مسجد را به روحانی لطف‌الله میسی بسپارد بیان کننده در‌این حیطه، یک مسجد سابق که مسجد کوچه جلوخان اسم داشت، برقرار بوده و مسجد روضه خوان لطف‌الله مکان به عبارتی مسجد قرار گرفت.[۱] سال استارت سازه ۱۰۱۱ق یا این که ۱۰۱۳ق اعلام گردیده و تاریخ اتمام مسجد و تزیینات آن بر طبق کتیبه محراب، ۱۰۲۸ق مذکور میباشد.

مطابق کتیبه‌ای که در محراب وجود دارااست، محمدرضا فرزند معلم حسین سازه اصفهانی معمار مسجد بوده میباشد. بعد از تشکیل داد مسجد آغاز ملا عبدالله شوشتری در آن امام جماعت بود و بعداز آن به روضه خوان لطف‌الله واگذار شد.[۲] [۳]

اسم‌های دیگر
از مسجد روضه خوان لطف‌الله با اسم‌های دیگری زیرا مسجد صدر، ملا فتح‌الله، مسجد مجتهد گرانقدر و مسجد سلطنتی خاطر گردیده‌است.[۴]

خصوصیت‌ها
مسجد روضه خوان لطف‌الله در جانب شرقی میدان نقش‌دنیا (امام خمینی فعلی) قرار گرفته و روبروی آن، عمارت خوب‌قاپو میباشد. این مسجد فاقد صحن، رواق و مناره میباشد و فقط یک شبستان داراست که با کاشی‌های مُعَرَّق یا این که هفت‌رنگ تزیین گردیده است. فروغ و روشنایی شبستان نیز به‌وسیله دریچه‌ها و پنجره‌هایی که بر روی گنبد و دیوارها درنظرگرفته شده، ساخت میگردد. کتیبه‌هایی از نشانه‌ها، احادیث و اشعاری از روضه خوان بهایی در مسجد وجود دارااست که نصیب عمده آن به‌خط علیرضا عباسی از خطاطان خوشنویسی در عصر صفوی میباشد.[۵] دو کتیبه بلندمرتبه کمربندی باطن گنبد مسجد میباشد، که در بخش ذیل گنبد به خطّ ثلث سپید بر مسئله کاشی لاجوردی معرّق جلب اعتنا می‌نماید... در انتهای کتیبه کمربندی نخستین، تفصیل آداب ورود به مسجد از عهدوپیمان نبی اسلام میباشد، ...در انتهای کتیبه کمربندی دوم نیز، که دربرگیرنده مجموع آیه ها سوره آدینه و سوره نصر میباشد، با عبارت «کتبها علی رضا العبّاسی غفر الله ذنوبه» ختم گردیده‌است.[مستلزم منبع]

ملا محمد بن مرتضی بن محمود کاشانی (۱۰۰۷-۱۰۹۱ق) مشهور به ملا محسن و ملقب به نتیجه کاشانی، فیلسوف، محدث، مفسر و عالم شیعه در قرن یازدهم قمری میباشد. وی نزد عالمانی همانند ملاصدرا(درگذشت: ۱۰۵۰ق)، روضه خوان بهائی(۹۵۳ق ـ۱۰۳۱ق)، میرفندرسکی(حدود۹۷۰-۱۰۵۰ق) و میرداماد(درگذشت: ۱۰۴۱ق) پک پذیرایی ترحیم مشهد شاگردی کرد.

سود در موضوعات متفاوت اثرها اکثری نگاشت که تعبیر صافی، الوافی، مفاتیح الشرایع، المحجة البیضاء و الکلمات المکنونه به ترتیب در تعبیر و تفسیر، حدیث، فقه، رفتار و عرفان مهمترین اثرها وی به شمار می آیند.

نتیجه شیوۀ اخباریان وسط‌رو را در پیش گرفت از این رو ایده ها وی در بخش اعظمی موردها با فقهای گذشته گوناگون بود. از مهم ترین آراء خاص وی می‌قدرت به مجوز غنا (با شروطی خاص)، مختلف بودن بلوغ نسبت به تکالیف متفاوت و وجوب عینی نماز آدینه اشاره نمود.

اقامۀ نماز آدینه در کاشان و اصفهان از کار‌های سیاسی اجتماعی وی بوده میباشد.

معاش‌طومار
نتیجه در ۱۴ صفر سال ۱۰۰۷ق (مصادف با ۹۷۷ش) در کاشان زاده شد.[۱] قوم و قبیله سود از خانواده‌های علمی و پر اسم و رسم شیعه بوده میباشد.[۲] پدرش رضی الدین سلطان مرتضی (۹۵۰-۱۰۰۹ق)[۳] و مادرش زهرا خاتون (درگذشت: ۱۰۷۱ق)، دختر ضیاء العرفا رازی بود.[۴] جدّ سود، تاج الدین فرمان روا محمود فرزند ملا علی کاشانی، در کاشان مدفون میباشد.

کنیه
اسم نتیجه، محمد بود.[۵] البته به محسن یا این که محمدمحسن آوازه داشت.[۶] وی داماد ملاصدرا(درگذشت: ۱۰۵۰ق) بود و پدرزنش اورا نتیجه، و داماد دیگرش لاهیجی(درگذشت: ۱۰۷۲ق) را فیاض کنیه بخشید.[۷]

همسر و فرزندان
نتیجه ها وصلت محمدمحسن با زبیده دختر ملاصدرا[۸] پنج فرزند به اسم‌های تحت بود:

محمد دانش الهدی، تالیف کننده معادن الحکمة
معلوم الدین احمد
عَلیّه بانو، لقب وی اُمّ الخیر بوده میباشد
سکینه لقب‌اش اُمّ البِر
سکینه لقب‌اش اُمّ سلمه[۹]تهرانی در طبقات اعلام الشیعه نام او‌را فاطمه و با القابی زیرا فاضلة شاعرة بالفارسية محدثة(اهل فضل و ادب و علم،سراینده شعر به فارسی، محدث) تعریف نموده است. [۱۰]
کار در حکومت صفوی
نتیجه در کاشان و قمصر، نماز آدینه اقامه میکرد.[۱۱] وی دعوت فرمانروا صفی را برای اقامت در اصفهان نپذیرفت، ولی به دعوت فرمان روا عباس دوم برای اقامه نماز آدینه در مسجد جامع عتیق به اصفهان رفت.[۱۲]

عبدالله بن مغیره، از اصحاب اجماع میباشد که از امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) ماجرا نموده است. وی اهل کوفه بود و نامش در گواهی ۵۲۱ حدیث آمده میباشد. رجالیان عبدالله پک پذیرایی ترحیم مشهد را توثیق کرده‌اند.

اسم و لقب
عبدالله بن مغیره بجلی از موالی بنی‌نوفل و از هم محلی کوفه بود.[۱] لقب‌اش ابومحمد و از راویان ثقه میباشد. او را از اصحاب اجماع برشمرده‌اند.

برقی در کتاب رجال خویش یک‌توشه اسم او را عبدالله بن مغیره و از اصحاب امام رضا(ع) بیان نموده است و یک‌توشه با تیتر عبدالله بن مغیره مولی بنی نوفل بن حارث بن عبدالمطلب خزاز کوفی و از اصحاب امام رضا(ع) از وی مذکور میباشد.[۲]

روضه خوان طوسی نیز از عبدالله با دو تیتر و از اصحاب دو امام بیان نموده است.[۳] ولی بنابر استیناف سید ابوالقاسم خویی، هر دوی این اشخاص یک نفر و به عبارتی عبدالله بن مغیره میباشد که از اصحاب اجماع به شمار می‌رود. او هم از امام کاظم و هم در حدود ۱۶ ماجرا از امام رضا(ع) نقل نموده است.[۴]

اصحاب اجماع
یاران امام باقر(ع)
۱ زُرارَة بن اَعین
۲ مَعروفِ بنِ خَرَّبوذ
۳ بُرَید بن معاویه
۴ ابوبصیر اَسَدی یا این که (ابوبصیر مرادی)
۵ فُضَیل بن یسار
۶ محمد بن مُسلِم
یاران امام راست گو(ع)
۱ جَرغبت بن دَرّاج
۲ عبدالله بن مُسکان
۳ عبدالله بن بُکَیر
۴ حَمّاد بن عثمان
۵ حماد بن عیسی جهنی
۶ اَبان بن عثمان
یاران امام کاظم(ع) و امام رضا(ع)
۱ یونس بن عبدالرحمن
۲ صَفوان بن یحیی
۳ اِبن اَبی عُمَیر
۴ عبدالله بن مُغَیرِه
۵ حسن بن دوستداشتنی یا این که (حسن بن علی بن فَضّال، فَضالَة بن ایوب و عثمان بن عیسی)
۶ احمد بن ابی نصر بزنطی
نبو
شک و تردید در امامت امام رضا(ع)
عبدالله بن مغیره مدتی جز‌ء واقفیه بود. ولی بعد از مدتی از این‌شیوه بازگشته میباشد، کشی در کتاب رجال قصه این رجوع و برگشت را از لهجه خویش عبدالله این سیرتکامل نقل می‌نماید:

اینجانب واقفی بودم، و در یکی‌از سال‌ها با به عبارتی نظریه‌، به حج رفتم. بعد از آن وقتی‌که به کنار کعبه رسیدم و خویش را به وی چسباندم، ناگهان شورشی در دلم بر پا شد، و در به عبارتی‌جا دست به دعا برداشته و گفتم:‌ خدایا! تو مراد و مناسب من را میدانی، پس خودت من‌را به شایسته ترین آیین و نظریه هدایت و ارشادوراهنمایی بنما.

پس از این دعا به دلم برات شد که سرویس امام رضا(ع) بروم، از این‌رو به مدینه و به منزل وی رفتم، آن گاه در زدم و به غلام آن حضرت گفتم: به مولایت بگو که مردی از اهل عراق پشت درب منزل معطل میباشد. بعد از آن ناگهان ندای آن حضرت را شنیدم که فرمودند:‌ای عبدالله بن مغیره! باطن شد.

عبدالله میگوید: همین که وارد منزل شدم و امام(ع) نظرش بر اینجانب به‌زمین‌خورد، فرمود: معبود دعایت را مستجاب کرد و تو‌را به آئین خودش هدایت نمود. اینجانب نیز فورا گفتم: شهید شدن میدهم که تو حجت خدایی بر اینجانب و امین خدایی بر خلقش.[۵]

وثاقت
وثوق عبدالله بن مغیره گزینه تاکید همگی رجالیان میباشد؛ نجاشی برای وی دوبار وصف (ثقه) را آورده میباشد و اورا در بزرگی، آیین و پرهیزگاری انسانی بی‌مانند تعریف کرده است.[۶]

اسم عبدالله بن مغیره در سلسله راویان ۵۲۱ حدیث آمده میباشد. وی از امام کاظم(ع)، امام رضا(ع)مستقیم ماجرا کرده، همینطور از اشخاصی همانند زیاد بن منذر، ابی‌داود مسترق، ابن بکیر، عبدالله بن مُسکان، جمیل بن دراج، عبدالله بن خجسته قداح و تعداد دیگری از راویان، نیز قصه نموده است.[۷]

زمانه ائمه
مخالفت با گزینش خلیفه از بنی هاشم
نوشته ی علمیٔ مهم: حادثه سقیفه بنی ساعده
بعداز رحلت رسول(ص)، رقابت‌های قبیلگی قبل از اسلام، حتی‌د‌ر در میان صحابه نبی(ص) در پوسته مخالفت با جانشینی علی(ع) آشکار گشت. بخش اعظمی از معارضان خلافتِ امام علی(ع)، خلافت او‌را به معنای ادامه حکومت بنی هاشم بر عرب می‌دانستند؛ چنان که عُمَر در اعلام کرد وگو با علی(ع) و همینطور عباس بن عبدالمطّلب تیتر پک پذیرایی ترحیم مشهد می کرد که:

عرب نمی‌پذیرد که نبوت و خلافت با هم در یک بستگان توده شود!!![۳۹]
در مقابل، امام علی(ع) علاوه بر تأیید اینکه خلفای رسول(ص) می بایست از قریش و بنی هاشم باشند، به صورت صریح بیان کرد که صرفا اشخاص معینی از بنی هاشم لایق این منصب و مسئولیت‌اند.[۴۰]

مخالفت با توده شدن نبوت و خلافت در بنی هاشم، موجب اتحاد بقیه تیره‌های عرب شد؛ چون تیره‌های گوناگون قریش، مردمان مدینه و متحدانِ آنها می‌پنداشتند در حالتی‌که علی(ع) خلیفه خواهد شد، خلافت هیچ‌گاه از بنی هاشم بیرون نخواهد شد.[۴۱]

به همین ادله، بعضا از صحابه، وقتی که هنوز فرستاده(ص) دفن نشده بود، در سقیفه، گرد آمدند و از بین خویش، فارغ از مشاوره با بنی هاشم و به رغم اعلام وصایت و جانشینی علی(ع) از سوی فرستاده(ص) خلیفه‌ای منصوب کردند. از این مجال کشمکش بین بنی هاشم و خلفا و حاکمانِ بعداز آن‌ها در همه عصر‌ها وجود داشته میباشد.

علی رغم این مخالفت‌ها با سیادت بنی هاشم و وصال خلافت به آن ها، بنی هاشم جایگاه والای خویش را تا حد متعددی مراقبت کردند. به عنوان مثال، در ماجرای تقسیم غنایم و «تدوین دیوان»، قدمت، بنی هاشم را تحت عنوان خویشان فرستاده(ص)، بر همگان مقدم داشت و آنها را به انگیزه خویشاوندی با رسول شریف‌ترین اعراب خواند.[۴۲]

دلایل نقلی
نشانه‌ها زیادی را نشانه بر تجرد نفس دانسته‌اند برای مثال: آیه ۱۴ سوره مؤمنون «ثُمَّ أَنْشَأْناهُ‏ خَلْقاً آخَر؛ آن‌گاه آن را آفرینش جدید‌‏ای دادیم‏»، [۵۵] آیه ۲۹ سوره حجر و آیه ۷۲ سوره ص «نَفَخْتُ‏ فيهِ مِنْ رُوحی؛ در وی از روح خویش دمیدم‏»، [۵۶] آیه ۴۲ سوره زمر «اللَّهُ يَتَوَفىَّ الْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَ الَّتىِ لَمْ تَمُتْ فىِ مَنَامِهَا؛ خدا ارواح را به هنگام مرگ قبض پک پذیرایی ترحیم مشهد می‌نماید،

و ارواحی را كه نمرده‌‏اند نیز به هنگام خواب میگیرد»، [۵۷] آیه ۹ سوره سجده، [۵۸] آیه ۱۰ و ۱۱ سوره سجده[۵۹] و آیه ۹۳ سوره انعام.[۶۰] به گفته ملاصدرا کلیه آیه ها مرتبط با معاد و حال و روز آدم‌ها در آخرت بر تجرد نفس دلالت دارا‌هستند.[۶۱]

اورده شده براساس آیه ۱۴ سوره مؤمنون، خدا بعداز ذکر فرایند دنیوی خلقت آدم همانند عَلَقَه (خون بسته)، مُضْغَه (گوشت پاره) و گوشت و استخوان، از خلقت دیگری از سنخ غیرمادی صحبت نقل شده که به عبارتی نفس مجرد میباشد.[۶۲] جعفر سبحانی، متکلم شیعه، در دلالت آیه ۴۲ سوره زمر گفته میباشد به دست آوردن جان و روح بعضی از آدم‌ها و نگرفتن روح برخی دیگر، نشانه از وجود موجودی غیر از تن میباشد که از تحول و نابودشدن در مدد میباشد. اینگونه موجودی مسلماً مجرد خواهد بود.[۶۳]

احادیث زیادی همانند «حدیث اینجانب عرف نفسه فقد عرف ربه»، «قلب المؤمن افق الله‌» و احادیث خلقت روح‌ها قبل از خلقت جسدها نیز برای ثابت تجرد نفس گزینه استناد قرار گرفته‌اند.[۶۴]

شواهد تجربی همانند تجربیات‌های در حدود مرگ، احضار ارواح، خواب‌های مغناطیسی (هیپنوتیزم)، خواب و رؤیا، ایفا مرتاضان و تله‌پاتی (جابجایی درنگ و داده ها از شیوه بدور و سوای رابطه فیزیکی) از سایر دلایل تجرد نفس شمرده گردیده‌اند.[۶۵] هر‌یک‌سری کوشش‌هایی برای ثابت دنیوی بودن این پدیده‌ها انجام شده، ولی بیان شده تعبیر و تفسیر غیرمادی این پدیده‌ها آسوده‌خیس و قانع‌کننده‌خیس میباشد.[۶۶]

منکران تجرد نفس
آورده شده دو دسته به دنیوی بودن نفس معتقدند:

متکلمان مسلمان: این مجموعه تنها آفریدگار را مجرد می دانند و دیگر موجودات را دنیوی میدانند.[۶۷]
دنیوی‌گرایان: این تیم وجود مجردات را به کلی انکار می‌نمایند که فیض آن انکار تجرد نفس خواهد بود.[۶۸]
علامه طباطبایی، اهل حدیث را نیز جزو منکران تجرد نفس ذکر شده میباشد.[۶۹] بیشتر متکلمان مسلمان را معتقد به دنیوی بودن نفس دانسته‌اند؛ البته در تعبیر آن اختلاف دارا هستند.[۷۰] آورده شده بیشتر متکلمان، نفس را به اجزاء اساسی تن تعبیر کرده‌اند که از نخستین تا انتها قدمت باقی میباشد و تغییر تحول نمی‌نماید.[۷۱]

مثلا متکلمان قائل به دنیوی بودن نفس عبارتند از: سید مرتضی، [۷۲] روحانی طوسی، [۷۳] ابوالحسین بصری، از متکلمان معتزله، [۷۴] ابن‌میثم بحرانی، شارح نهج البلاغه و متکلم شیعی سده هفتم قمری.[۷۵] از طریقه علامه مجلسی، دلایل عقلی مسلم بر تجرد یا این که دنیوی بودن نفس نیست؛ ظواهر آیه‌ها و احادیث دلالت بر دنیوی بودن آن دارا هستند. او برآن میباشد که فی مابین تجرد نفس و جسم نورانی و ملکوتی بودن و باطن در تن بودن نفس شک وتردید وجود دارااست. از نگاه وی، تکفیر معتقدان به تجرد نفس درست وجود ندارد.[۷۶]

شرکت کردن‌ها و موضع ها سیاسی
فاطمه(س) کار‌های اجتماعی و موضع‌گیری‌های سیاسی زیادی داشته میباشد. سفر به مدینه، مداوای رسول(ص) در جریان نزاع احد،[۸۴] حضور در کنار تن حمزه سیدالشهدا یاروهمدم با صفیه خواهر حمزه وعمه نبی(ص) در اُحُد[۸۵] رساندن آذوقه برای فرستاده در نبرد خندق[۸۶] و ملازمت و همراهی‌اش در فتح مکه[۸۷] مثلا شغل‌های او پیش از رحلت نبی(ص) پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد؛

ولی بیشتر شغل‌های سیاسی فاطمه(س) مرتبط با روزگار کوتاه معاش‌اش بعداز رحلت رسول میباشد. از مهم ترین موضع‌گیری‌های سیاسی او این مفاد میباشد: مخالفت با اتفاق سقیفه و تعیین ابوبکر تحت عنوان خلیفه بعداز نبی، رفتن به منزل سران مهاجر و انصار برای اقرار تصاحب کردن از آن‌ها در امر استعداد و برتری امام علی(ع) برای خلافت، عملکرد برای بازپس‌گیری مالکیت فدک، تلاوت خطبه فدکیه در توده مهاجرین و انصار، هواخواهی از علی(ع) در ماجرای هجوم به منزل وی، سخنرانی در توده زنان (مهاجر وانصار) که به عیادتش آمدند و وصیت کردن برای اجرا مراسم بعد از مرگش به طور مخفیانه و پنهانی. به یقین برخی دانشمندان، اکثری از گفتارها و رفتارهای فاطمه بعد از رحلت فرستاده(ص) به نوعی برخورد سیاسی و اعتراض به غصب خلافت از سوی ابوبکر و هوا داران دستگاه خلافت وی بود.[۸۸]

مخالفت با تصمیم شورای سقیفه
نوشته ی علمیٔ اساسی: اتفاق سقیفه بنی‌ساعده
میشل کعدی؛ مولف مسیحی
فاطمه زهرا مجاهد در خط مش پروردگار، اسلام و حق میباشد. وی در مقابل ظلم ایستادگی کرد و برای امان از سیاست بر حق الهی به‌پا خواست. وی هنگامی اعتراض خویش را به نقط ی اوج رساند که وصیت کرد شبانه دفن خواهد شد تا کسانی که منکر حق شدند و او‌را اذیت کردند، نتوانند در تشییع وی حاضر شوند.
«کاتب المسیحی: الزهراء عارضت الظلم وانتفضت لحمایة سیاسة الحق الإلهی»، وبگاه کانال الکوثر.
بعداز تشکیل شورای سقیفه و بیعت گردآوری‌ای با ابوبکر تحت عنوان خلیفه، فاطمه در کنار علی(ع) و شماری از صحابه نظیر طلحه و زبیر با این مبادرت مخالفت کردند؛[۸۹] چون در رخداد غدیر، فرستاده(ص) امام علی(ع) را جانشین خویش معرفی کرده بود.[۹۰] مبنی بر گزارش‌های تاریخی فاطمه به یاور علی به سراغ صحابه می‌رفتند و از آنها طلب کمک می‌کردند. صحابه در جواب به درخواست فاطمه می‌گفتند درصورتی که قبل از آنکه با ابوبکر بیعت نمایند اینگونه درخواستی میکرد، از خلافت علی(ع) دفاع می‌کردند.[۹۱]

حسینیه هُوْگلی از بناهای مذهبی و سیاحتی شیعه‌ها در شهر مرشدآباد هند میباشد که در آن مراسم سوگواری امام حسین(ع) برگزار می‌گردد. این حسینیه را حاجی محمدمحسن در سال ۱۸۴۱م تأسیس کرد. سالانه در هفتم محرم مراسم سوگواری‌ای برگزار میگردد و عموم از جاهای متفاوت ایالت به‌این جای میایند تا درین مراسم کمپانی نمایند. در محوطه حسینیه، مسجد و مکتب علمیه‌ای نیز تاسیس شد‌ه‌است. ایجاد کرد این حسینیه، ۲۰ سال به‌ارتفاع انجامید و گردشگران فراوانی از آن دیدن پک پذیرایی ترحیم مشهد می‌نمایند.

معرفی
حسینیه هوگلی از بناهای مذهبی و سیاحتی شیعه ها هند میباشد که در ۴۰ کیلومتری شهر کلکته و در کنار رودخانه هوگلی در بنگال غربی هند در شهر مرشدآباد واقع گردیده است.[۱] حسینیه مکانی میباشد که شیعه ها برای برگزاری عزاداری سومی امام خویش، امام حسین(ع) و دیگر شهدای کربلا میسازند.[۲]

تاریخچه

فضای داخلی حسینیه
گفته می گردد که محمدآغا مطهر (بازرگان اهل ایران) در سال ۱۷۱۷م تأسیس این حسینیه را استارت کرد. وی بازرگان بود[۳] و در مرشدآباد برای اسکان خویش ساختمانی تاسیس کرد.[۴]مطهر در سال ۱۷۳۵م این ساختمان را با اسم نذرگاه حسین (یعنی نذر امام حسین(ع)) وقف نمود.[۵] داماد او میرزا صلاح‌الدین، طبقه دوم این ساختمان را به‌اسم تعزیه‌منزل تشکیل داد و بعداز آن به‌صورت حسینیه درآمد.[۶]

بعداز وفات آغامطهر، دخترش «منوجان» وارث او شد که خواهر ناتنی حاجی محسن بوده میباشد. میرزا صلاح‌الدین و همسرش منوجان اولاد نداشتند و «منوجان» از مادرش زینب نیز اموال متعددی به ارث برده بود و شوهرش نیز در جاهای گوناگون مزرعه داشته که بعداز وفات او آن مزارع نیز به «منوجان» رسید.[۷]

در سال ۱۸۰۳م پس از وفات منوجان، میزان دارایی او به حاجی محسن رسید[۸] و وی در سال ۱۸۰۶م کل این اموال را در فعالیت نه وقف کرد.[۹] پس از درگذشت حاجی محسن، این موقوفه به وسیله متولی اداره می شد تا اینکه در سال ۱۸۳۷م فردی به‌اسم سید کرامت‌علی تولیت این موقوفه را برعهده گرفت و وی در سال ۱۸۴۱م عمل بنای حسینیه را مجدد شروع کرد و در سال ۱۸۶۱م به اتمام رساند.[۱۰] ساختمان سابق حسینیه در حین تجدید بنا نسبتاًً تخریب گردیده بود.[۱۱]

فعالیت تأسیس حسینیه به وسیله آغامطهر و دامادش شروع شد[۱۲] البته بانی آن بازرگان و کشاورزی به‌اسم حاج محمدمحسن (۱۷۳۲-۱۸۱۲م) بوده میباشد.[۱۳] حاجی محمدمحسن خلال حسینیه هوگلی بناهای دیگری را نیز تأسیس نمود که مکتب هوگلی، محسن دانشگاه، بیمار ستان حسینیه بعضا از این بناها میباشند.[۱۴]

مُصْحَف فاطمه(س) اسم کتابی که فرشته الهی مطالب آن را برای حضرت فاطمه(س) ذکر کرده و امام علی(ع) آن ها را نوشته میباشد. مطالب این کتاب، مشتمل بر رده فرستاده(ص) در فردوس و خبر ها و رویدادهای آجل میباشد. این کتاب نزد امامان شیعه بوده و دربین آن‌ها دست به دست می‌شد‌ه‌است و دیگر افراد به این کتاب دسترسی نداشته‌ و ندارند. این کتاب در حال حاضر در چنگ امام مجال(عج) پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد.

بعضا از اهل سنت مدعا گردیده‌اند که شیعه ها قرآن دیگری به اسم مصحف فاطمه دارا هستند البته امامان شیعه همواره بر این دستور تاکید کرده‌اند که‌این مصحف، کتابی غیر از قرآن میباشد و شیعه ها به عبارتی قرآن رایج بین مسلمان‌ها را قبول دارا‌هستند.

املاکننده و تالیف کننده
در احادیث آمده میباشد که بعد از رحلت نبی(ص)، فرشته‌ای از جانب خداوند مطالبی را به حضرت فاطمه(س) وحی کرد.[۱] این فرشته در بعضا احادیث، «نبی الله [=نبی پروردگار]»[۲] و در بعضا، «جبرئیل» دانسته شد‌ه‌است.[۳] بعضا دانشمندان در وجه عده این احادیث گفته اند این دو اسم به یک نفر اشاره داراست و منظور از نبی الله، به عبارتی جبرئیل میباشد[۴] خیر فرد فرستاده(ص). به کار گیری از تیتر «فرستاده الله» برای اشاره به فرشتگان و جبرئیل در قرآن[۵] و سنت،[۶] رایج میباشد.[۷]

داستان‌های مرتبط با صحیفه فاطمه هم‌روایت‌اند که کتابت آن را حضرت علی(ع) بر ذمه داشته میباشد.[۸]

قابلیت و امکان نزول فرشته و وحی بر فاطمه(س)
نزول فرشته الهی و رابطه آفریدگار با غیر پیامبران از روش ملائکه و وحی قابلیت‌پذیر میباشد؛ چنان‌که نشانه‌ها از رابطه فرشته با حضرت مریم(س) صحبت میگویند[۹] در احادیث نیز نزول فرشته بر حضرت فاطمه(س) را با نزول ملائکه بر حضرت مریم(س) شبیه دانسته‌اند.[۱۰]

در حدیثی از امام راستگو(ع) آمده میباشد که ملائکه بعد از ذکر برگزیدگی، عصمت و برتری حضرت فاطمه(س) بر مجموع زنان دنیا، به وی گفتند که بر درگاه الهی عبادت و سجود نماید. افزون بر آن، دربین فاطمه(س) و فرشتگان گفتگوهایی انجام یافته میباشد. برای مثال در جواب سوال حضرت درباره برتری مریم(س)، ملائکه مریم(س) را سرور زنان بعد از ظهر خود معرفی کردند و گفتند: «البته خدا تورا سرور زنان دنیا، از شروع تا اعمال، قرار داده میباشد.»[۱۱]

محتوا
طبق آنچه در احادیث آمده میباشد محتوای مصحف فاطمه، خیر قرآن میباشد، و خیر احکام حلال و حرام؛ بلکه خبر از رویدادهای آجل میباشد.[۱۲] بر طبق برخی احادیث از‌آنجا‌که بعد از درگذشت فرستاده(ص)، حضرت فاطمه(س) مبتلا غم شدیدی شد، جبرئیل به نزد وی می‌آمد و او‌را تسلی می‌اعطا کرد و او‌را از رده پدرش [در فردوس] مطلع میکرد و به وی از آنچه برای نسل او بعداز وی چهره خواهد بخشید خبر می‌اعطا کرد.[۱۳]

از آحاد گزارش‌هایی که از محتوای گفتگوی جبرئیل با حضرت فاطمه(س) در مصحف گردآوری‌آوری گردیده، می‌قدرت ذکر کرد که‌این موضوعات در‌این کتاب بوده میباشد:

تسلیت و تعزیت بر حضرت فاطمه(س)
خبر از فرستاده(ص) و رده او در پردیس
خبر از حادثه ها بعدی
اطلاعاتی درباره فرمانروایان امت با اسم و اسم پدرشان
خبر ها انبیا، مؤمنان، کافران پیشین و آتی و سرگذشت‌ آنها.[۱۴]

بقاع عسکریَین
نوشته‌ی‌علمیٔ مهم: بقعه عسکریین
امام هادی(ع) در منزل‌ای که در سامرا در آن مستقر بود، دفن شد.[۳۴] محل دفن امام هادی(ع) و فرزندش امام حسن عسکری(ع) در سامرا به بقعه عسکریَین شناخته میگردد. بعداز دفن امام هادی(ع) در منزل‌اش، امام عسکری(ع) برای بقعه وی خادمی انتخاب کرد. در سال ۳۲۸ق اول گنبد بر قبر آن‌دو سازه شد.[۳۵] بقعه عسکریین در عصر‌های متفاوت، بازسازی و کامل شدن و بازسازی پک پذیرایی ترحیم مشهد گردیده است.[۳۶]

نوشته‌علمیٔ اساسی: تخریب بقاع عسکریین
در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ش نصیب‌هایی از مقبره عسکریین در انفجارهای تروریستی تخریب شد.[۳۷] ستاد نوسازی عتبات عالیات در سال ۱۳۹۴ش مرمت آن را به نقطه پايان موفقیت.[۳۸] بارگاه بقعه نیز با حفاظت آیت‌الله سیستانی ایجاد شده است.[۳۹]

زمان امامت
امام هادی(ع):
«عموم در دنيا با اموال رمز و كار دارا‌هستند و در آخرت با اعمالشان.»

عطاردی، مسند الامام الهادی، ۱۴۱۰ق، ص۳۰۴.

علی بن محمد، در سال ۲۲۰ق، در هشت‌سالگی به امامت رسید.[۴۰] به نقل از منابع، سن زیر امام هادی(ع) نخست امامت، سبب ساز به شک شیعه‌ها نشد؛ چراکه امامت امام جواد بابا وی نیز در سن نادر شروع شد.[۴۱] به نوشته روحانی موءثر، شیعه‌ها بعد از امام نهم، به استثنای توده اندکی، امامت امام هادی(ع) را پذیرفتند.[۴۲] آن جمع موسی مُبَرقَع را امام می‌دانستند. با این اکنون بعداز مدتی از یقین خویش برگشتند و به مردم شیعه‌ها پیوستند.[۴۳]

سعد بن عبدالله اشعری، رجوع و برگشت آن گردآوری به امام هادی(ع) را در‌پی بیزاری‌پیدا کردن موسی مبرقع از آنها دانسته میباشد.[۴۴] روحانی موءثر[۴۵] و ابن‌شهرآشوب،[۴۶] رخداد‌حیث شیعه ها بر امامت امام هادی(ع) و عدم ادعای امامت از سوی کسی جز او را استدلال محکمی بر ثابت امامت او دانسته‌اند.[۴۷] محمد بن یعقوب کُلینی و روضه خوان موثر، نصوص مرتبط با ثابت امامت او را در اثر ها خویش برشمرده‌اند.[۴۸]

امام هادی(ع):
«حکمت در سرشت‌های فاسد تاثیر نمی‌نماید.»

عطاردی، مسند الامام الهادی، ۱۴۱۰ق، ص۳۰۴.

سازه به گفته ابن‌شهرآشوب، شیعه‌ها از روش نصوص امامان قبلی، بر امامت علی بن محمد با خبر شدند؛ نصوصی که به وسیله راویانی برای مثال اسماعیل بن مهران و ابوجعفر اشعری بیان شده‌اند.

مشاهیر
سید پارسا موسوی عاملی، جد فامیل صدر
سید مقتدی صدر، از رهبران شیعه ها عراق، فرزند سید محمد صدر
نوشته‌ی‌علمیٔ مهم: سید مقتدی صدر
سید صدرالدین موسوی عاملی (۱۱۹۳ جبل‌برهان - ۱۲۶۴ق نجف)، فرزند سید محمد با تقوا و داماد جعفر کشف کننده الغطا و از علمای اصفهان بود. از اساتید او وحید بهبهانی و بحرالعلوم بودند. سید محمد هاشم خوانساری و محمد باقر نجفی اصفهانی از دامادهای عاملی بودند. وی در شب آدینه ۱۴ محرم سال۱۲۶۴ قمری، درگذشت و در بقاع امام علی(ع) به خاک ودیعه شد.
سید حسن صدر (۱۲۷۲–۱۳۵۴ق) فرزند سید هادی صدر کاظمینی دانا، اصولی، محدث و از مراجع تاسی شیعه، دارای شهرت به محدث کاظمینی. او از عالمان فقاهتی اکثری اذن ماجرا اخذ کرد و کتاب تأسیس الشیعه لعلوم الاسلام با زمینه «نقش شیعه‌ها در تأسیس علم ها اسلامی» مشهورترین تاثیر وی پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد.
محمدعلی بن محمد بن با تقوا بن محمد بن ابراهیم موسوی عاملی اصفهانی (۱۲۳۹–۱۲۷۴ق) دارای شهرت به آقا مُجْتَهِد، دانا شیعی امامی، عارف، شعر سرا و ادیب، در ۱۲ سالگی به اجتهاد رسید و در ۳۵ سالگی به انگیزه مسمومیت در اصفهان درگذشت.
سید اسماعیل صدر؛ (متولد ۱۲۵۸ ق.اصفهان- درگذشته ۱۳۳۸ ق.کاظمین) از مراجع پیروی قرن چهاردهم میباشد. تحصیلات خویش را در اصفهان، نجف و سامرا طی کرد و از شاگردان میرزای شیرازی بود. در قبال تهاجمات روسیه، انگلیس و ایتالیا به ممالک اسلامی به یاروهمدم دیگر علمای نجف، فتاوای جهاد صادر کرد. فرزندانش سید محمدمهدی (متولد۱۲۹۶ق.)، سید صدرالدین (۱۲۹۹–۱۳۷۳ق)، سید محمدجواد (متولد ۱۳۰۱ق.) و سید حیدر بودند.
سید حسین خادمی؛ (متولد ۱۲۸۰ش. اصفهان ـ درگذشته ۱۳۶۳ش. اصفهان) فقید شیعی قرن۱۴ و نماینده عموم اصفهان در مجلس خبرگان قانون اساسی کشور و مدیر سِنّی اولی مجلس خبرگان رهبری بود. پدرش ابو جعفر (خادم الشریعه) و جدّش سید صدرالدین موسوی عاملی از عالمان و سادات خویشان صدر و مادرش نیز از همین قوم و قبیله بود.[۳]
فرزندان سید حیدر صدر
نوشته ی علمیٔ اساسی: محمد باقر صدر
سید محمدباقر صدر (زاده ۱۳۵۳ق/ ۱۳۱۳ش و درگذشته ۱۴۰۰ق/۱۳۵۹ش)، از علما و فعالان سیاسی عراق، اخوی سید اسماعیل صدر. سید محمد باقر صدر پدرش سید حیدر صدرعاملی و مادرش دختر روضه خوان عبدالحسین آل‌یاسین عالم، مفسر و متفکر شیعه و فعال سیاسی عراقی. شرکت کردن در تشکیل حزب الدعوة الاسلامیة، صدور فتوای حرمت عضویت مسلمانها در حزب بعث عراق و برپایی چندین راهپیمایی و تظاهرات در شهرهای شیعه‌نشین جنوب عراق و بغداد بخشی از کار‌های سیاسی او بود. آحاد این اقدامات باعث شد که رژیم بعث عراق وی و خواهرش را بازداشت و به شهید شدن رساند. سید جعفر صدر، فقط پسر وی میباشد.

نوشته‌ی‌علمیٔ مهم: بنت الهدی صدر
آمنه صدر، مشهور به بنت‌الهدی و شهیده صدر (۱۹۳۷–۱۹۸۰م)، پدرش آیت‌الله سیدحیدر صدر و مادرش خواهر آیت‌الله محمدرضا آل‌یاسین و برادرش سید محمدباقر صدر بود. از زنان تالیف کننده و فعال فرهنگی-سیاسی عراق بود. سرپرستی مدرسه های الزهراء نجف و کاظمین، تشکیل جلسات خانگی شرعی، تایپ کردن نوشته ی علمی در خبر نامه الاضواء، ماجرا‌نویسی و سرایش اشعار مذهبی از کار‌های فرهنگی-فقاهتی اوست. بنت‌الهدی، درپی اعتراض به دستگیری برادرش و سخنرانی در مقبره حضرت علی(ع) که به تظاهرات در شهرها و کشورهای مختلفی انجامید، بوسیله رژیم بعث زندانی و بعداز شکنجه وقت گیر اعدام شد.