???? ???? ???????

زمانه ائمه
مخالفت با گزینش خلیفه از بنی هاشم
نوشته ی علمیٔ مهم: حادثه سقیفه بنی ساعده
بعداز رحلت رسول(ص)، رقابت‌های قبیلگی قبل از اسلام، حتی‌د‌ر در میان صحابه نبی(ص) در پوسته مخالفت با جانشینی علی(ع) آشکار گشت. بخش اعظمی از معارضان خلافتِ امام علی(ع)، خلافت او‌را به معنای ادامه حکومت بنی هاشم بر عرب می‌دانستند؛ چنان که عُمَر در اعلام کرد وگو با علی(ع) و همینطور عباس بن عبدالمطّلب تیتر پک پذیرایی ترحیم مشهد می کرد که:

عرب نمی‌پذیرد که نبوت و خلافت با هم در یک بستگان توده شود!!![۳۹]
در مقابل، امام علی(ع) علاوه بر تأیید اینکه خلفای رسول(ص) می بایست از قریش و بنی هاشم باشند، به صورت صریح بیان کرد که صرفا اشخاص معینی از بنی هاشم لایق این منصب و مسئولیت‌اند.[۴۰]

مخالفت با توده شدن نبوت و خلافت در بنی هاشم، موجب اتحاد بقیه تیره‌های عرب شد؛ چون تیره‌های گوناگون قریش، مردمان مدینه و متحدانِ آنها می‌پنداشتند در حالتی‌که علی(ع) خلیفه خواهد شد، خلافت هیچ‌گاه از بنی هاشم بیرون نخواهد شد.[۴۱]

به همین ادله، بعضا از صحابه، وقتی که هنوز فرستاده(ص) دفن نشده بود، در سقیفه، گرد آمدند و از بین خویش، فارغ از مشاوره با بنی هاشم و به رغم اعلام وصایت و جانشینی علی(ع) از سوی فرستاده(ص) خلیفه‌ای منصوب کردند. از این مجال کشمکش بین بنی هاشم و خلفا و حاکمانِ بعداز آن‌ها در همه عصر‌ها وجود داشته میباشد.

علی رغم این مخالفت‌ها با سیادت بنی هاشم و وصال خلافت به آن ها، بنی هاشم جایگاه والای خویش را تا حد متعددی مراقبت کردند. به عنوان مثال، در ماجرای تقسیم غنایم و «تدوین دیوان»، قدمت، بنی هاشم را تحت عنوان خویشان فرستاده(ص)، بر همگان مقدم داشت و آنها را به انگیزه خویشاوندی با رسول شریف‌ترین اعراب خواند.[۴۲]

زمانه ائمه
مخالفت با گزینش خلیفه از بنی هاشم
نوشته ی علمیٔ مهم: حادثه سقیفه بنی ساعده
بعداز رحلت رسول(ص)، رقابت‌های قبیلگی قبل از اسلام، حتی‌د‌ر در میان صحابه نبی(ص) در پوسته مخالفت با جانشینی علی(ع) آشکار گشت. بخش اعظمی از معارضان خلافتِ امام علی(ع)، خلافت او‌را به معنای ادامه حکومت بنی هاشم بر عرب می‌دانستند؛ چنان که عُمَر در اعلام کرد وگو با علی(ع) و همینطور عباس بن عبدالمطّلب تیتر پک پذیرایی ترحیم مشهد می کرد که:

عرب نمی‌پذیرد که نبوت و خلافت با هم در یک بستگان توده شود!!![۳۹]
در مقابل، امام علی(ع) علاوه بر تأیید اینکه خلفای رسول(ص) می بایست از قریش و بنی هاشم باشند، به صورت صریح بیان کرد که صرفا اشخاص معینی از بنی هاشم لایق این منصب و مسئولیت‌اند.[۴۰]

مخالفت با توده شدن نبوت و خلافت در بنی هاشم، موجب اتحاد بقیه تیره‌های عرب شد؛ چون تیره‌های گوناگون قریش، مردمان مدینه و متحدانِ آنها می‌پنداشتند در حالتی‌که علی(ع) خلیفه خواهد شد، خلافت هیچ‌گاه از بنی هاشم بیرون نخواهد شد.[۴۱]

به همین ادله، بعضا از صحابه، وقتی که هنوز فرستاده(ص) دفن نشده بود، در سقیفه، گرد آمدند و از بین خویش، فارغ از مشاوره با بنی هاشم و به رغم اعلام وصایت و جانشینی علی(ع) از سوی فرستاده(ص) خلیفه‌ای منصوب کردند. از این مجال کشمکش بین بنی هاشم و خلفا و حاکمانِ بعداز آن‌ها در همه عصر‌ها وجود داشته میباشد.

علی رغم این مخالفت‌ها با سیادت بنی هاشم و وصال خلافت به آن ها، بنی هاشم جایگاه والای خویش را تا حد متعددی مراقبت کردند. به عنوان مثال، در ماجرای تقسیم غنایم و «تدوین دیوان»، قدمت، بنی هاشم را تحت عنوان خویشان فرستاده(ص)، بر همگان مقدم داشت و آنها را به انگیزه خویشاوندی با رسول شریف‌ترین اعراب خواند.[۴۲]