فضیلت ها مساجد و دلایل آن چیست؟
چه فرقی میباشد که نمازگزار، نماز را در مسجد بخواند یا این که در منزل بخواند؟ آدم در منزل بنشیند و یا این که در مسجد بشیند؟ آیا برهان یا این که دلایلی برای التفات و فضیلت ها مساجد در قرآن وجود داراست؟ پک پذیرایی ترحیم مشهد
قرآن نکات ظریفی را در این زمینه ذکر مینماید که عبارتند از:
۱. انتساب مساجد برای معبود؛ «اِنَّ المساجد لله»؛ آفریدگار مسجد را برای خودش قرار داده میباشد. این لله درین آیه ادله بر تخصیص میباشد؛ یعنی مسجد کالا معبود میباشد و چیزی که متاع آفریدگار باشد، حائز اهمیت و فضیلت میباشد. انتساب مساجد به پروردگار، دلیلی بر فضیلت مساجد میباشد.
۲. مسجد سکوی معراج فرستاده بود. فرستاده خداوند(ص) از مسجد الحرام، معراج خویش را آغاز کرد و به مسجد الاقصی رسید و از آنجا به معراج رفت. این دو مسجد محل معراج نبی بوده میباشد؛ یعنی استارت معراج فرستاده از مسجد بوده میباشد و این خویش دلیلی بر فضیلت و التفات مسجد میباشد.
۳. قبله مسلمانها به سوی مسجد میباشد؛ در صدر به سوی مسجد الاقصی بود و آنگاه به سوی مسجدالحرام تغییر تحول پیدا کرد و قبله قراردادن مسجد برای مسلمین، خویش دلیلی بر فضیلت و مداقه مسجد میباشد و نشانه می دهد که مقام بلندی در اسلام دارااست.
۴. مسجد محل نزول قرآن و وحی بود و آیهها فراوانی از قرآن در مسجدالحرام یا این که مسجدالنبی در مدینه بر نبی اسلام نازل گردیدهاست. آیاتی را که فرستاده در مسجد از جبرئیل وحی اخذ نموده است، خویش دلیلی بر فضیلت و رده مسجد میباشد.
۵. ذکر آیهها بر عموم بوسیله نبی(ص) در مسجد شکل میگرفت. رسول(ص) آیاتی را که از آفریدگار اخذ میکردند، آن ها را به عموم ابلاغ میکردند و ذکر میکردند کهاین نماد میدهد مسجد در اسلام مقام والایی دارااست.
دعوا: آیا مسجد قداست ذاتی داراست یا این که خیر؟
آیا فینفسه هرکس بیاید در یک جای و نقطه، ساختمانی بسازد و اسم آن را مسجد بگذارد، آیا این جای ، مقدس اکانت میگردد؟
معبود شرط و شروطی برای قداست مسجد گذارده میباشد. از آیهها قرآن مهربان به دست میاید که معبود فقط موجودی میباشد که قداست ذاتی دارااست، براین اساس میگردد اعلام کرد: معبود اولین جان دار مقدسی میباشد که وجود داراست. آن وقت هر چیز و هر هر که رابطه خاصی با آفریدگار داشته باشد، قداست پیدا مینماید؛ یعنی قداست موجودات درحالتی که میباشد که تنها باایمان رابطه داشته باشد، خیر هر ارتباطی.
به عنوان مثالً می گوییم قرآن مقدس میباشد و انگیزه مقدس بودن آن این میباشد که سخن و کلام آفریدگار میباشد و به پروردگار رابطه داراست؛ بههمین عامل نمیقدرت فارغ از وضو و عصمت به آیه ها آفریدگار دست زد یا این که لمس کرد. اولیای الهی و پیامبران و ائمه معصومین(ع) از یک قداست خاصی منتفع میباشند، زیرا اینها یک رابطه خاصی به خداوند دارا هستند و منسوب به خداوند می باشند و برای همین یک قداست ویژهای میان عموم داراهستند. مقبره اولیای الهی هم مقدس میباشند؛ زیرا رابطه خاصی با اولیای الهی دارا هستند و... .
آیا مسجد بماهو مسجد مقدس میباشد؟ نه، مسجد به خودی خویش نمیتواند مقدس باشد، بلکه آن مسجدی مقدس میباشد که منزل آفریدگار باشد؛ یعنی منزل معبود بودن مقدس میباشد؛ براین اساس درصورتیکه مسجد راءس و مقر توحید و در سرویس هدف ها آئین الهی و محل بیان و خاطر آفریدگار باشد، مقدس خواهد بود.
در شرایطیکه مسجدی محل تفرقه و نفاق باشد، درصورتی که در مسجدی جامعه اسلامی آیتم تضعیف قرار بگیرد یا این که مکرای علیه امت اسلام شکل بگیرد یا این که در صفوف مسلمین رخنه ساخت و ساز نماید، خیر صرفا مقدس وجود ندارد، بلکه قرآن میفرماید: این مسجد بایستی تخریب گردد؛ چون آن هدف ها که برای مسجد تمجید کردیم واجد هیچ کدام از آن هدف ها وجود ندارد.
پروردگار در سوره توبه آیه ۱۰۷ می فرماید: «والذّین اتخذوا مسجداً ضراراً و کفراً و تفریقاً ...»؛آنهایی که مسجد را تحت عنوان مسجد ضرار دادند تا به عموم ضرروزیان برسانند و محل شرک و تفرقه فی مابین عموم قرار دادند و راس نزاع باایمان و پیامبر معبود(ص) قرار دادند و عهدوپیمان می خورند که قصدمان عالی میباشد و خدا شهیدشدن میدهد کهاینها لاف می گویند. پروردگار پس از این نکات به پیامبرش امر می دهد که اصلاً در این جا رفت و آمد نکنید، پس مسجد بماهو مسجد مقدس نخواهد بود، بلکه مسجدی می تواند مقدس باشد که اسم و خاطر خدا در آن باشد.
مسجد قادر است مقدس باشد که به هدف ها مسلمین سرویس نماید و اشخاص در آن به عایدی مسلمانها و اسلام شغل نمایند و عملی جاری ساختن دهند. پس قداست دارنده قوانینی میباشد که قرآن آن را ذکر نموده است.
آداب مساجد
معبود برای مسجد رفتن، آمدن و ساختن مسجد، یکسری آدابی قرار داده میباشد که قرآن آن آداب را ذکر نموده است که عبارتند از :
اولیه مساجد بایستی دارنده زینت باشند و هماینگونه تمیز و پاکیزه باشند. معبود می فرماید: «خذوا زینتکم عند مجموع مسجد»؛ با جامه منزه و پاک سازی گردیده هم از دید معنوی هم از حیث ظاهری. برای مثالً متاع، حلال به دست آمده باشد؛ متاع حرام و چیزهایی که از متاع حرام بدست آمده باشد، نمیتواند زینت باشد. زمانی که تصمیم گرفتی وارد مسجد شوی، می بایست خویش را تر و تمیز به کردار حسنه، جنس حلال، بو، تمیزی خرقه و... کنی که همین اینها زینت به حساب میآید.
دومین آداب مساجد در قرآن این میباشد که مسجد، محل پرستش و پرستش میباشد و هر کس وارد مسجد میشود، بایستی معبود را بپرستد و عبادت نماید.
قرآن می فرماید: «اِنَّ مساجد لله فلا تدعوا مع الهاً واحداً»؛ مساجد متاع خداست و غیر از معبود را در ایفا نخوانید. هر که وارد مسجد میشود، طبق سنت حسنهای که میباشد، بایستی دو رکعت نماز تحیت بخواند؛ بهخیال و خاطر اینکه بشر می بایست پیش از هر چیز و هر کاری پروردگار را عبادت نماید و آن گاه چشم به راه نماز واجب بماند.
سومین خصوصیت که قرآن میفرماید: هر کس میخواهد مسجد بسازد، بایستی اهل زهدو تقوا و پرهیزگاری باشد. در سوره توبه می فرماید: «لمسجد اُسَّس علی التقوی اینجانب ویّل یوم احق ان تقوم فیه»؛ مسجدی که بر پایه ی زهدوتقوا تشکیل شده، ای نبی سزاوارتر میباشد که در آن نماز بخوانید. سازندگان مساجد بایستی تروتمیز به زهدوتقوا، اهل آئین و ایمان باشند، این سیرتکامل وجود ندارد که یک جباری مسجدی بسازد و یا این که فردی برای آوازه مسجدی بسازد. اولی محور برای مسجدسازی، تقواست؛ یعنی بایستی صاحب و مالک زهدوتقوا باشد.
چگونه بهترین پک پذیرایی برای مراسم ترحیم را انتخاب کنیم؟