???? ???? ???????

قرآن، تورات، انجیل و زبور از چه جهاتی با یکدیگر اشتراک و یا این که اختلاف دارا هستند، لطفا وجوه متمایز قرآن از دیگر کتاب ها آسمانی را بیان نمایید؟
ـ جواب:
الف) وجه اشتراک
همانندی قرآن با بقیه کتاب ها آسمانی دراین میباشد که تمامی آن‌ها از جانب خداست و

مایه نور و روشنایی و هدایت برای عموم میباشد؛ چنان که معبود در آیه۴۴ سوره مائده، تورات را به هدایت و فروغ بودن تعریف می نماید؛ «انا انزلنا التوریه فیها هدی و نوروفروغ» و همینطور در خصوص انجیل میباشد که «واتینه الانجیل، فیه هدی و فروغ» (مائده، ۴۶) و درباره ی قرآن، آیه ۱۵۷ از سوره اعراف و آیه۲ سوره بقره اوصاف نوروفروغ و هدایت را برای قرآن برمی شمارد.
ب) وجوه افتراق
در باب تفاوتهای قرآن با بقیه کتاب ها آسمانی می بایست دانست که قرآن، دارنده خصوصیت های منحصر به خویش میباشد که دیگر کتاب ها آسمانی آنان‌را دارا نیستند، برای مثال این تفاوتها می شود به نکات زیر اشاره نمود:
۱) قرآن، برخلاف کتاب ها آسمانی دیگر اعجاز میباشد؛ در حالتی‌که چه کلیه آن‌ها از جانب خداست. صحیح مانند قرآن و حدیث قدسی که هر دو از جانب خداست، البته یک کدام از اعجاز میباشد و دیگری وجود ندارد و اعجاز آن میباشد که کسی نتواند مانند آن را بیاورد. (ولی اعجاز موقعیت دیگری نیز دارااست که در مکان خویش مطرح میگردد.)
۲) با اعتنا به تکامل آدم، قرآن که واپسین کتاب آسمانی میباشد، بدون نقص بوده، همه نرم افزار های موردنیاز انسان را از جوانب گوناگونی اعم از اعتقادات، احکام و اخلاقیات و مسایل سیاسی و اجتماعی دارااست و تا انقراض انسان پابرجا و متکفل هدایت بشر میباشد؛ برخلاف بقیه کتاب ها آسمانی که اقتضای دوام و ابدیت نداشته و برای محدوده ای از مجال و با دقت به وضعیت فکری و اجتماعی عموم بعدازظهر خویش، فرود آمده و امری معین داشته میباشد.
معبود متعال در قرآن مهربان می‌فرماید: «وانزلنا الیک الکتب بالحق مصدقا لما میان یدیه اینجانب الکتب و مهیمنا علیه...؛ (مائده، ۴۸) این کتاب ]قرآن[ را بحق بر تو فرو فرستادیم؛ در حالی که کتابهای قبل را تصدیق می نماید و حافظ و نگاهبان آنهاست.»
۳) قرآن دارنده دو نزول بوده میباشد: نخستین: «نزول دفعی و جمعی» که از سوی معبود متعال یکجابر قلب تمیز نبی اکرم(ص) در ماه خوش یمن رمضان و شب قدر نازل گردیده. دوم: «نزول تدریجی» که برحسب حالت و رویدادها و نیازها طی ۲۳سال فرو نبی شد‌ه‌است؛(۱) اما تورات و انجیل صرفا یک نزول (دفعی) داشته میباشد.(۲)
۴) قرآن مو جود در مشت ما، به عبارتی قرآن اساسی و صحبت خداست که بر رسول بلندمرتبه(ص) نازل گردیده و فارغ از کم و بیش به دست ما رسیده میباشد؛ چون حمایت از آن را خویش آفریدگار متعال به ذمه گرفته میباشد؛ «انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحفظون؛ (حجر،۹) ما قرآن را نازل کردیم و به صورت انقطاع نگه دار و حافظ آنیم.» اما تورات و انجیل فعلی این سیرتکامل نیستند. شواهد تاریخی و استدلال دیگر نماد می‌دهد که تورات و انجیل اساسی از میان رفته و صرفا قسمتهایی از آن دو کتاب آسمانی را رهروان حضرت موسی و عیسی(۳) مدتها پس از وفات آن ها نوشته اند که آن هم متأسفانه با خرافات فراوان آمیخته گردیده است؛ به این ترتیب، تورات و انجیل فعلی تیم کتاب ها تاریخی میباشد که بوسیله یهودیان و مسیحیان درج شده؛ خیر اینکه کتاب آسمانی حضرت موسی و عیسی باشند.

قرآن، تورات، انجیل و زبور از چه جهاتی با یکدیگر اشتراک و یا این که اختلاف دارا هستند، لطفا وجوه متمایز قرآن از دیگر کتاب ها آسمانی را بیان نمایید؟
ـ جواب:
الف) وجه اشتراک
همانندی قرآن با بقیه کتاب ها آسمانی دراین میباشد که تمامی آن‌ها از جانب خداست و

مایه نور و روشنایی و هدایت برای عموم میباشد؛ چنان که معبود در آیه۴۴ سوره مائده، تورات را به هدایت و فروغ بودن تعریف می نماید؛ «انا انزلنا التوریه فیها هدی و نوروفروغ» و همینطور در خصوص انجیل میباشد که «واتینه الانجیل، فیه هدی و فروغ» (مائده، ۴۶) و درباره ی قرآن، آیه ۱۵۷ از سوره اعراف و آیه۲ سوره بقره اوصاف نوروفروغ و هدایت را برای قرآن برمی شمارد.
ب) وجوه افتراق
در باب تفاوتهای قرآن با بقیه کتاب ها آسمانی می بایست دانست که قرآن، دارنده خصوصیت های منحصر به خویش میباشد که دیگر کتاب ها آسمانی آنان‌را دارا نیستند، برای مثال این تفاوتها می شود به نکات زیر اشاره نمود:
۱) قرآن، برخلاف کتاب ها آسمانی دیگر اعجاز میباشد؛ در حالتی‌که چه کلیه آن‌ها از جانب خداست. صحیح مانند قرآن و حدیث قدسی که هر دو از جانب خداست، البته یک کدام از اعجاز میباشد و دیگری وجود ندارد و اعجاز آن میباشد که کسی نتواند مانند آن را بیاورد. (ولی اعجاز موقعیت دیگری نیز دارااست که در مکان خویش مطرح میگردد.)
۲) با اعتنا به تکامل آدم، قرآن که واپسین کتاب آسمانی میباشد، بدون نقص بوده، همه نرم افزار های موردنیاز انسان را از جوانب گوناگونی اعم از اعتقادات، احکام و اخلاقیات و مسایل سیاسی و اجتماعی دارااست و تا انقراض انسان پابرجا و متکفل هدایت بشر میباشد؛ برخلاف بقیه کتاب ها آسمانی که اقتضای دوام و ابدیت نداشته و برای محدوده ای از مجال و با دقت به وضعیت فکری و اجتماعی عموم بعدازظهر خویش، فرود آمده و امری معین داشته میباشد.
معبود متعال در قرآن مهربان می‌فرماید: «وانزلنا الیک الکتب بالحق مصدقا لما میان یدیه اینجانب الکتب و مهیمنا علیه...؛ (مائده، ۴۸) این کتاب ]قرآن[ را بحق بر تو فرو فرستادیم؛ در حالی که کتابهای قبل را تصدیق می نماید و حافظ و نگاهبان آنهاست.»
۳) قرآن دارنده دو نزول بوده میباشد: نخستین: «نزول دفعی و جمعی» که از سوی معبود متعال یکجابر قلب تمیز نبی اکرم(ص) در ماه خوش یمن رمضان و شب قدر نازل گردیده. دوم: «نزول تدریجی» که برحسب حالت و رویدادها و نیازها طی ۲۳سال فرو نبی شد‌ه‌است؛(۱) اما تورات و انجیل صرفا یک نزول (دفعی) داشته میباشد.(۲)
۴) قرآن مو جود در مشت ما، به عبارتی قرآن اساسی و صحبت خداست که بر رسول بلندمرتبه(ص) نازل گردیده و فارغ از کم و بیش به دست ما رسیده میباشد؛ چون حمایت از آن را خویش آفریدگار متعال به ذمه گرفته میباشد؛ «انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحفظون؛ (حجر،۹) ما قرآن را نازل کردیم و به صورت انقطاع نگه دار و حافظ آنیم.» اما تورات و انجیل فعلی این سیرتکامل نیستند. شواهد تاریخی و استدلال دیگر نماد می‌دهد که تورات و انجیل اساسی از میان رفته و صرفا قسمتهایی از آن دو کتاب آسمانی را رهروان حضرت موسی و عیسی(۳) مدتها پس از وفات آن ها نوشته اند که آن هم متأسفانه با خرافات فراوان آمیخته گردیده است؛ به این ترتیب، تورات و انجیل فعلی تیم کتاب ها تاریخی میباشد که بوسیله یهودیان و مسیحیان درج شده؛ خیر اینکه کتاب آسمانی حضرت موسی و عیسی باشند.