???? ???? ???????

در حین تاریخ آدم و در همگی جامعه ها انسانی، «دستور‌دادن» و «دستور‌بردن» وجود داشته میباشد.[۱۴] در نظام‌های سنتی قبل، مرز و بوم قلمرویی بود که قاضی فتح می کرد یا این که به ارث پک پذیرایی ترحیم مشهد می برد و تاهنگامیکه قدرت مراقبت آن را داشت، از آن وی بود و عموم آن میهن نیز مطیع و رعیت وی بودند.[۱۵] در توجیه توان سیاسی، دو عقیده عام و پر اسم و رسم وجود داراست:

عقیده خدایی و مابعدالطبیعه توان؛
عقیده اجتماعی اقتدار.[۱۶]
خاستگاه الهی اقتدار، سوابق‌ای به عمر فکر سیاسی داراست؛ چنان‌که در قول عتیق دربارهٔ گزینش، انتصاب، خلع و حتی نابودی فرمانروایان از جانب معبود، اشاره‌هایی وجود داراست.[۱۷] بینش دوم نیز از پیشینه‌ای زمانبر در تاریخ شامل است و سوابق دموکراسی یا این که حرف از واگذاری حکومت به عموم، در کشورهایی مانند کشور ایران باستان، چین و هند به صدها سال قبل از به دنیا آمدن مسیح(ع) بازمی‌خواهد شد.[۱۸] رویش این درنگ در اروپا، در سده یازدهم میلادی شروع شد و از سده شانزدهم به آن گاه، تایید بزرگ‌ای یافت.[۱۹] قرآن مهربان حکومت را اصولا، از آن پروردگار می داند[۲۰] و خدا این حق را به پیامبران تعالی ازجمله ابراهیم(ع)،[۲۱] داوود(ع)[۲۲] و حضرت محمد(ص)[۲۳] واگذار نموده است. فرستاده اکرم(ص) بعداز مهاجرت به مدینه و تدوین نظام‌طومار (قول‌طومار) فی مابین قبایل متعدد مهاجر و انصار، به تشکیل اولیه دولت در اسلام مبادرت کرد.[۲۴]

امام‌خمینی تشکیل حکومت اسلامی و اینکه اسلام بایستی حکومت نماید خیر غیر اسلام را درنگ و تفکر جدید‌ای نمی‌دانست و بر این اعتقاد و باور بود که اینگونه تفکر‌ای از صدر اسلام مطرح بوده، البته غفلت مسلمان ها از مصالح خویش و دست‌های استعمار در سده‌های اخیر موجب شد که اینگونه آرمانی مطرح نشود.[۲۵] وی که حکومت پیامبر خداوند(ص) و حتی گزینش جانشین فرستاده(ص) را به دستور آفریدگار و دارنده ریشه الهی میداند، اعتقاد دارد هواهای نفسانی بازدارنده تشکیل حکومت حق اسلامی بعداز درگذشت آن حضرت شد و با انحرافی که صورت گرفت، مسئله تشکیل حکومت اسلامی جز در روزگار کوتاه حکومت امیرالمؤمنین علی(ع) از در بین رفت و بعداز آن با حکم کننده شدن معاویه، حکومت از شکل اسلامی خویش بیرون و به صورت سلطنتی و شاهنشاهی درآمد و به همین استدلال عموم نمی‌دانند معنای حکومت اسلامی چیست.[۲۶]

بنابر اعتقاد و باور شیعه ها، امامت و خلافت، حقاهل بیت(ع) میباشد (ملاحظه کنید: امامت) و در بعد از ظهر غایب بودن، این مسئولیت به پارسا‌ترین شخص جامعه یعنی عالم جامع وضعیت واگذار گردیده‌است.[۲۷] صورت این حکومت از دید امام‌خمینی، در حال حاضر جمهوری اسلامی و بر مبنا ولایت عالم میباشد (ملاحظه کنید: ولایت دانا) و تمامی عناصر این نوع از حکومت، با رأی و لحاظ عموم، به‌طور بدون واسطه یا این که غیر بی واسطه، گزینش می شوند. وی مبتنی بر آموزه‌های فقاهتی و تمدن قرآنی، حکومت و امامت را امانتی به‌شمار آورده که می بایست به اشخاص دارنده صلاحیت و استعداد واگذار خواهد شد.[۲۸] وی بر پایه ی گفتار و اخلاق و رفتار امیرالمؤمنین(ع)، قیمت حکومت را در اجرای احکام اسلامی و برقراری نظام عادلانه میداند.[۲۹]

بایستگی حکومت اسلامی
حکومت بایستگی جامعه بشری میباشد.[۳۰] علی(ع) هر جامعه‌ای را ناگزیر از داشتن قاضی درستکار یا این که بدکار دانسته میباشد، تا در پرتو حکومت وی، به کارها مالی، نزاع با معاندان، ایمن‌ساختن رویه‌ها و ستاندن حق ناتوان از حاذق پرداخته خواهد شد[۳۱]؛ بدین ترتیب وجود حکومت و دستگاه ایفا و اداره در جامعه، ضروری و مایحتاج شمرده گردیده[۳۲] و حتی به فرض ستمکاربودن آن، بر داد و فریاد و فتنه برتری داراست[۳۳]؛ چون جامعه مستلزم ضابطه میباشد و ضابطه نیز اجراکننده می خواهد.[۳۴] از سوی دیگر، ازآنجاکه امام‌خمینی معتقد به رابطه تنگاتنگ آئین و سیاست میباشد،[۳۵] همت مسلمان‌ها به‌ویژه عالمان برای تشکیل حکومت اسلامی را ضروری میداند و خویش برای صورت‌گیری اینگونه حکومتی سعی میکرد.[۳۶]

با اعتنا به اعتقاد و باور به جامعیت آیین اسلام، مذهب‌ها اسلامی در‌این نکته واقعه حیث دارا هستند که احکام اسلام، مخصوص به احکام عبادی و آداب شخصی وجود ندارد و برای کلیه نیازهای بشر در مجموع فرآیند معاش شخصی و اجتماعی، از معارف و کردار گرفته تا اقتصاد و سیاست حکم و ضابطه مترقی اوضاع نموده است[۳۷] و چنان‌که امام‌خمینی تأکید نموده است صرف وجود احکام و گروه‌ای از مقررات و ذکر آن برای اصلاح جامعه و به روزی انسان کفاف نمیدهد، بلکه می بایست این ضوابط به مرحله انجام گذارده شوند که در اسلام با ساخت و ساز حکومت اسلامی و نصب «خلیفه» و «البته فرمان»، این قضیه هم پیش‌بینی گردیده‌است.[۳۸] افزون بر این، در نگاه وی اموری همانند تأکید نشانه‌ها و احادیث بر لزوم تشکیل حکومت اسلامی،[۳۹] ماهیت احکام اسلام و خصوصیت‌هایی زیرا جامعیت و جهانی‌بودن آن،[۴۰] نیاز بخش اعظمی از ضوابط اسلام مانند ضوابط جزایی در مرحله اعمال به حکومت،[۴۱] بایستگی استمرار اجرای احکام اسلام،[۴۲] انتخاب خلیفه و جانشین از سوی نبی(ص)[۴۳] و بایستگی استقرار نظام سیاسی مشروع و از فی مابین‌بردن اثرها طاغوت از جامعه[۴۴] را می‌قدرت مهم ترین دلایل لزوم تشکیل حکومت در زمانه فرستاده خداوند(ص) و بعد از آن برشمرد.

از سوی دیگر، لزوم اجرای احکام که تشکیل حکومت فرستاده خداوند(ص) را مورد نیاز آورده، فقط مختص مجال حیات آن حضرت وجود ندارد و بعداز درگذشت وی نیز ادامه داراست.[۴۵] سیره اجتماعی ـ سیاسی پیامبر آفریدگار(ص) نیز شایسته ترین گواه بر عنایت و لزوم وجود حکومت در جامعه اسلامی میباشد.[۴۶] از لحاظ متفکران اسلامی، سیره نبی(ص) در اجرای قانون ها، برقراری نظام اسلامی، اداره جامعه، قضاوت و نصب حاکم، پست کردن والی و سفیر به بخشها و کشورهای متفاوت،[۴۷] عقد قراردادها و عهد و پیمان‌ها[۴۸] و توده زکات، خراج، غنیمت‌ها و مصرف آن ها در جاهای معلوم،[۴۹] فرماندهی سپاه و نصب فرماندهان لشکر[۵۰] بر بایستگی تشکیل حکومت اسلامی مدرک می دهند.[۵۱]

عید قُربان یا این که عید الأضحی از عید‌های والا مسلمانها دردهم ذی حجه. بنابر احادیث اسلامی، در‌این روز معبود به ابراهیم خلیل دستور اعطا کرد تا فرزندش اسماعیل را قربانی نماید. وی اسماعیل را به قربانگاه پیروزی، البته جبرئیل یاروهمدم با «قوچی» نازل شد و ابراهیم آن را به مکان اسماعیل قربانی کرد. پک پذیرایی ترحیم مشهد سنّت قربانی در روز عید قربان در میهن منا به حافظه آن اتفاق میباشد. مسلمانانی که برایحج، به زیارت منزل پروردگار‌ می روند، طبق شروطی وظیفه دارا هستند در منا قربانی نمایند.

عبادت در شب و روز عید قربان بسیار توصیه گردیده و احیای شب عید قربان به دعا، نماز و نیایش فضلیت فراوانی داراست. در روز عید قربان اعمالی مانند غسل، نماز عید قربان، قربانی کردن، زیارت امام حسین (ع) و تلاوت دعای ندبه، مستحب میباشد. روزه دریافت کردن در عید قربان مانند عید فطر مبتنی بر منابع شرعی حرام میباشد.
عید قربان در سرزمین‌های اسلامی، تعطیل قانونی میباشد و مسلمانها در‌این روز پای کوبی میگیرند. اسم دیگر عید قربان، عیدالاضحی و عید خون میباشد. دهخدا از این روز با اسم عید گوسپندکشان نیز خاطر می‌نماید. این روز به عبارتی روز تست و آزمون حضرت ابراهیم (ع) و حضرت اسماعیل (ع) میباشد که از آن سربلند خارج آمدند.
تاریخچه قربانی

حضرت ابراهیم بنابر رؤیایی که چشم بود مأمور قربانی کردن فرزندش شد. در هنگام قربانی، ابراهیم پیشانی پسرش را بر زمین بنیان و تیغ تیز بر حلق وی گذارد، البته کارد گردن اورا نبرید و سرنوشت زمانی که بابا و پسر تسلیم بودن بی نقص خویش در قبال دستور الهی را آرم دادند، خدا فعالیت او‌را قبول نمود و ابراهیم به مکان قربانی فرزندش قوچی را که جبرئیل آورده بود قربانی کرد.

سنّت قربانی در روز عید قربان یادبود اتفاق ذبح اسماعیل هست. بنابر برخی احادیث، مجموع حیواناتی که درسرزمین منا در روز عید قربان ذبح می شوند؛ فدیه حضرت اسماعیل هستند. در بعد از ظهر نا آگاهی قربانی کردن از زشتی کفر مبرا خلا. کعبه را با خون قربانی کثیف می‌کردند و گوشت آن را بر منزل کعبه می‌آویختند تا پروردگار آن را قبول نماید. در قرآن مهربان این ترسیم مذموم خوانده می شود و شرط قبولی قربانی زهدو تقوا معرفی می گردد. همین زهدوتقوا و خلوص برای قربانی کردن میباشد که‌این روز نحر، حج اکبر نامیده می‌گردد.

ایفا شب عید قربان

از امام درست گو (ع) قصه گردیده که از پدرانش اینگونه نقل فرمودند: «امام علی (ع) دوست داشت چهار شب از سال، خویش را برای عبادت سوا نماید؛ شب نخستین رجب، شب نصفه شعبان، شب عید فطر و شب عید قربان» به حیث میرسد که خواسته از فراغت، فراغت برای عبادت در آن با زنده نگهداشتن آن باشد. همینطور در شب و روز عید زیارت امام حسین (ع) مستحب میباشد.

در باب انگیزه قرائت نمازهای واجب روزمره در وقت ها خاص در احادیث آمده میباشد:

الف. امام رضا علیه السلام می‌فرماید: زیرا این تایم ها نزد عموم شناخته گردیده بود معبود جهت راحتی شغل، آن‌ها را گزینش کرد و برای نماز بعد از ظهر، وقت مشهوری عدم وجود لذا بعد از ظهر قرار داده شد.[1]

ب. معبود کریم و مهربان عزم نموده است قبل از هر کاری، بیان و عبادت وی اجرا گیرد لذا این زمان پک پذیرایی ترحیم مشهد ها را قرار بخشید.[2] نماز صبح در اولِ روز و استارت عمل روزمره؛ نماز ظهر نخست استراحت بعد از اشتغالات؛ نماز بعدازظهر شروع مرحله دوم فعالیت بعداز خواب و استراحت؛ نماز مغرب ابتدا رجوع و برگشت به منزل و نهادن زینت های مادی نظر گردیده؛ نماز عشاء دیباچه تک تک شدن امورات روزمره و استارت خواب و استراحت شبانه میباشد؛ از این رو نماز در دیباچه مرحله های اساسی معاش آدم، و برای زنده نگه داشتن حافظه خداوند و عبادت وی قرار گرفته میباشد.[3]

ج. فرستاده اکرم(ص) فرمود: وقتى آفتاب بزوال برسد رینگ‏اى دارااست كه در آن درآيد و زوال خورشيد باشد و هر چيزى زير افق میباشد تسبيح گويد براى ذات پروردگارم و آن ساعتى میباشد كه بخشش بر اینجانب فرستد در آن پروردگارم خداى عز و جل بر اینجانب بر امتم در آن نماز را فرض كرده و فرموده «نماز را بپا دار از زوال آفتاب تا سرخى نخستین شب»[4] و آن ساعتى میباشد كه در آن روز قيامت جهنم را آورند مؤمنى نباشد كه در اين ساعت توفيق يابد ساجد يا راكع يا در نماز باشد جز آنكه آفریدگار تنش را بر حریق حرام كند نماز بعد از ظهر در ساعتى میباشد كه انسان از درخت خورد و او‌را از پردیس بيرون كرد و بذريه‏اش امر کرد تا روز قيامت اين نماز را بخوانند و آن را براى امتم اختيار كرد و آن محبوبترين نماز میباشد نزد خداى عز و جل و بمن توصیه كرد آن را از ميان نمازها نگهداری كنم و نماز مغرب در ساعتى میباشد كه آفریدگار توبه انسان را قبول كرد …انسان سه ركعت نماز خواند يك ركعت براى گناه خویش و يك ركعت براى گناه حواء و ركعتى هم براى توبه‏اش و آفریدگار اين سه ركعت را بر امتم فرض كرد، و اين ساعتى میباشد كه دعا در آن مستجابست و پروردگارم بمن وعده داده كه هر كه در آن دعا كند اجابت نمايد، اين از به عبارتی نمازهائى میباشد كه پروردگارم بمن دستور داده و فرموده[5]: تمیز میباشد آفریدگار هنگامى كه صبح زود كنيد و هنگام پسين شما، نماز عشاء براى آنست كه گور تاريك میباشد و قيامت تاريكى دارااست و آفریدگار من را و امتم را به اين نماز امر داده در اين وقت تا گورشان پر‌نور شود و بر صراط نورى به آنان عطا گردد و هر گامى كه براى نماز عشاء بر دارا‌هستند آفریدگار بدن آن ها را بر حریق حرام كند و اين نمازيست كه معبود براى رسولان پيش از اینجانب مقرر كرده بود، نماز فجر براى انست كه آفتاب بر دو شاخ شيطان برآيد (ظاهرا کنایه از این میباشد که همگام با طلوع آفتاب که فرصت از خواب بر خواستن عموم میباشد شیطان نیز شغل خویش را استارت می نماید) و معبود بمن فرمان داده آن را بخوانم پيش از آفتاب زدن و پيش از آنكه كافران براى آن سجده كنند امتم براى خداوند سجده كنند و عجله در آن پيش پروردگار محبوبتر میباشد و آن نمازيست كه ملائکه شب و روز بر آن گواهند[6]

علاوه این که به پا داشتن پنج وعده نماز مخصوصا در نخستین وقت و وجوب آن بطور مکرر در شبانه روز، علاوه بر اینکه مدام بشر را شکرگذار توشه میاورد؛ سبب نظم بسیار بالای شخصی و اجتماعی وحدت و یکپارچگی مسلمان ها و شکوه جامعه اسلامی و محافظت شعائر الهی از آستانۀ بیماری آلزایمر و تحریف می‌گردد.

آنچه امروزه با تجدید بنا خطا و فارغ از طرح و اپلیکیشن ظریف و از پیش نظارت گردیده برای گنبد مسجد عباسی و در صورتیکه فراموش نکرده باشیم برای مسجد روحانی لطف الله اصفهان چهره داده، بسیار دردناک‌خیس از به عنوان مثال حریق‌سوزی کلیسای نتردام فرانسه میباشد. در آنجا، یک حریق‌سوزی غیرعمد، موجب پک پذیرایی ترحیم مشهد جراحت دیدن و تخریب قسمت عمده ای از بنای نام برده شد، ولی در اینجا بدبختانه “به نام تجدید بنا؟؟” ناکارآمدی و بی صلاحیت بودن اجراکننده طرح و مدیر دسته و همینطور ضعف نظارتی سبب گردیده ، خیر فقط به تزئینات گنبد‌های نام برده جراحت بدون شوخی وارد گردد که خویش بنا آنان نیز در گیر خمیدگی گردد.

وقوع این رخدادهای اسف توشه و ناراحتی‌انگیز در اصفهانی که همواره الگوی مدیر، توجه و استادکاری در کلیه هنرهای سنتی شد‌ه‌است، مایه تاسف شدید و اما رودربایسی آور میباشد.

رودربایستی آور از آنرو که گنبدهای ذکر شده در زمان چهارصد سال قبل ـ حتی‌در ضعف و انحطاط کشور‌ایران قاجاریه ـ حدودا سلامت به دست ما رسیدند و همواره چه از نگاه بنا و چه تزئینات، اصالت و زیبایی آن‌ها نگهداری گردیده بود، در حالی که اینک از هر دو جهت در گیر جراحت گردیده‌اند.

در فیلم پخش گردیده از نوسازی گنبد روضه خوان لطف الله نکات رعایت نشده‌ای که استادکار منتقد بازسازی گنبد روضه خوان لطف الله به ناظر و یا این که اجراکننده (؟ ) نوسازی می گوید، از واضح‌ترین اصول نگهداری اصالت یک بنای تاریخی میباشد، در آنجا خیر کاشی‌های نو – در شرایطی که حقیقتا نیاز بوده‌اند ؟- صحیح بریده گردیده، خیر رنگها صراحت دارد و خیر کلیت ایفا عمل صحیح پیش رفته میباشد. کاشی‌های اساسی سازه بنحو رودربایستی آوری در گونی‌هایی روی هم ریخته گردیده‌اند.

معین میباشد که عمده آنان درصورتی که حتی قرار به به کار گیری مجدد شان باشد، در همین فرآیند غلط جابه جایی و حفظ از در بین می روند و شاید رفته‌اند. سود این فرایند استعمال از کاشی‌های جدیدی میباشد که از لحاظ رنگ و اندازه با مثال‌های اساسی سازه هم خوانی ندارند.

کلیه اینها سود نداستن و جهل عامل ها تجدید بنا این بناها با فوت‌و‌فن و واژگان ریاضی ها معماری اسلامی و کیفیت بازسازی و مراقبت اصالت بناهای تاریخی میباشد. آری اینک حتی در شرایطی که اعجاز‌وار کلیه موادسازنده گنبد‌های روحانی‌لطف الله و مسجد عباسی را به صورت قبل از نوسازی آن ها بازگردانیم آنچه تا حدود متعددی خدشه دار گردیده و از دست رفته و مدام با شک وتردید به آن نگاه گردد، “اصالت تاریخی تزیینات و حتی معماری بناهای ذکر شده میباشد.

حقیقتاً چه‌طور خواهیم توانست مجدد به گنبدهای نام برده نگاه کنیم و تصور کنیم هنوز ممکن میباشد بخشی از کاشی کاری آن‌ها مرتبط با استادکاران صفوی و یا این که حتی قاجار باشد؟

بایستی اعلام‌کرد این رخداد بیان کنده ضعف مدیریتی و نظارتی در سازمان به جا مانده فرهنگی میباشد و نماد می دهد، برخی از مدیران و متصدیان دفاع از این اثرها حتی به یک هزارم قیمت آن بناها نیز مطلع نیستند، شغل تجدید بنا مهم ترین گنبدهای معماری اهل ایران به آزمایشگاه یادگیری کسانی بی تجربیات تبدیل گردیده‌است.

در اینجا بایستی تکرار کرد که شاخص‌ترین اثر ها معماری تمدنی کشور‌ایران در گیر جراحت فراوان و دست‌کم بخشی از اصالت آن برای مدام خدشه دار گردیده است و بدتر آنکه معین وجود ندارد چه نرم‌افزار‌ای برای برگرداندن آب رفته از جوی‌بار وجود داراست. با تصاویر و فیلم هایی که منتشر گردیده و می گردد، عمق ناراحتی انگیز این تجدید بنا‌ها و یا این که شاید خوب میباشد بیان کنم “تخریب ها ” بیشتر معلوم گردیده و میگردد و با این حالا هنوز چندان صدایی از مدیران ارشد، اساتید باتجربه و همینطور کالج‌های تجدید بنا و معماری شنیده نمیشود.

حادثه ذکر شده به قدری ناراحت کننده میباشد که بایستی جلساتی در سطح ها بالای وزارتخانه ارثیه‌فرهنگی تشکیل گردد. در اینجا بایستی تعارف را کنار گذاشت و در شرایطی‌که موردنیاز باشد برای بازسازی اصولی آن از مجرب ترین و دارای تخصص‌ترین مرمتگران عالم امداد گرفت تا بتوان حداقل آنچه بازمانده را با تمرکز رسیدگی و محافظت و آنچه مجروح را، با دقیقترین شیوه ها تا حد ممکن ترمیم کرد.

اصل سوم نبوت میباشد. گرچه که آدم نه و شر و عایدی و ضرروزیان خویش را اجمالاً از روش عقل شعور می‌نماید، اما به عبارتی عقل غالباً خویش را باخته و از خواهش‌های نفسانی تاسی می‌کند و گاهی نیز منش اشتباه می‌رود. براین اساس قطعی میباشد که هدایت خدائی بایستی از رویه دیگری خلال رویه عقل اعمال گیرد و آن رویکرد پک پذیرایی ترحیم مشهد به طور کامل از اشتباه و لغزش مصون میباشد و این‌راه به عبارتی رویکرد نبوت میباشد که خدای متعال دستورهای به روزی‌قسمت خویش را از راه و روش وحی به یکی‌از بندگان خویش بفهماند و به او مأموریت دهد که آن‌ها را به عموم برساند و آنها از منش آرزو و بیم و تشویق و انذار به متابعت آن امرها وادار کند. [۸]

۴.۴ - امامت
اصل چهارم امامت میباشد، منظور از امامت پیشوائی آئین میباشد در دنیای عموم میباشد و فرد پیشوا امام نامیده می‌گردد، شیعه این نظر را دارد که بعد از درگذشت نبی از جانب خدای متعال امامی برای عموم رقم بخورد که حافظ و دربان معارف و احکام آئین باشد و عموم را به رویه حق هدایت نماید. پس در هر اکنون وجود امام مایحتاج میباشد تا معارف و ضوابط حقیقی و واقعی آئین پروردگار پیش وی محفوظ بماند و هر وقت عموم آمادگی پیدا کردند بتوانند از راهنمای او استعمال کنند. [۹]

۴.۵ - معاد
اصل پنجم معاد میباشد، ایمان به معاد یعنی اعتقادوباور به اینکه خدای متعال تمامی را بعداز مرگ زنده نموده و به اکانت انجام‌شان مطالعه فرموده، نیکوکاران را مشوق نیک خواهد اعطا کرد و بدکاران را به سزای خلق و خوی و رفتارشان خواهد رسانید. قرآن کریم و مهربان در صدها آیه معاد را به عموم یادآوری می دهد و هرگونه شک وتردید را از آن نفی می‌نماید. (برای اگاهی بیشتر در این مورد به منبع تحت مراجعه خواهد شد). [۱۰]

۵ - خوی
[بازنویسی]
آیین اسلام به آدم میگوید که در معاش صفات نیکو‌ای تفویض نماید و خویش را با اخلاق‌های ستوده و پسندیده بیارائید، وظیفه‌شناس، خیرخواه، انسان دوست، کریم، خوش رو و دادگستر باشد و از حق حمایت کنیم و از حدود و دستمزد خویش تجاوز نکنیم و به فرآورده و پهنا و جان عموم گزند جایز نداریم، در طلب علم و نگرش از هیچ سیرتکامل فداکاری و از خویش گذشتگی کوتاهی ننمائیم و بالاخره عدل و میانروی (در میان روی) را در تک تک کارها معاش پیشه خویش سازیم. (برای استحضار بیشتر و مورد ها اخلاقی اسلام به منبع زیر مراجعه گردد). [۱۱]

۶ - شغل
[دستکاری]
آئین اسلام امر می دهد که در معاش به کارهائی که نه و صلاح خویش و جامعه ما در آن میباشد، کار کنیم و از کارهایی که خرابی و تباهی به توشه میاورد غربت کنیم. و نیز میگوید تحت عنوان عبادت و پرستش آفریدگار اعمالی مانند نماز، روزه، حج، زکات، دستور به دارای شهرت و نهی از منکر و نظایر آن را که نشان بندگی و دستور‌برداری میباشد به مکان آوریم. (برای اگاهی بیشتر دراین باره که مطالب فراوان دارااست به منبع پایین مراجعه گردد).

شَریعت در معنای آنچه خدا متعال برای بندگان خویش وضع و اوضاع و تشریع نموده است، است. به شریعت، شَرع، شریعت الهی، شریعت مُنزِلِه و ضابطه الهی نیز گفته می‌شود.
«شریعت» در لغت به معنای درگاه و سردر ورودی (= عتبه) و نیز به معنای آبشخور و جایگاهی که سوای طناب از آن آب نوشیده میگردد «آیتم الماء الّذی یستقی منه بلا رِشاء» آمده میباشد و به گروه مسائل فقهی اعمّ پک پذیرایی ترحیم مشهد از عقاید و خلق و احکام نیز «شریعت» گفته می گردد از این جهت که مایه حیات و عصمت عده ای میباشد که آن را بپیمایند و سلوکی هماهنگ با آن داشته باشند. منظور از «شریعت» در آیه ۱۸ سوره جاثیه نیز همین معنی است: (ثُمَّ جَعَلْنَاکَ عَلَی شَرِیعَة مِّنَ الاَْمْرِ). البتّه در اصطلاح فقها و کتاب ها شرعی و تعبیراتی نظیر «شرایع الاحکام» خصوص احکام فرعی عملی از آن عزم می‌گردد که در‌این‌حالت‌ تماما مرادف با معنای اصطلاحی «فقه» میباشد.
نسبت شریعت با آیین
شریعت از لحاظ مفهومی اخص از آیین میباشد؛ چون شریعت عبارت میباشد از رویه و روشی خاص برای امتی یا این که پیامبری؛ در حالی که آیین عبارت میباشد از طریق عام الهی نسبت به کلیه امتها؛ از این رو، شریعت قابل نسخه ها میباشد؛ لیکن آئین بدین مفهوم نسخه ها پذیر وجود ندارد .
مفهوم شارع
شارع به معنای حال و روز و تشریع کننده شریعت، خدای متعال و به معنای تبیین و تعبیر و تفسیر کننده آن، رسول اعظم صلّی اللّه علیه و آله میباشد.
شَریعت در معنای آنچه خدا متعال برای بندگان خویش اوضاع و تشریع نموده است، است. به شریعت، شَرع، شریعت الهی، شریعت مُنزِلِه و ضابطه الهی نیز گفته می‌گردد.
«شریعت» در لغت به معنای درگاه و سردر ورودی (= عتبه) و نیز به معنای آبشخور و جایگاهی که فارغ از طناب از آن آب نوشیده می گردد «آیتم الماء الّذی یستقی منه بلا رِشاء» آمده میباشد و به دسته مسائل فقهی اعمّ از عقاید و خوی و احکام نیز «شریعت» گفته میگردد از این جهت که مایه حیات و عصمت افرادی میباشد که آن را بپیمایند و سلوکی هماهنگ با آن داشته باشند. منظور از «شریعت» در آیه ۱۸ سوره جاثیه نیز همین معنی میباشد: (ثُمَّ جَعَلْنَاکَ عَلَی شَرِیعَة مِّنَ الاَْمْرِ). البتّه در اصطلاح فقها و کتاب ها دینی و تعبیراتی نظیر «شرایع الاحکام» خصوص احکام فرعی عملی از آن عزم می گردد که در‌این حالت به طور کامل مرادف با معنای اصطلاحی «فقه» میباشد.
شریعت از لحاظ مفهومی اخص از آیین میباشد؛ چون شریعت عبارت میباشد از روش و روشی خاص برای امتی یا این که پیامبری؛ در حالی که آیین عبارت میباشد از طریق عام الهی نسبت به همگی امتها؛ از این رو، شریعت قابل نسخه ها میباشد؛ لیکن آیین بدین مضمون‌ نسخه ها پذیر وجود ندارد .
شارع به معنای احوال و تشریع کننده شریعت، خدای متعال و به معنای تبیین و تعبیروتفسیر کننده آن، فرستاده اعظم صلّی اللّه علیه و آله میباشد.
کتاب آفریدگار (قرآن) و سنّت دو منبع اساسی شریعت اند که مجتهدان برای خریدن احکام و تکالیف فقاهتی به آن دو بازگشت می نمایند.
از طریقه فقهای شیعه احکام و تکالیفی که پروردگار متعال مقرر کرده، تابع مصالح و مفاسد میباشد؛ به این مضمون‌ که خدا بدانچه مصلحت بندگان در آن بوده فرمان کرده و از آنچه برای آنها مفسده داشته نهی نموده است.
خدا متعال شریعت را آسوده و سهل وآسان قرار داده میباشد. قرآن کریم و مهربان با بیان ها گوناگون به‌این مقاله تصریح نموده است. در آیه ای می‌فرماید:{لایُکَلِّفُ اللّه ُ نَفْساً إلاّ وُسْعَه}؛ آفریدگار هیچ کس را تکلیف نمی نماید مگر به قدر توان وی» و در آیه ای دیگر آمده میباشد:{وَما جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّینِ مِنْ حَرَجٍ}؛ و در آئین (در رده تکلیف) بر شما رنج و سختی ننهاده میباشد». و در آیه ای دیگر معبود بعداز ذکر این حکم که در شکل دسترس نداشتن به آب با خاک تمیز گروهّم نمایید، میفرماید: {مایُرِیدُ اللّه ُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُم مِن حَرَجٍ}؛ آفریدگار نمی‌خواهد هیچ سیرتکامل رنج برای شما قرار دهد». از این رو، آفریدگار متعال هم در منزلت جعل و تشریعِ حکم، حکمی حرجی و رنج زا احوال نکرده و هم در شرایطی‌که که بر تاثیر پیدایی حالت و عوارضی، حکمی برای مکلّف حرجی و دارنده سختی باشد، آن حکم را از او برداشته و او‌را از آن معاف داشته میباشد.

مولفه‌های معنویت

از نصفه دوم قرن نوزدهم در محافل آکادمیک بحثی پایین‌تیتر معنویت طرح شد‌ه‌است که طی آن همگی آدم‌هایی که دارنده رضایت داخل با سه مشخصه آرزو، شعف درونی و صلح درونی یا این که وقار می باشند، در شاخصی به اسم معنویت اشتراک دارا هستند. درادامه، مداخله معنوی به‌تیتر یک طریق درمانی اثر گذار خصوصا پک پذیرایی ترحیم مشهد در سال‌های اخیر موردتوجه قرار گرفت، به‌صورتی‌که در آن دسته‌ای ارائه می گردد که از منش آنان بشر می تواند مفاهیمی نظیر عدل و داد، احسان و محبت را در خویش درونی کرده و مضمون‌ و مضمون‌ معاش خویش را فهم و شعور نماید.

آرزو

عقیده آرزو و معالجه مبتنی‌بر آن، آرزو را به‌تیتر بنا‌ای مشتمل بر دو معنا بضاعت و توان پیاده سازی به سوی هدف ها مناسب به‌رغم سختی ها جان دار و برهان یا این که ‌انگیزش ما یحتاج برای استعمال از این گذرگاه‌ها تمجید می‌نماید. آرزو «تصمیم به کامل شدن چیز با ارزشی با احتمال حقیقی تحقق، یاور با تداوم انتظار وقوع آن» یا این که «انتظار مثبت فعال و مداوم برای تعقیب در جهت یک آمادگی مناسب سنجیده» تعریف‌و‌تمجید می‌گردد. در زمان دهه 1950 تا 1960 روانپزشکان و روانشناسان، آرزو را ذیل‌تیتر کلی «انتظار مثبت برای دست یافتن به غرض» تفحص می‌کردند.

باورهای مذهبی و داشتن ایمان به خداوند و اعتقاد و باور به یک مبدأ واقعیت و یک اقتدار مافوق و مطلق، اقتدار تحمل شکست‌ها را بالا می برد و بدین ترتیب به نگهداری تندرست جسم و سرازیر امداد کرده و از پیدایش بیماری‌های جسمی و خل وچل پیشگیری می‌نماید و نهایتا به غرض عمده آرزو بشر نسبت به آتی میافزاید. بخش اعظمی از پژوهش ها نماد داده‌اند حالات و عنصرها خاص معنویت ممکن میباشد اثرات مثبتی بر سازوکار‌های متعدد فیزیولوژیکی مشغول در تندرست داشته باشند.

در دو دهه پیشین، پژوهشگران از فن‌های گوناگون به رسیدگی تاثیر معنویت بر تندرست جاری پرداخته و به اثرات مثبت آن اذعان کرده‌اند. درواقع، آرزو رفلکس واحد سنجش وصال به نتایجی میباشد که غیرقطعی اما درعین‌درحال حاضر، ممکن نظارت گردیده است. همینطور مطالعات گزارش می‌نمایند آرزو، موجب بهبود خودکارآمدی، عزت‌نفس، ارتقا معنویت، مدد اجتماعی و ارتقای چگونگی معاش میشود. آرزو به‌تیتر یک متغیر روانشناختی با ساخت انتظارات فرضی مثبت نسبت به حالا و آجل، موجب رضایت از زنـدگی در افـراد می‌گردد. بزرگسالانی که امیدوارترند، به دیگر افراد به‌تیتر منابع حمایتی و مقر‌هایی که میتوانند به آن‌ها توکل نمایند، مینگرند؛ با بحران‌هایی که ممکن میباشد در معاش‌شـان بـا آن‌ها روبـه‌رو شـوند، سـازگار میگردند؛ شور بالاتری تجربیات می‌نمایند و از معاش‌شان رضایت بیشـتری دارنـد. امیدواری می‌توانـد بـا احساسـات و شـناخت‌های مثبـت نسبت به خویش و آتی یاور باشد و از این طرز، رضایت از معاش را ارتقا دهد.

سوای آرزو که یک میل مثبت در رویا رویی با رنج‌هاست، خیلی از عموم مبتلا افسردگی و تسلیم بیماری خویش میگردند. در یک بازرسی طولی که 25 سال به درازا کشید و روی سوا‌التحصیلان دانشکده هاروارد اجرا شد، دانشمندان دریافتند خارج از‌التحصیلان امیدوارتر و خوش‌در میان‌خیس، معاش زمان بر‌تری را با واحد سنجش کمتری بیماری در طی مجال معاش‌شان تجربیات کرده‌اند.

داشتن مقصود و مضمون‌ در معاش، شم وابستگی داشتن، امیدواری به کمک آفریدگار در حالت‌های ایراد‌زای معاش و منفعت‌مندی از نگهبانی‌های اجتماعی و معنوی کلیه ازجمله نحوه‌هایی می‌باشند که اشخاص با دارا بودن آنان میتوانند در رویا رویی با رویدادها تنش‌زای معاش جراحت کمتری را متحمل شوند. شخص دارنده آرزو کسی میباشد که انرژی و‌ علت ما یحتاج را چهت نیل به غرض‌های منطقی دارااست و میداند که چه چیزی میخواهد و همینطور میداند که چه‌طور و از چه راهی قادر است به مقصود‌های خویش رسد. اینگونه فردی درصورتی که در یک مسیر به بازدارنده واکنش کرد از مسیرهای دیگری هدف ها خویش را دنبال می‌نماید. فارغ از آرزو که یک میل مثبت در رویارویی با مشقت‌هاست، خیلی از اشخاص در گیر افسردگی گردیده یا این که تسلیم بیماری خویش میگردند. تحلیل‌ها نشانه داده میباشد نشان‌های مرتبط با هرج و مرج‌های روانشناختی و نگرانی‌های وجودی بیشتراز درد و نشان‌های بدنی در بیماری‌های شدید مثل سرطان عرض اندام می‌نماید. بدین ترتیب حال در معالجه‌های حمایتی این بیماران به مکان تمرکز صرف بر در اختیار گرفتن نشان‌های بدنی و درد بیشتر بر مسائل معنوی و وجودی مثل معنی و آرزو تاکید میگردد. معنویت پیش‌بینی‌کننده‌ای کار کشته برای آرزو و تندرست جاری محسوب میشود. امیدواری به امداد آفریدگار در وضعیت‌های ایراد‌زای معاش ازجمله طریق‌هایی میباشد که اشخاص با دارا بودن آن‌ها میتوانند در رویا رویی با حادثه ها تنش‌زای معاش جراحت کمتری را متحمل شوند. روانشناسان در پژوهشی که به اثر معنویت بر خطاها پرداختند در حاصل خویش اعلام کردند معنویت با سـازگاری روانشناختی، حس تایید، بهزیستی هیجانی، آرزو، شور و چگونگی معاش رابطه توانمند داراست.

امیدواری و میل‌های معنوی رشدیافته، همچنان موجب رضایت از معاش میباشد. در موضوع اثر معنویت بر بهبود چگونگی معاش و سـلامت جسـمانی و کم عقل، نماد داده گردیده‌است رضـایت از زنـدگی، از میـزان خودآگـاهی، خـوش‌بینی و معنویت‌گرایی شخص متـاثر اسـت؛ هرچـه افـراد خودآگـاه‌خیس و خـوشبین‌خیس و از معنویـت‌گرایی بـالاتری منتفع باشند، به به عبارتی ترازو از رضایت بالاتری برخوردارند. به‌طور کلی، معنویت اثر مثبتی در پیشگیری و بهبود بیماری‌های جسـمی و خل وچل و ارتقاء چگونگی و رضایتمندی از معاش داراست.

رضایتمندی

ادیان آمده‌اند آدم‌هایی را با اینگونه مولفه‌هایی رویش دهند. قرآن میفرماید «الا بذکرالله تطمئن القلوب» و همینطور در خاطرنشان کرد‌وگوی حضرت ابراهیم‌(ع) با پروردگار می‌ا‌فزاید: «رب ارنی کیف تحیی الموتی قال اولم تومن قال بلی و لکن لیطمئن قلبی» و حتی هنگامی که معبود میخواهد نقط ی اوج یک آدم را نشانه دهد، میفرماید: «یا این که ایتها النفس‌المطمئنّه» این ادب و رهابودن از اضطراب و تشویش نشان یک بشر معنوی میباشد و «ان اولیاء لا هراس علیهم و لایحزنون»، ناراحتی ندارند، بشاش می باشند و رجا به آفریدگار دارا‌هستند و هیچ‌وقت دستخوش یأس نمیشوند. آدم‌های معنوی این‌سیرتکامل رشد مییابند و به تعبیر و تفسیر علی ا‌بن‌ابیطالب(ع) «لا یرجون احد منکم الا ربه» و این بهداشت کم عقل بشر معنوی میباشد.

تمامی ما آدم‌ها در همگی فرازونشیب‌ها و در همگی حرکات و سکنات و خاموش و صحبت‌های خویش و در تمامی آنچه می‌پذیریم یا این که نمی‌پذیریم، درپی به دست‌آوردن رضایت باطنی هستیم. بلندمرتبه‌ترین مقصود تمامی ما بشر‌ها در معاش این میباشد که به رضایت داخل برسیم. این رضایت درون سه مولفه اساسی دارااست: وقار، شعف و آرزو. این سه مولفه درمجموع آفریننده چیزی می باشند که در روانشناسی تجربی و روانشناسی عرفانی آن را رضایت داخل می‌نامند. معمولا آدم‌ها از معاش خویش درنهایت وقار، شعف و آرزو می خواهند. حتی هنگامی چیزهای دیگری را مطالبه می‌نمایند درنهایت معین می گردد که گشوده متانت و شور و آرزو را می‌مراد‌اند البته مصداقش را در آن چیز دیگر یافته‌اند. به لحاظ می رسد آرزو، شعف و ادب از سه دلیل و حقیقت تاریخی به طور کامل نامتاثرند. این سه عبارتند از: نخستین دینداری، معنای این نکته این میباشد که در دینداری می‌اقتدار بدین سه رسید و گشوده معنایش این هم میباشد که با دینداری ممکن میباشد به‌این سه نرسید (بستگی یه شعور اشخاص از آیین داراست). برهان دومین که تاریخ به ما آرم میدهد این میباشد که علم ها و معارف بشری روی رضایت باطنی اشخاص، اثر متعددی ندارد. چون بوده‌اند عده ای که در معاش شعف، ادب و آرزو داشته‌اند و در داخل یک نظام سیاسی، اقتصادی، آموزشی، خانوادگی و حقوقی خاص به رمز نمی‌برده‌اند. یعنی نظام‌های سیاسی، اقتصادی، آموزشی و پرورشی، خانوادگی و به ذکر کلی، نظامات اجتماعی اثر متعددی در‌این خصوص ندارند. رضایت از معاش مفهومی کلی و ناشی از کیفیت فهم و شعور فرد از تک تک معاش میباشد. به همین برهان اشخاصی با رضایت معاش بالا، هیجان‌های مثبت بیشتری را تجارب کرده، از قبلی و آتی خویش و بقیه افراد، رویدادهای مثبت بیشتری را به حافظه آورده و از پیرامون خویش تحلیل مثبتی دارا‌هستند و آن ها را خوشایند تعریف می‌نمایند. درکل می‌اقتدار اعلام‌کرد که داشتن آرزو در معاش منجر کاهش افسردگی، بالا رفتن کردار مثبت و درنتیجه رضایت درونی و رضایت از معاش میشود. نظارت رضایت از معاش در سیستم‌های محافظت بهداشتی از این جنبه اصلی میباشد که براساس پژوهش ها اعمال‌گردیده، این معنی در تعامل بی نقص با تندرست میباشد و رابطه تنگاتنگی میان سالم جسم و جاری و رضایت از معاش وجود داراست.

آیه‌ها قابل‌توجهی در قرآن مهربان و به‌ویژه در سوره مبارکه بقره، مورد انفاق و بعد ها آن (نیت، چگونگی، اثرها و …) را توضیح می دهند که نماد‌دهنده عنایت این معنا در معاش شخصی و اجتماعی مسلمان ها میباشد. در‌این تفحص تمرکز ما بر سیزده آیه از سوره بقره میباشد که دربرگیرنده یک کدام از مشتقات ریشه نفق میباشند و به بعد ها متعددِ اثر ها انفاق اشاره می‌نمایند. آیه اساسی و آیه ها اسلوب این سیزده آیه و تفاسیر (ترجمه المیزان و مثال) آنها موردمطالعه و رسیدگی قرار میگیرد و مضمون ها مبنا مربوط به تیتر این بازرسی حصول می شود و با به کارگیری از تفاسیر توضیح داده میشوند. انشاء الله با درایت از اثر ها انفاق، عنایت و بایستگی انفاق درست آشکارتر میشود و مسلمانها جهت اهتمام دورازشوخی بدین موهبت الهی تشویق می شوند. به‌طور خلاصه برخی از اثرها اثباتی انفاق عبارت‌اند از: هدایت، فلاح، پرورش و حجم انفاق کننده، برکت و فزونی اموال، مغفرت گناهان، محرک مضاعف الهی در عالم و آخرت و تقويت روح ايمان و ايجاد وقار در دل‌وجان و بعضا از اثرها سلبی انفاق عبارت‌اند از: پیشگیری از غلبه معاند، پیشگیری از نابودی جامعه‌ها، پیشگیری از جنایت و بی عفتی و پیشگیری از شرک و ظلم.

يكى از گران قدر‌ترین امورى كه اسلام دریکی از دو ركن “دستمزد الناس” و “دستمزد اللّه” آیتم اهتمام قرار داده و به راه‌های مختلف، عموم را بدان وادار مى‌سازد، انفاق میباشد، پاره‌اى از انفاقات از قبيل زكات، خمس، كفارات مالى و اقسام فديه را واجب و پاره‌اى از صدقات و امورى از قبيل وقف، سكنى دادن مادام‌العمر كسى، وصيت‌ها، عفو‌ها و غير آن را مستحب نموده است (ترجمه المیزان، ۱۳۷۸، ج ۲، ص ۵۸۷). نشانه‌ها قابل‌توجهی در قرآن کریم ومهربان و به‌ویژه در سوره مبارکه بقره به زمینه انفاق و بعدها آن (نیت، چگونگی، اثرها و …) اشاره دارا‌هستند که نماد‌دهنده التفات این مضمون‌ در معاش شخصی و اجتماعی مسلمانها میباشد. در بعضا از این آیه ها، مشتقات گوناگون ریشه پک پذیرایی ترحیم مشهد نفق آمده میباشد و در بعضی دیگر از لغات دیگری مانند صدقات، زکات و … به کار گیری‌شد‌ه‌است. درین تحقیق تمرکز ما بر آیاتی از سوره بقره میباشد که مشمول یکی‌از مشتقات ریشه نفق میباشند و عملکرد میکنیم اثر ها مختلفی که مترتب بر انفاق میباشد را از این آیه‌ها با تیتر مفهوم ها مبنا کسب‌کنیم و با به کارگیری از تفاسیر المیزان و مثال به توضیح آن ها بپردازیم. انشاء الله با دور اندیشی از اثر ها انفاق، التفات و لزوم انفاق درست آشکارتر میشود و مسلمان ها جهت اهتمام دور از شوخی به‌این موهبت الهی تشویق می گردند. درعین‌هم اکنون بیان دو نکته ضروری میباشد: اولیه خدا متعال به انفاق ما نیازی ندارد (و اعلموا ان اللّه غنى حميد) و بايد در انفاق خویش بی‌نیازی و ثنا خداى را در حیث بگيريم، كه آفریدگار در عين اينكه احتياجى به انفاق ما ندارد مع‌ذلک انفاق طيب مارا می‌ستاید… و نيز ممكن میباشد گزاره را چنين مضمون‌ كنيم كه زیرا خداوند غنى و حمید میباشد نبايد با وی طورى سودا كرد كه لايق به جلال وی (جل­جلاله) نباشد. (ترجمه المیزان، ۱۳۷۸، ج ۲، ص ۶۰۴)؛ دوم معبود متعال نسبت به انفاق ما علیم و بصیر میباشد (و ما انفقتم اینجانب نفقه وی نذرتم اینجانب نذر فان الله یعلمه)، آنچه را كه انفاق میکنیم، خدا تمامی آن‌ها‌را می داند، كم باشد يا زياد، بهتر باشد يا بد، از طريق حلال تنظیم‌گردیده باشد يا حرام، با اخلاص همپا باشد يا توأم با ريا، یاروهمدم با منت و آزار باشد يا سوای آن و … خداوند از تک تک جزئيات آن مطلع میباشد و جزاى آن را از بهتر و بد به‌تناسب آن خواهد بخشید

زهدو تقوا به چه معنایی است؟

زهدوتقوا از وقی ؛ وقایه به معنای محافظت کردن است.

میگویند: « رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا این که حَسَنَةً وَ فِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ »۱

این « ق » به عبارتی وقی به معنای ؛ خدایا ما‌را محافظت کن . پک پذیرایی ترحیم مشهد

● آدم با تقوا کیست؟

ما دو نوع لیوان داریم ؛ بشکن و نشکن .

بشر صالح یعنی مسلمانی که نشکن میباشد ؛ درحقیقت کسی میباشد که رویدادها و پول و منزلت اورا نمی ‌شکند و تغییر‌و تحول نمی ‌دهد.

درجایی که آب ترشح می‌گردد ، خویش را کنار می‌کشیم که تر نشویم ، درجایی که تیزی و تیغی وجود دارااست ، لباسمان را توده می‌کنیم تا به لباسمان گیر نکند ، در واقعیت خویش را از هرگونه آسیبی مراقبت میکنیم .

آدم پارسا کسی میباشد که زمانی در ارتباط موضوعی مطمئن وجود ندارد ، آن را قطعی ذکر نمی نماید ، خویش را از لاف اعلام کردن و خبرپراکنی ی لاف نگهداری می نماید .

شخص با تقوا کسی میباشد که دنبال فرآورده حرام که هیچ، در ادامه محصول شبه ناک، هرچند زیاد و ریلکس الوصول باشد ، نمی رود ، به جایی که نباید نگاه نماید ، نگاه نمی نماید .

در یک صحبت زهد و تقوا یعنی آنکه بشر به حالتی رسد که زمانی به گناه رسید ، بتواند خودش را در اختیار گرفتن نماید .

زهدو تقوا مصونیت میباشد ، خیر محدودیت !

بعضا می گویند : زهدوتقوا فعالیت هر کسی وجود ندارد ، صرفا خصوصیت عالمان گران قدر میباشد !

شهید مطهری میفرمایند : تقوامصونیت میباشد خیر محدودیت.

مثل اینکه شما هنگامی کفش میپوشید ، محدودیتی ساخت و ساز نمیشود ، بلکه پایتان از آلوده شدن و شیشه و خار و خاشاک مصون میماند .

بشر صالح به خیال و خاطر روحیه ای که در وی ساخت‌و‌ساز گردیده ، مصونیتی پیدا کرده که زمانی به بر خلاف و گناهی میرسد ، به راحتی خودش را در اختیار گرفتن می نماید.

به گفته‌ی قرآن ، یکی دلایل داخل شدن همگی ی انبیاء الهی ، صالح کردن عموم بوده ، به نحوی اکثری از اوامر اسلامی نیز مبنی بر زهد و تقوا پایدار است ؛

به عنوان مثالً روزه « کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَی الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ ؛ روزه را بر شما واجب کردیم تا روح زهدو تقوا در شما زیاد گردد. »۲

انسان پارسا یعنی مسلمانی که نشکن میباشد ؛ درحقیقت کسی میباشد که حادثه ها و پول و جایگاه اورا نمی ‌شکند و تغییر و تحول نمی ‌دهدترس از معبود، بله یا این که نه؟!

● از پروردگار بترسید ! این پاراگراف به چه مفهوم است ؟

معبود ارحم الراحمین میباشد و جایگاهی ندارد که کسی از خدا بترسد ، درحقیقت هنگامی گفته می گردد از معبود بترس بدین مضمون‌ میباشد که از اجرا خویش در منزلت معبود واهمه و پروا داشته باشید ؛ « و البته اینجانب خاف رده ربه »۳

زهد بدین مفهوم میباشد که آدم در مقابل غریزه ، خودش را نگه داراست وحوادث او‌را تغییر و تحول ندهد.

شخص متّقی کسی میباشد که در هر قوانینی راضی به رضای معبود باشد ، در صورتی جوانش را از دست اعطا کرد ، گریه و ناله نکند که چرا اینگونه شد ؟

برای معبود ؛ چرا ، البته و برهان نیاورد ، فرمانبردار محض وی باشد .

● زهد در گفتار

«فَلْیَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْیَقُولُوا قَوْلاً سَدیداً »۴

آدم باتقوا کلام بی گواهی نمی ‌زند و مدرک ناحق نمی‌دهد، انسان با تقوابه کسی گمان بد ندارد.

آدم باتقوا در دشوارترین حالت ، حرف راست را رها نمی نماید ، به نام لاف « مصلحت آمیز» هر چیزی را نمی‌گوید.

● زهدو تقوا در سیاست

در مسائل سیاسی قرآن میفرماید: «یا این که أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَ لا تُطِعِ الْکافِرینَ وَ الْمُنافِقین ؛ ‌ای نبی ، زهدوتقوا داشته باش و درپی کفار ومنافقین نباش. »۵

آدم باتقوا محال میباشد با گروهک‌هایی ارتباط داشته باشد ؛ چون از پروردگار می‌ترسد .

بشر های صالح خیر به خویش و خیر به جامعه آسیبی نمی رساند بلکه برعکس مطرح ترین جنایت ها از آنِ آدم های بی زهد صورت داده میباشد .

آنچه در دنیای امروز مطرح میباشد ، کمبود دانش وجود ندارد ، بلکه کمبود زهد و تقوا میباشد .

فلسفه حقیقی زیارت امامان معصوم (ع)و امام زادگان چیست ؟
شعور این فلسفه اساسی و موءثر بستگی به نوع بینش و چگونگی برداشت انسانها از چنین حقایق داراست. در‌صورتی‌که کسی نگرشش به مذهب و برداشتش از معارف آئین دیدگاه سوای تامل و تعمق پک پذیرایی ترحیم مشهد باشد بی‌شک اینگونه پرسشهای فارغ از پاسخی برای وی مطرح شود البته در شرایطی که دیدگاه یک مسلمان به چنین حقایق از روی تامل و تعمق و تدبر باشد همان گونه که قرآن کریم و مهربان ذکر فرموده یقینا میتواند جواب بسیار درست و منطقی برای چنین مسائل پیدا نماید و ما به فلسفه اصلی چنین کارها اشاره میکنیم.
1ـ بدون‌شک ائمه انبیاء اولیاء الهی می‌باشند که تک تک وجودشان را سرویس به آئین پروردگار قرار گرفته میباشد و جان خودشان را برای اعتلاء این آیین در طبقی از اخلاص گذارده و به معبود و پبروان آیین نثار نموده اند پس هم بر معبود و هم بر انسانهای مسلمان میباشد که از این سرویس آن‌ها قدردانی و سپاسگذاری خواهد شد و این سپاس و متشکر را در پوسته زیارت و به سرویس آن ها رفتن و گنبد و ضریح آنها‌را احترام کردن پژوهشگر میشود.
2ـ قرآن کریم و مهربان در آیه ای می‌فرماید هرکس شعائر الهی را تعظیم نموده و عظمت ببخشید علامت تقوای قلب وی میباشد ( و اینجانب یعظم شعائرالله فانها اینجانب تقوی القلوب و فارغ از شک وتردید اعمال مراسم ائمه (ع) وزیارت آن ها اظهار ارادت به آنان مصداق بدون نقص عظمت دادن به شعائر شرعی میباشد.
3ـ با یقین هر مذهبی و هر آیین و ایده ای برای اعلام بقاء خودش تعدادی شعائر به یادماندنی و مستمر داراست که بقاء این شعائرماندگار و دائمی داراست که بقاء این شعائر و اعتلاء و آن ها عامل بر موجودیت به عبارتی شعائری می‌داند که ادله بر بقاء و موجودیت این مذهب میباشد.
4ـ در تمدن شیعی ما که به وسیله همین معصومین و جانشینان بحق فرستاده اکرم (ص) اساس گذاری گردیده‌است برای زیارت امامان معصوم ثواب و ثوابهای بخش اعظمی ذکر شده بطوری که برای زیارت حضرت امام رضا (ع) ثوابی متساوی اجر حج و عمره در لحاظ گرفته گردیده و رهروان امامان معصوم بنابرهمان یقین و نگرشی که به معارف شرعی دارا‌هستند جاری ساختن زیارت را برای فهم اجر های اخروی و معنوی جاری ساختن می‌دهند.
5ـ هر عاقلی ازهر آیین و مذهبی بخوبی این واقعیت را می‌داند که شخصیت های تعالی الهی وبشری که سرویس و بالائی را برای بشریت و مرزو بوم ودین و آیین شان اعمال داده اند با مرگ طبیعی از عالم نخواهند رفت و لذا در کل کشورها و ادیان و مذهبها چنین بارگاهها و شعائر جانور میباشد و رهروان آن مذهب‌ها مبنی بر سنت و عمارت خودشان به آن شخصیتها احترام و اسم آنان‌را اعتلاء میبخشد و تا به امروز احدی از پژوهشگران و عقلاء هم بر این پر‌نور اعتراض نکرد بلکه آنرا روشی به طور کامل نیکو و سنجیده می پندارندو درصورتی که انسانی دور از تعصب و لجاج درین سیرتکامل مراسم و اپ ها توجه نماید و معقولترین و با ادب ترین و شایسته ترین روشها را فرهنگ وتمدن ناب شیعی برای چنین کارها دارااست که به عبارتی نرم افزار زیارت وانجام مراسم سوگواری همگانی میباشد و اما دهها منفعت و تاثیر مثبت دیگر نیر درین نرم افزار ها جان دار میباشد که به مجال دیگری محول میکنیم.