???? ???? ???????

میرزا محمد بدون نقص کِشمیری دِهلوی (۱۱۵۰-۱۲۳۵ق) معروف به شهید رابع، متکلم، عالم و طبیب امامی قرن دوازدهم و سیزدهم هجری قمری در هند بوده میباشد. بدون نقص دهلوی را در علم ها مختلفی همانند ادبیات عرب، طب، حرف اسلامی، فقه، تاریخ و رجال دارای تخصص دانسته و کتاب‌هایی همانند «نُزهۀ اثنا‌عشریه»، «تاريخ العلماء»، «تنبيه اهل الكمال و الاِنصاف» را از اثر ها وی معرفی کرده‌اند. کتاب «نُزهه اثنا‌عشریه» در مسئله مسائل اعتقادی، دینی و رجالی مندرج میباشد. بی نقص دهلوی در دانش طب فراگیرِ محمد شریف دهلوی و در علم ها دينى دانش آموزِ سيد رَحم‌ على (مؤلف کتاب بَدر الدُجىٰ) پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد.

به‌گفته علامه امینی در کتاب شُهداء الفَضیلة، محمد بدون نقص دهلوی در سال ۱۲۳۵ق به فرمان یکی‌از سلاطین نواحی دهلی مسموم شد و به شهیدشدن رسید. محل دفن محمد بی نقص دهلوی را در زیارتگاه پنجه شریف دهلی هند دانسته‌اند.

معاش‌طومار
محمد بن التفات احمدخان کشمیری دهلوی متکلم، دانا و طبیب امامی قرن دوازدهم و سیزدهم هجری قمری در هند بوده میباشد.[۱] به‌گفته گستردن‌درحال حاضر نگاران، دهلوی به‌‌ خیال درمان مُهاراجۀ کشمیر (فرمانروا کشمیر) به کشمیری کنیه یافت. تخلص شعری وی «بدون نقص» بوده میباشد.[۲]

به نقل از کتاب مَطلَع اَنوار (حاوی وضع دانشوران شیعه پاکستان و هند) وی در سال ۱۱۵۰ق در دهلی هند متولد شد.[۳] محمد بی نقص دهلوی در دانش طب دانش آموز محمد شریف دهلوی بود و علم ها دينى را نزد اساتیدی همانند سيد رَحم‌ على مؤلف کتاب «بَدر الدُجىٰ» فرا گرفت.[۴] محمدعلی آزاد کشمیری (درگذشت: ۱۳۰۹ق) در کتاب نُجوم السَّماء، محمد بدون نقص دهلوی را در علم ها مختلفی همانند ادبیات عرب، طب، سخن اسلامی، فقه، تاریخ و رجال دارای تخصص دانسته میباشد.[۵]

شهید شدن
به‌گفته علامه امینی (درگذشت: ۱۳۹۰ق)، در کتاب شُهداء الفَضیلة، محمد بدون نقص دهلوی به خیال و خاطر تکثیر و توزیع کتاب‌هایش، در سال ۱۲۳۵ق و به امر یکی‌از سلاطین نواحی دهلی مسموم شد و به شهید شدن رسید.[۶] به‌گزارش کتاب «نجوم السماء فی تراجم العلماء»، تن وی در زیارتگاه پنجه شریف، بنا شده در شهر دهلی هند به خاک ودیعه شد.[۷] کتاب باخبر انوار از محمد بی نقص دهلوی با کنیه شهید رابع حافظه کرده‌ میباشد.[۸] بر روی قبرش عبارتِ «در شيونش به گريه بگو وا محمدا» درج شده میباشد.[۹]

اثرها
به گفته محمدعلی آزاد کشمیری، محمد بی نقص دهلوی اثراتی همانند تاريخ العلماء، تنبيه اهل الكمال و الاِنصاف، نهاية الدراية (گستردن کتاب الوجيزة روضه خوان بهائى)، رساله رؤيت بارى‌تعالى، رساله بَداء و رساله‌ای در دانش بديع را به حرفه تحریر درآورده میباشد.[۱۰] وی تنی چند از کتاب‌های درج شده بوسیله عالمان اهل‌سنت همانند الامامة و السیاسة، اَنساب سمعانى (حاوی نسبت‌هاى پر اسم و رسم در احادیث)، كنز العُمّال، درست بخاری، درست مسلم، ملل و نحل شهرستانی و تاریخ طبری را نیز خلاصه نموده است.[۱۱]

نزهة اثنا عشریه
نوشته‌ی علمیٔ مهم: نزهه اثناعشریه (کتاب)
کتاب نزهة اثنا عشریه در ردّ شبهه ها واردشده بر اعتقادات شیعه ها درج شده میباشد.[۱۲] روحانی عباس قمی کتاب «نُِزهۀ اثنا عشریه» را مشهورترین تاثیر کلامی محمد بدون نقص دهلوی معرفی کرده و آن را در رد کتاب تُحفۀ اثنا‌عشریه (نوشته عبدالعزیز دهلوی) معرفی می‌نماید.[۱۳] بی نقص دهلوی این کتاب را به «نُصرة المؤمنین و زُلَّة الشَّیاطین» کنیه بخشید.[۱۴] به‌گزارش نُجوم السَّماء، این کتاب دوازده جلد داراست.[۱۵] پنج جلد از این کتاب تکثیر یافته و به تبیین موضوعات تحت پرداخته میباشد:[۱۶]

جلد نخستین: شامل رد ادعای بی‌مبنا بودن مذهب شيعه و معرفی فِرَق و دسته‌های مو جود در آن؛
جلد سوم: شامل رد بهتان‌های دروغین نسبت به عالمان قبلی شیعه؛
جلد چهارم: حاوی مسائلی از دانش رجال؛
جلد پنجم: حاوی مسائل اعتقادی (الٰهیات)؛
جلد نهم: حاوی مسائل دینی.

میرزا محمد بدون نقص کِشمیری دِهلوی (۱۱۵۰-۱۲۳۵ق) معروف به شهید رابع، متکلم، عالم و طبیب امامی قرن دوازدهم و سیزدهم هجری قمری در هند بوده میباشد. بدون نقص دهلوی را در علم ها مختلفی همانند ادبیات عرب، طب، حرف اسلامی، فقه، تاریخ و رجال دارای تخصص دانسته و کتاب‌هایی همانند «نُزهۀ اثنا‌عشریه»، «تاريخ العلماء»، «تنبيه اهل الكمال و الاِنصاف» را از اثر ها وی معرفی کرده‌اند. کتاب «نُزهه اثنا‌عشریه» در مسئله مسائل اعتقادی، دینی و رجالی مندرج میباشد. بی نقص دهلوی در دانش طب فراگیرِ محمد شریف دهلوی و در علم ها دينى دانش آموزِ سيد رَحم‌ على (مؤلف کتاب بَدر الدُجىٰ) پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد.

به‌گفته علامه امینی در کتاب شُهداء الفَضیلة، محمد بدون نقص دهلوی در سال ۱۲۳۵ق به فرمان یکی‌از سلاطین نواحی دهلی مسموم شد و به شهیدشدن رسید. محل دفن محمد بی نقص دهلوی را در زیارتگاه پنجه شریف دهلی هند دانسته‌اند.

معاش‌طومار
محمد بن التفات احمدخان کشمیری دهلوی متکلم، دانا و طبیب امامی قرن دوازدهم و سیزدهم هجری قمری در هند بوده میباشد.[۱] به‌گفته گستردن‌درحال حاضر نگاران، دهلوی به‌‌ خیال درمان مُهاراجۀ کشمیر (فرمانروا کشمیر) به کشمیری کنیه یافت. تخلص شعری وی «بدون نقص» بوده میباشد.[۲]

به نقل از کتاب مَطلَع اَنوار (حاوی وضع دانشوران شیعه پاکستان و هند) وی در سال ۱۱۵۰ق در دهلی هند متولد شد.[۳] محمد بی نقص دهلوی در دانش طب دانش آموز محمد شریف دهلوی بود و علم ها دينى را نزد اساتیدی همانند سيد رَحم‌ على مؤلف کتاب «بَدر الدُجىٰ» فرا گرفت.[۴] محمدعلی آزاد کشمیری (درگذشت: ۱۳۰۹ق) در کتاب نُجوم السَّماء، محمد بدون نقص دهلوی را در علم ها مختلفی همانند ادبیات عرب، طب، سخن اسلامی، فقه، تاریخ و رجال دارای تخصص دانسته میباشد.[۵]

شهید شدن
به‌گفته علامه امینی (درگذشت: ۱۳۹۰ق)، در کتاب شُهداء الفَضیلة، محمد بدون نقص دهلوی به خیال و خاطر تکثیر و توزیع کتاب‌هایش، در سال ۱۲۳۵ق و به امر یکی‌از سلاطین نواحی دهلی مسموم شد و به شهید شدن رسید.[۶] به‌گزارش کتاب «نجوم السماء فی تراجم العلماء»، تن وی در زیارتگاه پنجه شریف، بنا شده در شهر دهلی هند به خاک ودیعه شد.[۷] کتاب باخبر انوار از محمد بی نقص دهلوی با کنیه شهید رابع حافظه کرده‌ میباشد.[۸] بر روی قبرش عبارتِ «در شيونش به گريه بگو وا محمدا» درج شده میباشد.[۹]

اثرها
به گفته محمدعلی آزاد کشمیری، محمد بی نقص دهلوی اثراتی همانند تاريخ العلماء، تنبيه اهل الكمال و الاِنصاف، نهاية الدراية (گستردن کتاب الوجيزة روضه خوان بهائى)، رساله رؤيت بارى‌تعالى، رساله بَداء و رساله‌ای در دانش بديع را به حرفه تحریر درآورده میباشد.[۱۰] وی تنی چند از کتاب‌های درج شده بوسیله عالمان اهل‌سنت همانند الامامة و السیاسة، اَنساب سمعانى (حاوی نسبت‌هاى پر اسم و رسم در احادیث)، كنز العُمّال، درست بخاری، درست مسلم، ملل و نحل شهرستانی و تاریخ طبری را نیز خلاصه نموده است.[۱۱]

نزهة اثنا عشریه
نوشته‌ی علمیٔ مهم: نزهه اثناعشریه (کتاب)
کتاب نزهة اثنا عشریه در ردّ شبهه ها واردشده بر اعتقادات شیعه ها درج شده میباشد.[۱۲] روحانی عباس قمی کتاب «نُِزهۀ اثنا عشریه» را مشهورترین تاثیر کلامی محمد بدون نقص دهلوی معرفی کرده و آن را در رد کتاب تُحفۀ اثنا‌عشریه (نوشته عبدالعزیز دهلوی) معرفی می‌نماید.[۱۳] بی نقص دهلوی این کتاب را به «نُصرة المؤمنین و زُلَّة الشَّیاطین» کنیه بخشید.[۱۴] به‌گزارش نُجوم السَّماء، این کتاب دوازده جلد داراست.[۱۵] پنج جلد از این کتاب تکثیر یافته و به تبیین موضوعات تحت پرداخته میباشد:[۱۶]

جلد نخستین: شامل رد ادعای بی‌مبنا بودن مذهب شيعه و معرفی فِرَق و دسته‌های مو جود در آن؛
جلد سوم: شامل رد بهتان‌های دروغین نسبت به عالمان قبلی شیعه؛
جلد چهارم: حاوی مسائلی از دانش رجال؛
جلد پنجم: حاوی مسائل اعتقادی (الٰهیات)؛
جلد نهم: حاوی مسائل دینی.