سازمان به جا مانده فرهنگی، صنعت های دستی و توریسم
سازمان به جا مانده فرهنگی، صنعت های دستی و توریسم یک سازمان منحلگردیده در جمهوری اسلامی ایران میباشد که در مسافتی سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۸ شمسی به سر کردگی نائب رئیس مدیریتجمهور در موضوعهای مرتبط با اثرها تاریخی و باستانی و صنعت های دستی و توریسم کار می کرد. در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ شورای پاسبان با طرح مجلس شورای اسلامی بر پایه ی تبدیل این سازمان به وزارتمنزل موافقت نموده و وزارت به جا مانده فرهنگی، توریسم و صنعت های دستی صورت پک پذیرایی ترحیم مشهد گرفت.[۱]
پیشینه
به جا مانده فرهنگی در کشورایران[۲][۳]
کشورایران به باعث وضعیت جغرافیایی و بیشتراز هفت هزار سال فرهنگ و تمدن و تمدن و نیز تنوع فرهنگی در جغرافیای زیستی خویش، یکی شاخصترین کشورها در حوزه ارثیه فرهنگی بشری میباشد.
تا قبل از انقلاب مشروطیت، هیچ رسمی برای به جا مانده فرهنگی تدوین نشده بود و «به جا مانده فرهنگی» در اذهان همگانی هیچ منزلتی نداشت. شناخت ناصرالدین سلطان در هجرت به فرنگ با موزهها و بناهای تاریخی، تأثیر بخش اعظمی بر وی گذاشت. او پس از برگشت از اولیه مهاجرت فرنگ در سال ۱۲۹۰ ق، امر کرد تا در ارگ سلطنتی موزهای ساختوساز نمایند. این موزه را بایستی اولی موزه سلطنتی و دولتی دانست. این موزه در مقایسه با موزههای اروپایی، جذابیتی برای وی نداشت، دستورداد برای موزه نو، عمارت کهن سمت شمال گلشن گلستان را وخیم و به مکان آن مکانی مطلوب برای موزه بسازند. براین اساس سالن موزه، سرسرا، آبگینه منزل و ملحقات دیگر را ساختند. این ساختمان در سال ۱۲۹۹ ق به اسم سالن درود یا این که سالن تاجگذاری به اتمام رسید. پشت گرمی السلطنه دربارهٔ اثرها این موزه مینویسد: «موزه همایونی مشحون از جواهرات گرانقیمت، ظرایف نفایس شی ءها و اثر ها علمیه و مهمات حربیه قدیمیه و آلات و ادوات متنوعه و مصنوعات ازمنه سالفه و تمثیل نگارندههای بیمثل زمان و پردههای نگارگریهای معروف و نتیجه ها صناعی سولههای مشهور و ظروف چینی و بلور آلات، مسکوکات قدیمیه با ضرب سلاطین معظم اهل ایران و غیره» میباشد. در سال ۱۳۱۶ ش، نصیب عمدهای از اثر ها این موزه در طول پهلوی نخستین به بانک خزانه ملی جابجایی داده شد.
در حین مظفرالدین پاد شاه، با برگشت علمآموخته گان اهل ایران از فرنگ، در سال ۱۲۷۶ ش «انجمن معارف» برای توسعه و گسترش نظام آموزشی به نحوه تازه تأسیس شد. این فرمان در توسعه و گسترش تمدن تأثیر بسزایی گذاشت و علمآموزان اهل ایران با تاریخ کشور خویش آشنا شدند.
در زمان مشروطیت اسم وزارت علم ها به «وزارت معارف» تغییرو تحول یافت. در سال ۱۲۸۹ ش مجلس شورا «ضابطه اداری وزارت معارف و اوقاف و صنعت های مستظرفه» را ثبت کرد.
بعداز انقلاب مشروطیت اسم وزارت علم ها به «وزارت معارف و اوقاف و صنعت های مستظرفه» تغییر و تحول یافت و مجلس شورا «ضابطه اداری وزارت معارف و اوقاف و صنعت های مستظرفه» را ثبت کرد.
در سال ۱۲۸۸ ش مرتضی قلی خان صنیع الدوله به سر کردگی وزارت معارف و اوقاف منصوب شد. وی اول کسی بود که در ابتدا مشروطیت به اندیشه تأسیس ادارهای با اسم اداره عتیقات جهت سرو سامان دادن به اوضاع و احوال اسفناک حفریات تجاری و آنچه از این شیوه بخش دولت می شد، زمینخورد. روز ها سر گروهی او به طور همزمان بود با جستجوهای دومورگان فرانسوی در شوش. تفکرهای صنیع الدوله البته سرانجامی نیافت تا در طی وزارت مرتضیخان ممتازالملک و ابراهیم حکیمی در سالهای ۱۲۹۵ و ۱۲۹۷ ش اداره عتیقات یا این که باستانشناسی در ساختمان قدیم اداره معارف در شمال مکتب دارالفنون پایین حیث ایرج میرزا جلال الملک تأسیس شد و اسم موزه ملی به خویش گرفت. دراین موزه نمایشگاهی با ۲۷۰قلم شیء به اکران گذارده شد. در حین پهلوی نخستین پس از خرید ساختمانهای عمارت مسعودیه برای وزارت معارف در سال ۱۳۰۴، اثرها موزهٔ ملی به سالن آیینه عمارت مسعودیه جابجایی داده شد.
سازمان به جا مانده فرهنگی، صنعت های دستی و توریسم
سازمان به جا مانده فرهنگی، صنعت های دستی و توریسم یک سازمان منحلگردیده در جمهوری اسلامی ایران میباشد که در مسافتی سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۸ شمسی به سر کردگی نائب رئیس مدیریتجمهور در موضوعهای مرتبط با اثرها تاریخی و باستانی و صنعت های دستی و توریسم کار می کرد. در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ شورای پاسبان با طرح مجلس شورای اسلامی بر پایه ی تبدیل این سازمان به وزارتمنزل موافقت نموده و وزارت به جا مانده فرهنگی، توریسم و صنعت های دستی صورت پک پذیرایی ترحیم مشهد گرفت.[۱]
پیشینه
به جا مانده فرهنگی در کشورایران[۲][۳]
کشورایران به باعث وضعیت جغرافیایی و بیشتراز هفت هزار سال فرهنگ و تمدن و تمدن و نیز تنوع فرهنگی در جغرافیای زیستی خویش، یکی شاخصترین کشورها در حوزه ارثیه فرهنگی بشری میباشد.
تا قبل از انقلاب مشروطیت، هیچ رسمی برای به جا مانده فرهنگی تدوین نشده بود و «به جا مانده فرهنگی» در اذهان همگانی هیچ منزلتی نداشت. شناخت ناصرالدین سلطان در هجرت به فرنگ با موزهها و بناهای تاریخی، تأثیر بخش اعظمی بر وی گذاشت. او پس از برگشت از اولیه مهاجرت فرنگ در سال ۱۲۹۰ ق، امر کرد تا در ارگ سلطنتی موزهای ساختوساز نمایند. این موزه را بایستی اولی موزه سلطنتی و دولتی دانست. این موزه در مقایسه با موزههای اروپایی، جذابیتی برای وی نداشت، دستورداد برای موزه نو، عمارت کهن سمت شمال گلشن گلستان را وخیم و به مکان آن مکانی مطلوب برای موزه بسازند. براین اساس سالن موزه، سرسرا، آبگینه منزل و ملحقات دیگر را ساختند. این ساختمان در سال ۱۲۹۹ ق به اسم سالن درود یا این که سالن تاجگذاری به اتمام رسید. پشت گرمی السلطنه دربارهٔ اثرها این موزه مینویسد: «موزه همایونی مشحون از جواهرات گرانقیمت، ظرایف نفایس شی ءها و اثر ها علمیه و مهمات حربیه قدیمیه و آلات و ادوات متنوعه و مصنوعات ازمنه سالفه و تمثیل نگارندههای بیمثل زمان و پردههای نگارگریهای معروف و نتیجه ها صناعی سولههای مشهور و ظروف چینی و بلور آلات، مسکوکات قدیمیه با ضرب سلاطین معظم اهل ایران و غیره» میباشد. در سال ۱۳۱۶ ش، نصیب عمدهای از اثر ها این موزه در طول پهلوی نخستین به بانک خزانه ملی جابجایی داده شد.
در حین مظفرالدین پاد شاه، با برگشت علمآموخته گان اهل ایران از فرنگ، در سال ۱۲۷۶ ش «انجمن معارف» برای توسعه و گسترش نظام آموزشی به نحوه تازه تأسیس شد. این فرمان در توسعه و گسترش تمدن تأثیر بسزایی گذاشت و علمآموزان اهل ایران با تاریخ کشور خویش آشنا شدند.
در زمان مشروطیت اسم وزارت علم ها به «وزارت معارف» تغییرو تحول یافت. در سال ۱۲۸۹ ش مجلس شورا «ضابطه اداری وزارت معارف و اوقاف و صنعت های مستظرفه» را ثبت کرد.
بعداز انقلاب مشروطیت اسم وزارت علم ها به «وزارت معارف و اوقاف و صنعت های مستظرفه» تغییر و تحول یافت و مجلس شورا «ضابطه اداری وزارت معارف و اوقاف و صنعت های مستظرفه» را ثبت کرد.
در سال ۱۲۸۸ ش مرتضی قلی خان صنیع الدوله به سر کردگی وزارت معارف و اوقاف منصوب شد. وی اول کسی بود که در ابتدا مشروطیت به اندیشه تأسیس ادارهای با اسم اداره عتیقات جهت سرو سامان دادن به اوضاع و احوال اسفناک حفریات تجاری و آنچه از این شیوه بخش دولت می شد، زمینخورد. روز ها سر گروهی او به طور همزمان بود با جستجوهای دومورگان فرانسوی در شوش. تفکرهای صنیع الدوله البته سرانجامی نیافت تا در طی وزارت مرتضیخان ممتازالملک و ابراهیم حکیمی در سالهای ۱۲۹۵ و ۱۲۹۷ ش اداره عتیقات یا این که باستانشناسی در ساختمان قدیم اداره معارف در شمال مکتب دارالفنون پایین حیث ایرج میرزا جلال الملک تأسیس شد و اسم موزه ملی به خویش گرفت. دراین موزه نمایشگاهی با ۲۷۰قلم شیء به اکران گذارده شد. در حین پهلوی نخستین پس از خرید ساختمانهای عمارت مسعودیه برای وزارت معارف در سال ۱۳۰۴، اثرها موزهٔ ملی به سالن آیینه عمارت مسعودیه جابجایی داده شد.

پک پذیرایی ترحیم مشهد برای مراسم ختم در مسجد؛ چه ترکیبی مناسبتر است؟