در سال ۱۹۶۶ میلادی بازدید سلطان فیصل بن عبدالعزیز سلطان پک پذیرایی ترحیم مشهد عربستان از اسلام آباد ، انگیزه ای در پاکستان به وجود آورد تا والا ترین مسجد فقیه دراین شهر ساخته شود .
به همین برهان به منظور طرح معماری مسجد ، مسابقه ای فی مابین معماران مسلمان فقید برگزار شد که هفده مرزو بوم در آن شرکت کردند و ۴۳ طرح پیشنهادی ارائه شد . طی تفحص های انجام شده روی این طرح ها که چهار روز زمان برد ، طرح یک معمار از مرزوبوم ترکیه به نام ودات علی دالوکای (Vedat Ali Dalokay) تایید شد .
طرحی که این معمار ترکیه ای ارائه کرده بود، طرحی همانند چادر بادیه نشینان صحرا بود . در این طرح همان اندازه که به مدرن و نو بودن بنا دقت شده ، اصول طراحی اسلامی سنتی نیز در لحاظ دریافت شدهمیباشد . این مسجد دارای سقف های شیبدار بوده و از چهار مناره بلند و نوک تیز برخوردار است که بلندای هر کدام از مناره ها به نود متر میرسد .
در یکیاز گردهمایی های درسی ، معمار مسجد فرمان روا فیصل به دانشجوها خود درباره طرحش اینگونه توضیح داده است : «من کارایی کردم که جوهره ، تناسبات و هندسه کعبه را به طور انتزاعی به کار گیرم . نقطه نقط ی اوج هرمورد از چهار مناره خاطر آور چهار گوشه بلند کعبه میباشد و به این شیوه بوسیله این منارهها فرم نامحسوسی از کعبه ، بر مبنای تناسبات آن تولید گردیدهاست . در شرایطی که بالای هر مناره را به صورت مورب به نقطه پایان مناره مقابل آن متصل نمائید ، یک هرم مربع القاعده که در باطن آن معکب نامرئی مشخص و معلوم می شود ، خواهید دید . تراز پایینی این هرم ، بدنه اصلی مسجد را تشکیل میدهد و آن چهار مناره با نقطه اوجشان ، معکب ذهنی کعبه را بی نقص میکنند . »
طرح اول این مسجد تنها دارای نمازخانه بود اما فی مابین سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۲ بخش های دیگری نیز به آن افزوده شد که عبارت اند از: کتابخانه ، موزه ، سالن کنفرانس ، رستوران و بخشی به عنوان دانشگاه اسلامی در بینالمللی با گنجایش ۷۰۰ نفر دانشجو. آرامگاه ژنرال محمد ضیاء الحق ، رئیس جمهور و حکمران نظامی پاکستان (از سال ۱۹۷۷ تا پایان زندگیش ۱۹۸۸) نیز درین مسجد قرار دارد . اما با دقت به اینکه بخش هایی که بهاین مسجد افزوده شد، خارج از نمارخانه مهم بودند ، طرح اساسی بلندمرتبه ترین مسجد جهان را تغییر و تحول نداده هست .
ایجاد کرد این مسجد که در حین خود تعالی ترین مسجد دانا بود ، در سال ۱۹۸۶ میلادی به آخر رسید و نام آن را مسجد شاه فیصل نهادند چراکه شاه فیصل بن عبدالعزیز سرمایهگذار اساسی و بانی ساخت این مسجد بود . افزون بر آن خیابان اهل یک محل این مسجد نیز به همین نام ثبت شدهاست .
ورودی اساسی بنا از شرق می باشد که با یک تراس به نمازخانه متصل میشود. نمازخانه مسجد دارای پلانی مربع شکل بوده که هر ضلع آن شصت متر میباشد . گنبد بنا بر خلاف گنبدهای سنتی به کار رفته در بیشتر مسجدها ، گنبدی هشت وجهی نوک تیز بتونی هست. سطح خارجی بنا با سنگ مرمر سفید رنگ سنگ فرش شده و سطح داخلی آن با طرح های موزاییکی پوشیده گردیدهاست . دراین مسجد دیوار قبله در نمازخانه اصلی با کاشی های لعاب دار در رنگ های آبی و طلایی به نحوی بسیار زیبا کاشی کاری گردیدهاست. محراب این مسجد بوسیله یک هنرمند پاکستانی طراحی شده که طرح آن همانند قرآنی باز می باشد که به صورت ایستاده و عمومی قراردارد . طرح این محراب در مقایسه با دیگر مساجد در عین سادگی ، غیر متعارف می باشد ولی منبر مسجد طرحی متداول دارد .
در بخش بیرونی دیوار شمالی و غربی نماز خانه مهم مسجد شاه فیصل و در نزدیکی آنها استخرهایی ساخته شده تا جریان هوا بر سطح آب سبب ساز متعادل شدن آب و هوا گردد . در امتداد دیوار شمالی سکویی وجود دارد که برای برگزاری مسابقه های روخوانی قرآن استعمال می شود . این بخش با خط هنرمند پرآوازه و بنام پاکستانی با سبک نو و جدید تزئین شده است . در ایوان مسجد فوراه ای بسیار زیبا به چشم میخورد که نمایی باشکوه به آن بخشیده است .
از تزئینات قابل توجه و دیدنی این مسجد ، تزئین گذرگاهی میباشد که دسترسی به نیم طبقه نصیب بانوان مسجد را امکان پذیر می سازد ، دراین بخش حدیث زیبای « بهشت زیر پای مادرها می باشد » نقش بسته است.
مسجد فرمانروا فیصل به عنوان یکیاز شاهکارهای معماری معاصر فقید اسلام معرفی میشود و امروزه نیز این مسجد با مساحت پنج هزار متر مربع هنوز یکی از بزرگ ترین مسجدهای جهان محسوب میشود و یکی مکان های جذاب و مورد دقت گردشگران محسوب می شود . نمازخانه مهم مسجد گنجایش ده هزار نفر و نمازخانه بانوان گنجایش پذیرائی از ۱۵۰۰ نفر را داراست و با تمرکز به اینکه این مسجد از ایوان و فضاهای جانبی قابل توجهی نیز برخوردار است که در صورت بایستگی میتواند پذیرای نمازگزاران باشد می توان اظهار کرد؛ تراس مسجد توانایی پذیرش چهل هزار نفر و سکوی مسابقه روخوانی قرآن گنجایش ۲۷ هزار نفر را دارد و رواق های مسجد نیز می تواند ۲۴ هزار نفر را در خود جای دهد. افزون بر این، فضاهای سبز تیم مسجد نیز می تواند در صورت لزوم به عنوان فضای عبادی در لحاظ گرفته گردد که خود گنجایش حضور دویست هزار نفر را فراهم می کند .
در سال ۱۹۶۶ میلادی بازدید سلطان فیصل بن عبدالعزیز سلطان پک پذیرایی ترحیم مشهد عربستان از اسلام آباد ، انگیزه ای در پاکستان به وجود آورد تا والا ترین مسجد فقیه دراین شهر ساخته شود .
به همین برهان به منظور طرح معماری مسجد ، مسابقه ای فی مابین معماران مسلمان فقید برگزار شد که هفده مرزو بوم در آن شرکت کردند و ۴۳ طرح پیشنهادی ارائه شد . طی تفحص های انجام شده روی این طرح ها که چهار روز زمان برد ، طرح یک معمار از مرزوبوم ترکیه به نام ودات علی دالوکای (Vedat Ali Dalokay) تایید شد .
طرحی که این معمار ترکیه ای ارائه کرده بود، طرحی همانند چادر بادیه نشینان صحرا بود . در این طرح همان اندازه که به مدرن و نو بودن بنا دقت شده ، اصول طراحی اسلامی سنتی نیز در لحاظ دریافت شدهمیباشد . این مسجد دارای سقف های شیبدار بوده و از چهار مناره بلند و نوک تیز برخوردار است که بلندای هر کدام از مناره ها به نود متر میرسد .
در یکیاز گردهمایی های درسی ، معمار مسجد فرمان روا فیصل به دانشجوها خود درباره طرحش اینگونه توضیح داده است : «من کارایی کردم که جوهره ، تناسبات و هندسه کعبه را به طور انتزاعی به کار گیرم . نقطه نقط ی اوج هرمورد از چهار مناره خاطر آور چهار گوشه بلند کعبه میباشد و به این شیوه بوسیله این منارهها فرم نامحسوسی از کعبه ، بر مبنای تناسبات آن تولید گردیدهاست . در شرایطی که بالای هر مناره را به صورت مورب به نقطه پایان مناره مقابل آن متصل نمائید ، یک هرم مربع القاعده که در باطن آن معکب نامرئی مشخص و معلوم می شود ، خواهید دید . تراز پایینی این هرم ، بدنه اصلی مسجد را تشکیل میدهد و آن چهار مناره با نقطه اوجشان ، معکب ذهنی کعبه را بی نقص میکنند . »
طرح اول این مسجد تنها دارای نمازخانه بود اما فی مابین سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۲ بخش های دیگری نیز به آن افزوده شد که عبارت اند از: کتابخانه ، موزه ، سالن کنفرانس ، رستوران و بخشی به عنوان دانشگاه اسلامی در بینالمللی با گنجایش ۷۰۰ نفر دانشجو. آرامگاه ژنرال محمد ضیاء الحق ، رئیس جمهور و حکمران نظامی پاکستان (از سال ۱۹۷۷ تا پایان زندگیش ۱۹۸۸) نیز درین مسجد قرار دارد . اما با دقت به اینکه بخش هایی که بهاین مسجد افزوده شد، خارج از نمارخانه مهم بودند ، طرح اساسی بلندمرتبه ترین مسجد جهان را تغییر و تحول نداده هست .
ایجاد کرد این مسجد که در حین خود تعالی ترین مسجد دانا بود ، در سال ۱۹۸۶ میلادی به آخر رسید و نام آن را مسجد شاه فیصل نهادند چراکه شاه فیصل بن عبدالعزیز سرمایهگذار اساسی و بانی ساخت این مسجد بود . افزون بر آن خیابان اهل یک محل این مسجد نیز به همین نام ثبت شدهاست .
ورودی اساسی بنا از شرق می باشد که با یک تراس به نمازخانه متصل میشود. نمازخانه مسجد دارای پلانی مربع شکل بوده که هر ضلع آن شصت متر میباشد . گنبد بنا بر خلاف گنبدهای سنتی به کار رفته در بیشتر مسجدها ، گنبدی هشت وجهی نوک تیز بتونی هست. سطح خارجی بنا با سنگ مرمر سفید رنگ سنگ فرش شده و سطح داخلی آن با طرح های موزاییکی پوشیده گردیدهاست . دراین مسجد دیوار قبله در نمازخانه اصلی با کاشی های لعاب دار در رنگ های آبی و طلایی به نحوی بسیار زیبا کاشی کاری گردیدهاست. محراب این مسجد بوسیله یک هنرمند پاکستانی طراحی شده که طرح آن همانند قرآنی باز می باشد که به صورت ایستاده و عمومی قراردارد . طرح این محراب در مقایسه با دیگر مساجد در عین سادگی ، غیر متعارف می باشد ولی منبر مسجد طرحی متداول دارد .
در بخش بیرونی دیوار شمالی و غربی نماز خانه مهم مسجد شاه فیصل و در نزدیکی آنها استخرهایی ساخته شده تا جریان هوا بر سطح آب سبب ساز متعادل شدن آب و هوا گردد . در امتداد دیوار شمالی سکویی وجود دارد که برای برگزاری مسابقه های روخوانی قرآن استعمال می شود . این بخش با خط هنرمند پرآوازه و بنام پاکستانی با سبک نو و جدید تزئین شده است . در ایوان مسجد فوراه ای بسیار زیبا به چشم میخورد که نمایی باشکوه به آن بخشیده است .
از تزئینات قابل توجه و دیدنی این مسجد ، تزئین گذرگاهی میباشد که دسترسی به نیم طبقه نصیب بانوان مسجد را امکان پذیر می سازد ، دراین بخش حدیث زیبای « بهشت زیر پای مادرها می باشد » نقش بسته است.
مسجد فرمانروا فیصل به عنوان یکیاز شاهکارهای معماری معاصر فقید اسلام معرفی میشود و امروزه نیز این مسجد با مساحت پنج هزار متر مربع هنوز یکی از بزرگ ترین مسجدهای جهان محسوب میشود و یکی مکان های جذاب و مورد دقت گردشگران محسوب می شود . نمازخانه مهم مسجد گنجایش ده هزار نفر و نمازخانه بانوان گنجایش پذیرائی از ۱۵۰۰ نفر را داراست و با تمرکز به اینکه این مسجد از ایوان و فضاهای جانبی قابل توجهی نیز برخوردار است که در صورت بایستگی میتواند پذیرای نمازگزاران باشد می توان اظهار کرد؛ تراس مسجد توانایی پذیرش چهل هزار نفر و سکوی مسابقه روخوانی قرآن گنجایش ۲۷ هزار نفر را دارد و رواق های مسجد نیز می تواند ۲۴ هزار نفر را در خود جای دهد. افزون بر این، فضاهای سبز تیم مسجد نیز می تواند در صورت لزوم به عنوان فضای عبادی در لحاظ گرفته گردد که خود گنجایش حضور دویست هزار نفر را فراهم می کند .
پک پذیرایی ترحیم مشهد برای مراسم ختم در مسجد؛ چه ترکیبی مناسبتر است؟