???? ???? ???????

● تأثیر نماز بر شادابی روح و جاری

هر عاملی که شادابی را به بشر کادو نماید، درواقع به تن درستی جسم و پک پذیرایی ترحیم مشهد جاری وی یاری نموده است، البته نکته بسیار مهمی که علم طب امروز به انسان آموخته میباشد، این میباشد که شادابی و افسردگی بشر قبل از آن که زیر در اختیار گرفتن عزم وی باشد، تحت دستور تغییرات مواد شیمیایی در سلسله روان مرکزی آدم میباشد. به عنوان مثال ارتقاء یک ماده شیمیایی به اسم «دوپامین» در تن باعث میشود، آدم سوای آن که خویش بخواهد در گیر حزن خواهد شد و کاهش این ماده نیز سبب ساز خنده رو شدن غیر ارادی بشر شود.

عصبانیت و اندوه غیرارادی و فارغ از انگیزه صبح گاهی که موقعیت شدید آن تحت عنوان «ملانکولی» و یا این که به عبارتی مالیخولیا (افسردگی داخل زاد صبحگاهی) شناخته میشود، در تاثیر تغییرات و کم و بیش شدن همین مواد شیمیایی به وقوع می پیوندد اضطراب یک شرایط احساساتی، هیجانی میباشد که از مختصات پررنگ آن ساخت‌و‌ساز موقعیت بی قراری و دلواپسی میباشد که با اتفاقات مجال و وضعیت جای تناسب ندارد. در حالتی‌که اضطراب واکنش نسبت به موقعیت مجال و جای باشد خیر صرفا بیماری نبوده، بلکه ممکن میباشد رساننده و تولید کننده باشد، مانند دلهره در موقع امتحانات و یا این که اضطراب در وصال به فرودگاه یا این که پایانه قطار و مانند اینها.

در صحنه پرغوغای معاش امروز هزاران سیرتکامل نگرانی وجود دارااست، آدم در‌این دریای متلاطم در جستجوی پناهگاهی میباشد که در ایرادات از او استمداد جوید و حتی به آرزو وی زنده بماند و برای آرزو وی نفس بکشد. این پناهگاه جز خداوند نمی تواند باشد، خدایی که آحاد ایرادات در قبال اقتدار و توانگری وی سهل میباشد. خدایی که نطفه بی بها را جان می‌بخشد و به وی نیروی فوق العاده ای میدهد تا به امداد بال دانش و ایمان به دور و بر پرواز نماید و اثرها عظمت اورا تمامی جا ببیند. بله خاطر اوست که دل را متانت و جان را نوروفروغ و صفا میدهد و تیرگی های یأس و نگرانی را از دل می زداید، چه پناهگاهی عالی از وی می اقتدار پیدا کرد.

مذهب، نیایش و رابطه با خدا راهی میباشد که انسان بعداز قرون طلاق از آن، دیگر توشه به سویش بازگشته و به توانگری های عمیق و کارساز آن در پیکار با خطاها معاش تازه، که اضطراب نیز ثمره آن میباشد، پی برده و دیگر نمی تواند منکر تعامل در میان سرازیر پزشکی، جاری شناسی و حتی‌د‌ر مواقعی پزشکی از یک سو و مذهب از سوی دیگر خواهد شد.

بیان و متعلق شدن به ریسمان الهی که پیوندی قدرتمند و ناگسستنی با واقعیت وجود و معاش داراست آدم را به وادی امن میرساند و تفکر اتصال به نیرویی مافوق آحاد نیروهای طبیعی ترس و بیم را از دل و ذهن بشر خارج می‌راند و به نظریه جاری شناسان این مهمترین داروی ضداضطراب میباشد.

آدم با ساخت و ساز رابطه با معبود و دعا، رویکرد رهیدن از اندوه های درونی و بیرونی را سهل وآسان نموده، و در فیض به عوارض خل وچل نیز در گیر نمیگردد. و از روش دعا و نیایش نیروی محصور خود را با توسل به منبع نامحدودی زیرا اقتدار خدا ارتقاء میدهد، وقتی که دعا می نماید؛ خویشتن را به قوه محرکه نقطه پايان ناپذیری که آفرینش و مجموع کائنات را به هم پیوسته، متصل می نماید و تذکر ایرادات و بازگو نمودن آن‌ها خیر فقط در حالات عاطفی موءثر بوده بلکه در کیفیات بدنی نیز تأثیر داشته و سبب ساز بهبودی میشود. شم این که بشر میتواند با نیایش، آمال، کاستی ها و ناآرامی های خود را به درگاه معبودی که توانا متعال میباشد اظهار نماید باعث متانت می‌گردد.

● تأثیر نماز بر شادابی روح و جاری

هر عاملی که شادابی را به بشر کادو نماید، درواقع به تن درستی جسم و پک پذیرایی ترحیم مشهد جاری وی یاری نموده است، البته نکته بسیار مهمی که علم طب امروز به انسان آموخته میباشد، این میباشد که شادابی و افسردگی بشر قبل از آن که زیر در اختیار گرفتن عزم وی باشد، تحت دستور تغییرات مواد شیمیایی در سلسله روان مرکزی آدم میباشد. به عنوان مثال ارتقاء یک ماده شیمیایی به اسم «دوپامین» در تن باعث میشود، آدم سوای آن که خویش بخواهد در گیر حزن خواهد شد و کاهش این ماده نیز سبب ساز خنده رو شدن غیر ارادی بشر شود.

عصبانیت و اندوه غیرارادی و فارغ از انگیزه صبح گاهی که موقعیت شدید آن تحت عنوان «ملانکولی» و یا این که به عبارتی مالیخولیا (افسردگی داخل زاد صبحگاهی) شناخته میشود، در تاثیر تغییرات و کم و بیش شدن همین مواد شیمیایی به وقوع می پیوندد اضطراب یک شرایط احساساتی، هیجانی میباشد که از مختصات پررنگ آن ساخت‌و‌ساز موقعیت بی قراری و دلواپسی میباشد که با اتفاقات مجال و وضعیت جای تناسب ندارد. در حالتی‌که اضطراب واکنش نسبت به موقعیت مجال و جای باشد خیر صرفا بیماری نبوده، بلکه ممکن میباشد رساننده و تولید کننده باشد، مانند دلهره در موقع امتحانات و یا این که اضطراب در وصال به فرودگاه یا این که پایانه قطار و مانند اینها.

در صحنه پرغوغای معاش امروز هزاران سیرتکامل نگرانی وجود دارااست، آدم در‌این دریای متلاطم در جستجوی پناهگاهی میباشد که در ایرادات از او استمداد جوید و حتی به آرزو وی زنده بماند و برای آرزو وی نفس بکشد. این پناهگاه جز خداوند نمی تواند باشد، خدایی که آحاد ایرادات در قبال اقتدار و توانگری وی سهل میباشد. خدایی که نطفه بی بها را جان می‌بخشد و به وی نیروی فوق العاده ای میدهد تا به امداد بال دانش و ایمان به دور و بر پرواز نماید و اثرها عظمت اورا تمامی جا ببیند. بله خاطر اوست که دل را متانت و جان را نوروفروغ و صفا میدهد و تیرگی های یأس و نگرانی را از دل می زداید، چه پناهگاهی عالی از وی می اقتدار پیدا کرد.

مذهب، نیایش و رابطه با خدا راهی میباشد که انسان بعداز قرون طلاق از آن، دیگر توشه به سویش بازگشته و به توانگری های عمیق و کارساز آن در پیکار با خطاها معاش تازه، که اضطراب نیز ثمره آن میباشد، پی برده و دیگر نمی تواند منکر تعامل در میان سرازیر پزشکی، جاری شناسی و حتی‌د‌ر مواقعی پزشکی از یک سو و مذهب از سوی دیگر خواهد شد.

بیان و متعلق شدن به ریسمان الهی که پیوندی قدرتمند و ناگسستنی با واقعیت وجود و معاش داراست آدم را به وادی امن میرساند و تفکر اتصال به نیرویی مافوق آحاد نیروهای طبیعی ترس و بیم را از دل و ذهن بشر خارج می‌راند و به نظریه جاری شناسان این مهمترین داروی ضداضطراب میباشد.

آدم با ساخت و ساز رابطه با معبود و دعا، رویکرد رهیدن از اندوه های درونی و بیرونی را سهل وآسان نموده، و در فیض به عوارض خل وچل نیز در گیر نمیگردد. و از روش دعا و نیایش نیروی محصور خود را با توسل به منبع نامحدودی زیرا اقتدار خدا ارتقاء میدهد، وقتی که دعا می نماید؛ خویشتن را به قوه محرکه نقطه پايان ناپذیری که آفرینش و مجموع کائنات را به هم پیوسته، متصل می نماید و تذکر ایرادات و بازگو نمودن آن‌ها خیر فقط در حالات عاطفی موءثر بوده بلکه در کیفیات بدنی نیز تأثیر داشته و سبب ساز بهبودی میشود. شم این که بشر میتواند با نیایش، آمال، کاستی ها و ناآرامی های خود را به درگاه معبودی که توانا متعال میباشد اظهار نماید باعث متانت می‌گردد.