خردسالان ارزشمندترین موهبتهای الهی میباشند که پک پذیرایی ترحیم مشهد به ودیعت به پدر و مادر ودیعه گردیده اند. پدر و مادر وظیفه دارا هستند که توشه مسئولیت را به خیر به دوش کشیده و با تربیت نوباوه در اسلام سبب رستگاری و توفیق کودک ها شوند. طرز اسلام در تربیت خردسالان، استعمال از ارشاد، محبت، جدیت توأم با مدارا و احتیاط میباشد که می بایست در عین اکنون مؤثر نیز باشد. به این ترتیب مجازات و تنبیه اول برهان تربیتی در اسلام نبوده بلکه ابزاری میباشد که در شکل سودمند واقع نشدن محبت، برای ساخت عادات عالی به عمل میرود. در تربیت اسلامی زیاده روی بکر و همواره میانهروی شایسته ترین رویه تربیت میباشد.
قضیه تربیت، غیروابسته از جنبه روحی و نفسانی، جنبه بدنی و عقلی را نیز مشمول گردیده و هنگامیکهاین سه اصل به موازات یکدیگر به طور درست تقویت شوند، مسلماً آدم چیره و توانگری به جامعه بشری راه و روش پیدا مینماید. خانواده، مکتب و تیمهای فقهی عواملی میباشند که غیر وابسته از دست اندرکاران قهری مانند وراثت، بر نوع کردار و تربیت خردسالان تأثیر می گذارند. ما دراین نوشتهیعلمی به رسیدگی اجمالی مضمون آموختن و تربیت و گونه های آن، تربیت طفل از نگرش اسلام و سیره نبی (ص) میپردازیم..
معنای تربیت چیست؟
تربیت به معنای رویش دادن میباشد. در لغت همینطور تربیت در معنای نقطع ی عطف به چنگ آوردن، اضافه کردن و رویش کردن نیز می باشد. از دیدگاهی دیگر، تربیت از حد افراط و تفریط خارج آوردن و به حد میانه روی کشاندن میباشد. تربیت عملکرد برای ساخت و ساز تغییر و تحول مناسب در اشخاص و به کمال رساندن تدریجی و مداوم آن ها میباشد. از سوی دیگر تربیت به فعلیت رساندن استعدادها، به کمال رساندن اشخاص مستعد و حفظ از آنها در پیمودن مسیر پرورش میباشد. مثلا به به کارگیری از طریقهای تربیتی اسلامی، استعدادهای نهفته در بچه خجالتی و مستعد کشف گردیده و پرورش پیدا مینماید.
تربیت کودک ها در اسلام
التفات تربیت طفل در اسلام با آیه ها و احادیث
بشر ترکیبی از استعدادها و قوای جسمی و روحی میباشد. نبی اسلام در حدیثی آدمها را به معادن گرانبها تشبیه کرده میباشد و فرموده میباشد: "عموم معدنهایی میباشند مانند معادن طلا و جواهرات و نقره"
وقتیکهاین استعدادها به شکوفایی نرسند، معاش آدم بیهوده خواهد بود و هر کس غرض مشخصی داراست، همواره در مسیر کمال و توسعه قدم گذارده و خویش را به غرض مجاورتخیس مینماید. پس بشرهای به دور از تربیت، آدمهایی به دور از حیات فرهنگی و اعتقادی، بدور از توسعه و گسترش و بشرهایی بیمقصود میباشند.
بایستگی تربیت نوباوه از نگرش اسلام در خردسالی
خردسال ها در خردسالی تربیتپذیری بیشتری دارا هستند چون دراین سن، آنان به راحتی و سادگی دستور برداری کرده و سریعخیس پایین اثر قرار می گیرند. دراین روزگار هنوز عاداتی که بازدارنده از اطاعت کودک ها گردد به وجود نیامده و آنها عزم قادرای ندارند تا از اطاعت راز گشوده زنند. براین اساس در صورتیکه بچه خردسال به کاری عادت نماید، چه عالی چه بد، این عادت در بزرگسالی به سادگی تغییر تحول نمینماید.
در حالتیکه خردسال ها به طرزهای پسندیده و عالی انس و عادت پیدا نمایند، این عادت در آنها بومی گردیده و رو به ارتقا خواهد بود. در مقابل در شرایطیکه کودک ها دراین زمان به هم اکنون خویش رها شوند یا این که با بیسد و باری مواجه شوند، در گیر فرزند سالاری گردیده و به آن عادت کرده و با استارت نوجوانی و بزرگسالی در گیر انحراف میشوند. همینطور معبود متعال در قرآن کریم ومهربان می فرماید: "هرگاه برگردانده میشدند به آنچه از آن نهی شدند، مجدد به آن مبتلا گشتند."
با تمرکز درین آیه برداشت میگردد که بایستی از رویکرد یاددادن و تلقین اشخاص را به فضیلتها عادت دهیم. گران قدرترین خطا در تربیت خردسالان این میباشد که خردسالان را به هم اکنون خویش رها کرده تا آزادانه و بیهیچ قید و شرطی رویش پیدا نمایند. هر کس در روزگار کودکی آزادانه از تمایلات خویش تبعیت کرده میباشد، در روزگار پرورش و بزرگسالی نیز نمیتواند تمایلات خویش را تعدیل و تهیه و تنظیم نماید. به همین ادله میباشد که آنچه بشر در زمانه خردسالی حافظه می گیرد، مانند نقشی می ماند که در سنگ تولید گردیده و به سادگی محو نمیشود.
خردسالان ارزشمندترین موهبتهای الهی میباشند که پک پذیرایی ترحیم مشهد به ودیعت به پدر و مادر ودیعه گردیده اند. پدر و مادر وظیفه دارا هستند که توشه مسئولیت را به خیر به دوش کشیده و با تربیت نوباوه در اسلام سبب رستگاری و توفیق کودک ها شوند. طرز اسلام در تربیت خردسالان، استعمال از ارشاد، محبت، جدیت توأم با مدارا و احتیاط میباشد که می بایست در عین اکنون مؤثر نیز باشد. به این ترتیب مجازات و تنبیه اول برهان تربیتی در اسلام نبوده بلکه ابزاری میباشد که در شکل سودمند واقع نشدن محبت، برای ساخت عادات عالی به عمل میرود. در تربیت اسلامی زیاده روی بکر و همواره میانهروی شایسته ترین رویه تربیت میباشد.
قضیه تربیت، غیروابسته از جنبه روحی و نفسانی، جنبه بدنی و عقلی را نیز مشمول گردیده و هنگامیکهاین سه اصل به موازات یکدیگر به طور درست تقویت شوند، مسلماً آدم چیره و توانگری به جامعه بشری راه و روش پیدا مینماید. خانواده، مکتب و تیمهای فقهی عواملی میباشند که غیر وابسته از دست اندرکاران قهری مانند وراثت، بر نوع کردار و تربیت خردسالان تأثیر می گذارند. ما دراین نوشتهیعلمی به رسیدگی اجمالی مضمون آموختن و تربیت و گونه های آن، تربیت طفل از نگرش اسلام و سیره نبی (ص) میپردازیم..
معنای تربیت چیست؟
تربیت به معنای رویش دادن میباشد. در لغت همینطور تربیت در معنای نقطع ی عطف به چنگ آوردن، اضافه کردن و رویش کردن نیز می باشد. از دیدگاهی دیگر، تربیت از حد افراط و تفریط خارج آوردن و به حد میانه روی کشاندن میباشد. تربیت عملکرد برای ساخت و ساز تغییر و تحول مناسب در اشخاص و به کمال رساندن تدریجی و مداوم آن ها میباشد. از سوی دیگر تربیت به فعلیت رساندن استعدادها، به کمال رساندن اشخاص مستعد و حفظ از آنها در پیمودن مسیر پرورش میباشد. مثلا به به کارگیری از طریقهای تربیتی اسلامی، استعدادهای نهفته در بچه خجالتی و مستعد کشف گردیده و پرورش پیدا مینماید.
تربیت کودک ها در اسلام
التفات تربیت طفل در اسلام با آیه ها و احادیث
بشر ترکیبی از استعدادها و قوای جسمی و روحی میباشد. نبی اسلام در حدیثی آدمها را به معادن گرانبها تشبیه کرده میباشد و فرموده میباشد: "عموم معدنهایی میباشند مانند معادن طلا و جواهرات و نقره"
وقتیکهاین استعدادها به شکوفایی نرسند، معاش آدم بیهوده خواهد بود و هر کس غرض مشخصی داراست، همواره در مسیر کمال و توسعه قدم گذارده و خویش را به غرض مجاورتخیس مینماید. پس بشرهای به دور از تربیت، آدمهایی به دور از حیات فرهنگی و اعتقادی، بدور از توسعه و گسترش و بشرهایی بیمقصود میباشند.
بایستگی تربیت نوباوه از نگرش اسلام در خردسالی
خردسال ها در خردسالی تربیتپذیری بیشتری دارا هستند چون دراین سن، آنان به راحتی و سادگی دستور برداری کرده و سریعخیس پایین اثر قرار می گیرند. دراین روزگار هنوز عاداتی که بازدارنده از اطاعت کودک ها گردد به وجود نیامده و آنها عزم قادرای ندارند تا از اطاعت راز گشوده زنند. براین اساس در صورتیکه بچه خردسال به کاری عادت نماید، چه عالی چه بد، این عادت در بزرگسالی به سادگی تغییر تحول نمینماید.
در حالتیکه خردسال ها به طرزهای پسندیده و عالی انس و عادت پیدا نمایند، این عادت در آنها بومی گردیده و رو به ارتقا خواهد بود. در مقابل در شرایطیکه کودک ها دراین زمان به هم اکنون خویش رها شوند یا این که با بیسد و باری مواجه شوند، در گیر فرزند سالاری گردیده و به آن عادت کرده و با استارت نوجوانی و بزرگسالی در گیر انحراف میشوند. همینطور معبود متعال در قرآن کریم ومهربان می فرماید: "هرگاه برگردانده میشدند به آنچه از آن نهی شدند، مجدد به آن مبتلا گشتند."
با تمرکز درین آیه برداشت میگردد که بایستی از رویکرد یاددادن و تلقین اشخاص را به فضیلتها عادت دهیم. گران قدرترین خطا در تربیت خردسالان این میباشد که خردسالان را به هم اکنون خویش رها کرده تا آزادانه و بیهیچ قید و شرطی رویش پیدا نمایند. هر کس در روزگار کودکی آزادانه از تمایلات خویش تبعیت کرده میباشد، در روزگار پرورش و بزرگسالی نیز نمیتواند تمایلات خویش را تعدیل و تهیه و تنظیم نماید. به همین ادله میباشد که آنچه بشر در زمانه خردسالی حافظه می گیرد، مانند نقشی می ماند که در سنگ تولید گردیده و به سادگی محو نمیشود.
پک پذیرایی ترحیم مشهد برای مراسم ختم در مسجد؛ چه ترکیبی مناسبتر است؟