???? ???? ???????

بعد از گذر از یک جاده کوهستانی و همسفر شدن با جریان آب رودخانه سیروان، در حالی که هنوز چشم‌مان از تماشای زیبایی‌ها سیر نشده به روستایی می‌رسیم که هَجیج نام داراست. این روستا با مردمی مهمان‌نواز و فضایی سرشار از وقار، عنوان پاکیزه‌ترین روستای منطقه پک پذیرایی ترحیم مشهد اورامان را نیز به خود اختصاص داده می‌باشد. کوهستان از شمال و غرب و جنوب این روستا را احاطه کرده است و روستای سیروان در شرق آن جای‌دارد. گفته می شود وجود آب فراوان در دو چشمه در ارتفاعات شمالی و غربی روستا، دلیل شکل‌گیری آن بوده است و قدمت روستا به 1200 سال می‌رسد. در کنار این قدمت بالا، عواملی چون رده مذهبی خاص، طبیعت زیبا، بافت و معماری خاص عنایت این روستا را دو چندان می‌کنند.نخستین چیزی که در هجیج جلب توجه می‌کند بافت پله‌پله و ساختار خاص آن می باشد. در اینجا خانه‌هایی را میبینید که بدون استفاده از آجر رو به سوی دره و رودخانه سیروان درست شده و و بر دوش یکدیگر سوار شده‌اند. خانه‌ها پنجره‌هایی به رنگ آبی‌رنگ آسمانی دارا‌هستند که رو به قبله باز می گردند و زلالی آب سیروان را به تصویر می کشد. بقاع امامزاده سید عبیدا...، آرامگاه یک کدام از فرزندان امام موسی کاظم می‌باشد. این امامزاده از احترام خاصی فی مابین مردمان ناحیه برخوردار است و به نام کوسه هجیج از آن یاد می‌شود. روایت جالبی راجع به این امامزاده بر سر گویش‌هاست که بازگو کردنش خالی از لطف نیست. میگویند 500 سال پیش سایه خشکسالی بر این روستا افتاد. مردم روستا به سراغ مردی منتسب به امام موسی کاظم (ع) رفتند و از وی خواستند برای نزول باران دعا کند. با دعای وی چشمه‌ای مالامال آب از شکافی در زمین سرازیرشد. از آن پس وی احترام ویژه‌ای نزد مردم داشت تا اینکه حتی بعد از مرگش بقعه‌ای برای او ساختند. مسجد مرکزی یا مسجد جامع هجیج یکی بناهای چشمگیر روستاست که معماری خاصی دارد و با ستون‌های چوبی و تزئینات زیبای کنده‌کاری و در و پنجره‌های زیبا مزین شده است. سازندگان این بنا نجارانی هستند که خود را از نسل هنرمندی که هم پا کوسه هجیج به‌این مکان آمده می باشد میدانند. این هنرمندان خود را از یاران آن بزرگوار می دانند و همچنان به تشکیل داد وسایلی برای روستاییان مشغول هستند. چله‌خانه و عبادتگاه کوسه هجیج بنایی دیرین در روستاست که با ستون‌های چوبی و نمدهای زیبایش نگاه‌ها را به سوی خود جلب می‌کند. این بنا که محلی برای اعتکاف و چله‌نشینی محسوب میشود از سنگ تشکیل شده و درون آن با گل پوشانده گردیده‌است. خانقاه دراویش قادریه (یک کدام از طریقت‌های درویشان) نیز در هجیج قرار دارد. دراویش قادریه در این مکان به برگزاری مراسم ذکر و سماع می‌پردازند که یک کدام از مهم‌ترین مراسمی هست که در روستا اجرا مي شود. دراویش در روزهایی خاص در مراسمی که با دف و هوره برگزار می‏‌کنند به ذکر و سماع می‌پردازند. آنها با شرایط شیون و استغاثه به خلسه فرو می‌‏روند و در همین درحال حاضر از مرید و مرشد خود امداد می‌طلبند. نواها و رقص‏‌های عرفانی بخشی از این مراسم خاص را تشکیل میدهند.

بعد از گذر از یک جاده کوهستانی و همسفر شدن با جریان آب رودخانه سیروان، در حالی که هنوز چشم‌مان از تماشای زیبایی‌ها سیر نشده به روستایی می‌رسیم که هَجیج نام داراست. این روستا با مردمی مهمان‌نواز و فضایی سرشار از وقار، عنوان پاکیزه‌ترین روستای منطقه پک پذیرایی ترحیم مشهد اورامان را نیز به خود اختصاص داده می‌باشد. کوهستان از شمال و غرب و جنوب این روستا را احاطه کرده است و روستای سیروان در شرق آن جای‌دارد. گفته می شود وجود آب فراوان در دو چشمه در ارتفاعات شمالی و غربی روستا، دلیل شکل‌گیری آن بوده است و قدمت روستا به 1200 سال می‌رسد. در کنار این قدمت بالا، عواملی چون رده مذهبی خاص، طبیعت زیبا، بافت و معماری خاص عنایت این روستا را دو چندان می‌کنند.نخستین چیزی که در هجیج جلب توجه می‌کند بافت پله‌پله و ساختار خاص آن می باشد. در اینجا خانه‌هایی را میبینید که بدون استفاده از آجر رو به سوی دره و رودخانه سیروان درست شده و و بر دوش یکدیگر سوار شده‌اند. خانه‌ها پنجره‌هایی به رنگ آبی‌رنگ آسمانی دارا‌هستند که رو به قبله باز می گردند و زلالی آب سیروان را به تصویر می کشد. بقاع امامزاده سید عبیدا...، آرامگاه یک کدام از فرزندان امام موسی کاظم می‌باشد. این امامزاده از احترام خاصی فی مابین مردمان ناحیه برخوردار است و به نام کوسه هجیج از آن یاد می‌شود. روایت جالبی راجع به این امامزاده بر سر گویش‌هاست که بازگو کردنش خالی از لطف نیست. میگویند 500 سال پیش سایه خشکسالی بر این روستا افتاد. مردم روستا به سراغ مردی منتسب به امام موسی کاظم (ع) رفتند و از وی خواستند برای نزول باران دعا کند. با دعای وی چشمه‌ای مالامال آب از شکافی در زمین سرازیرشد. از آن پس وی احترام ویژه‌ای نزد مردم داشت تا اینکه حتی بعد از مرگش بقعه‌ای برای او ساختند. مسجد مرکزی یا مسجد جامع هجیج یکی بناهای چشمگیر روستاست که معماری خاصی دارد و با ستون‌های چوبی و تزئینات زیبای کنده‌کاری و در و پنجره‌های زیبا مزین شده است. سازندگان این بنا نجارانی هستند که خود را از نسل هنرمندی که هم پا کوسه هجیج به‌این مکان آمده می باشد میدانند. این هنرمندان خود را از یاران آن بزرگوار می دانند و همچنان به تشکیل داد وسایلی برای روستاییان مشغول هستند. چله‌خانه و عبادتگاه کوسه هجیج بنایی دیرین در روستاست که با ستون‌های چوبی و نمدهای زیبایش نگاه‌ها را به سوی خود جلب می‌کند. این بنا که محلی برای اعتکاف و چله‌نشینی محسوب میشود از سنگ تشکیل شده و درون آن با گل پوشانده گردیده‌است. خانقاه دراویش قادریه (یک کدام از طریقت‌های درویشان) نیز در هجیج قرار دارد. دراویش قادریه در این مکان به برگزاری مراسم ذکر و سماع می‌پردازند که یک کدام از مهم‌ترین مراسمی هست که در روستا اجرا مي شود. دراویش در روزهایی خاص در مراسمی که با دف و هوره برگزار می‏‌کنند به ذکر و سماع می‌پردازند. آنها با شرایط شیون و استغاثه به خلسه فرو می‌‏روند و در همین درحال حاضر از مرید و مرشد خود امداد می‌طلبند. نواها و رقص‏‌های عرفانی بخشی از این مراسم خاص را تشکیل میدهند.