غَزْوهٔ بَدْر یا این که نبرد بدر، اول نزاع فرستاده(ص) با مشرکان قریش بود که در ۱۷ رمضان سال دوم هجری قمری در ناحیه بدر صورت بخشید. رسول(ص) با ۳۱۳ نفر به قصد تصرف اموال کاروان تجاری قریش تکان کرد و قریش با لشکری حدود ۹۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر برای نزاع حاضر شد. با وجود تعداد کمتر، مسلمانها به لطف ایمان، سازماندهی و یاری غیبی چیره شدند. دراین مبارزه، ۱۴ مسلمان شهید و بیشتراز ۷۰ مشرک کشته شدند. غنایم جنگی مشمول ۱۵۰ شتر و ۱۰ اسب بود که بین مسلمان ها تقسیم شد. همینطور، ۷۴ اسیر گرفته شدند که برخی با پرداخت فدیه، یادگرفتن سواد یا این که به جهت فقر آزاد پک پذیرایی ترحیم مشهد شدند.
بعداز نزاع، رسول(ص) کشتگان مشرک را در چاهی ریخته و با آن ها کلام اعلامکرد. این حادثه تحت عنوان عامل بر سَماع موتیٰ (شنوا بودن فوت شده ها بعداز مرگ) در اسلام مطرح گردیدهاست.
التفات
نزاع بدر یک کدام از مهم ترین و عاقبتسازترین نبردهای تاریخ اسلام میباشد که در ۱۷ رمضان و بهروایتی ۱۹ رمضان سال دوم مهاجرت، به فرماندهی فرستاده اسلام(ص) در ناحیه بدر چهره بخشید.[۱] دراین مبارزه، مسلمانها، با وجود تعداد کمتر، بر قریش چیره شدند. این موفقیت منجر قدرت و اعتماد به نفس مسلمانها شد و قلمرو اسلام را ثبت کرد.[۲] مفسران آیهها زیادی از قرآن، مانند آیه ۱۲۳ سوره آلعمران و نشانهها ۱۷ و ۴۱ سوره انفال را مربوط به این نبرد دانستهاند.[۳] به گفته مکارم شیرازی، در قرآن، از نبرد بدر با تیتر یوم الفُرقان (روز طلاق حق از فسخ) خاطر گردیده است.[۴]
مبتنی بر احادیث، سه هزار فرشته به کمک مسلمانها آمدند.[۵] کمپانیکنندگان درین نبرد، که به بدریها پر اسم و رسم شدند،[۶] از منزلت ویژهای در بین مسلمانها منتفع گشتند و حضور یا این که مدرک آنها در اتفاق ها آینده، امتیازی خاص تلقی میشد.[۷]
انگیزه مبارزه
طبق گزارش کتاب نوروفروغ ابدیت، در پانزدهم جمادیالاول سال دوم سفر، رسول(ص) از تکان کاروان تجاری قریش به رهبری ابوسفیان از مکه به شام با خبر شد و تا حوزه ذات العشیرة به تعقیب آن پرداخت؛ ولی به کاروان نرسید.[۸] به گفته آیتالله سبحانی، به دلیل آنکه قریش اموال مسلمان ها مهاجر را مصادره کرده بود، فرستاده(ص) دستورداد برای تصرف اموال قریش از مدینه بیرون شوند.[۹] بعضی مورخان نقل کردهاند که فرستاده(ص) آغاز طَلْحة بن عُبیدالله و سعید بن زید را برای استخراج داده ها درباره مسیر، تعداد محافظان و نوع کالاهای کاروان ارسال کرد.[۱۰] بها کالاها حدود پنجاه هزار دینار تقریب زده شد که به وسیله هزار شتر حمل میشد.[۱۱] به گفته واقدی از مورخان قرن دوم وسوم قمری، نسبتاًً همگی عموم مکه دراین کاروان سرمایهگذاری کرده بودند.[۱۲]
سعی ابوسفیان برای نجات کاروان قریش
به گفته سبحانی، بعد از استقرار رسول(ص) در حیطه ذَفِران، ابوسفیان از نقشههای سپاه اسلام مطلع شد و ضَمضَم بن عَمرو را به مکه ارسال کرد تا قریش را برای نجات کاروان بسیج نماید.[۱۳] به گفته محمدابراهیم آیتی به طور تقریبً آحاد دلاوران قریش، به جز ابولهب، مهیا نزاع شدند.[۱۴] ابولهب شخصی به اسم عاص بن هشام را با چهار هزار درهم اجیر کرد تا به مکان وی در نزاع کمپانی نماید.[۱۵] بر طبق گزاش تاریخ طبری (تألیف: ۳۰۳)، تعداد نیروهای قریش در میان ۹۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر بوده میباشد.[۱۶]
گزینش جانشین
طبق نقل بعضی مورخان، رسول(ص) هنگام خروج از مدینه برای جنگ، عبدالله بن اُممَکتوم را جانشین خویش در اقامه نماز و اَبولُبابه را جانشین در کارها سیاسی قرار اعطا کرد.[۱۷] همینطور عاصم بن عَدی را مسئول حیطه قُبا و قسمت بالای مدینه کرد.[۱۸] نبی(ص) با حدود ۳۰۵[۱۹] یا این که ۳۱۳ نفر از مدینه بیرون شد.[۲۰] اورده شده در مسیر، در ناحیه بُقْع توقف کرد و اشخاص نادرسنوسال را که برای جنگ آمده بودند را به مدینه بازگرداند.[۲۱] فرستاده درین مسیر، کفار قریش مثلا ابوجهل را نفرین کرد.[۲۲] همینطور، دو نفر به اسمهای خُبَیب بن یَساف و قَیس بن مُحرِّث که صرفا برای دستیابی غنایم و سوای ایمان به اسلام به سپاه پیوسته بودند، از حضور در نزاع ممانعت شدند.[۲۳]
غَزْوهٔ بَدْر یا این که نبرد بدر، اول نزاع فرستاده(ص) با مشرکان قریش بود که در ۱۷ رمضان سال دوم هجری قمری در ناحیه بدر صورت بخشید. رسول(ص) با ۳۱۳ نفر به قصد تصرف اموال کاروان تجاری قریش تکان کرد و قریش با لشکری حدود ۹۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر برای نزاع حاضر شد. با وجود تعداد کمتر، مسلمانها به لطف ایمان، سازماندهی و یاری غیبی چیره شدند. دراین مبارزه، ۱۴ مسلمان شهید و بیشتراز ۷۰ مشرک کشته شدند. غنایم جنگی مشمول ۱۵۰ شتر و ۱۰ اسب بود که بین مسلمان ها تقسیم شد. همینطور، ۷۴ اسیر گرفته شدند که برخی با پرداخت فدیه، یادگرفتن سواد یا این که به جهت فقر آزاد پک پذیرایی ترحیم مشهد شدند.
بعداز نزاع، رسول(ص) کشتگان مشرک را در چاهی ریخته و با آن ها کلام اعلامکرد. این حادثه تحت عنوان عامل بر سَماع موتیٰ (شنوا بودن فوت شده ها بعداز مرگ) در اسلام مطرح گردیدهاست.
التفات
نزاع بدر یک کدام از مهم ترین و عاقبتسازترین نبردهای تاریخ اسلام میباشد که در ۱۷ رمضان و بهروایتی ۱۹ رمضان سال دوم مهاجرت، به فرماندهی فرستاده اسلام(ص) در ناحیه بدر چهره بخشید.[۱] دراین مبارزه، مسلمانها، با وجود تعداد کمتر، بر قریش چیره شدند. این موفقیت منجر قدرت و اعتماد به نفس مسلمانها شد و قلمرو اسلام را ثبت کرد.[۲] مفسران آیهها زیادی از قرآن، مانند آیه ۱۲۳ سوره آلعمران و نشانهها ۱۷ و ۴۱ سوره انفال را مربوط به این نبرد دانستهاند.[۳] به گفته مکارم شیرازی، در قرآن، از نبرد بدر با تیتر یوم الفُرقان (روز طلاق حق از فسخ) خاطر گردیده است.[۴]
مبتنی بر احادیث، سه هزار فرشته به کمک مسلمانها آمدند.[۵] کمپانیکنندگان درین نبرد، که به بدریها پر اسم و رسم شدند،[۶] از منزلت ویژهای در بین مسلمانها منتفع گشتند و حضور یا این که مدرک آنها در اتفاق ها آینده، امتیازی خاص تلقی میشد.[۷]
انگیزه مبارزه
طبق گزارش کتاب نوروفروغ ابدیت، در پانزدهم جمادیالاول سال دوم سفر، رسول(ص) از تکان کاروان تجاری قریش به رهبری ابوسفیان از مکه به شام با خبر شد و تا حوزه ذات العشیرة به تعقیب آن پرداخت؛ ولی به کاروان نرسید.[۸] به گفته آیتالله سبحانی، به دلیل آنکه قریش اموال مسلمان ها مهاجر را مصادره کرده بود، فرستاده(ص) دستورداد برای تصرف اموال قریش از مدینه بیرون شوند.[۹] بعضی مورخان نقل کردهاند که فرستاده(ص) آغاز طَلْحة بن عُبیدالله و سعید بن زید را برای استخراج داده ها درباره مسیر، تعداد محافظان و نوع کالاهای کاروان ارسال کرد.[۱۰] بها کالاها حدود پنجاه هزار دینار تقریب زده شد که به وسیله هزار شتر حمل میشد.[۱۱] به گفته واقدی از مورخان قرن دوم وسوم قمری، نسبتاًً همگی عموم مکه دراین کاروان سرمایهگذاری کرده بودند.[۱۲]
سعی ابوسفیان برای نجات کاروان قریش
به گفته سبحانی، بعد از استقرار رسول(ص) در حیطه ذَفِران، ابوسفیان از نقشههای سپاه اسلام مطلع شد و ضَمضَم بن عَمرو را به مکه ارسال کرد تا قریش را برای نجات کاروان بسیج نماید.[۱۳] به گفته محمدابراهیم آیتی به طور تقریبً آحاد دلاوران قریش، به جز ابولهب، مهیا نزاع شدند.[۱۴] ابولهب شخصی به اسم عاص بن هشام را با چهار هزار درهم اجیر کرد تا به مکان وی در نزاع کمپانی نماید.[۱۵] بر طبق گزاش تاریخ طبری (تألیف: ۳۰۳)، تعداد نیروهای قریش در میان ۹۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر بوده میباشد.[۱۶]
گزینش جانشین
طبق نقل بعضی مورخان، رسول(ص) هنگام خروج از مدینه برای جنگ، عبدالله بن اُممَکتوم را جانشین خویش در اقامه نماز و اَبولُبابه را جانشین در کارها سیاسی قرار اعطا کرد.[۱۷] همینطور عاصم بن عَدی را مسئول حیطه قُبا و قسمت بالای مدینه کرد.[۱۸] نبی(ص) با حدود ۳۰۵[۱۹] یا این که ۳۱۳ نفر از مدینه بیرون شد.[۲۰] اورده شده در مسیر، در ناحیه بُقْع توقف کرد و اشخاص نادرسنوسال را که برای جنگ آمده بودند را به مدینه بازگرداند.[۲۱] فرستاده درین مسیر، کفار قریش مثلا ابوجهل را نفرین کرد.[۲۲] همینطور، دو نفر به اسمهای خُبَیب بن یَساف و قَیس بن مُحرِّث که صرفا برای دستیابی غنایم و سوای ایمان به اسلام به سپاه پیوسته بودند، از حضور در نزاع ممانعت شدند.[۲۳]
راهنمای انتخاب پک پذیرایی ترحیم مشهد برای مراسم ختم