???? ???? ???????

غزوه سویق
غزوه سَویق از غزوات رسول(ص) در سال دوم هجری میباشد. درین غزوه مشرکان مکه برای انتقام از کشتگان مبارزه بدر به گوشه و کنار مدینه حمله کردند و بعد از کشتن دو مسلمان و سوزاندن نخلستان گریختند. آنها برای فراروگریز سریع‌خیس از دست مسلمانها که در تعقیب آنها بودند، توشه و بنه خویش که در آن خوردنیِ سویق بود، بر زمین ریختند. این غزوه سوای تضارب نقطه پایان پک پذیرایی ترحیم مشهد یافت.

انتقام مبارزه بدر
ناکامی مشرکان در نبرد بدر و کشته‌شدن تنی چند از احاطه مکه، آنان‌را در تامل انتقام از نبی(ص) و مسلمان‌ها انداخت. ابوسفیان که فرزند و بعضی نزدیکان خویش را از دست داده بود، قسم خورد تا از مسلمان ها انتقام نگیرد، همبستر زنان نشود و گیسو خویش را روغن نزند.[۱] در ماه ذی الحجه سال دوم هجری ابوسفیان به یاروهمدم تعدادی از مشرکان به قصد حمله به مسلمان‌ها از مکه بیرون شد. در بعضی نقل‌ها تعداد مشرکان دویست نفر و در برخی چهل سوارکار مذکور میباشد.[۲]

قتل دو بدن از مسلمان‌ها
مشرکان مکه بعداز عبور از ناحیه نَجْدیّه به قربت چاهی در کنار کوهی به اسم تیت رسیدند.[۳] ابوسفیان به علت اگاهی از حالت مسلمانها، نزد فامیل بنی‌ نضیر رفت.[۴] بدین خواسته در بالا به منزل حُیی بْن أَخْطَب رفت. ولی او به جهت خوف، در را به روی ابوسفیان گشوده نکرد.[۵] او آنگاه به سراغ سَلَّام بْن مِشْکَم رییس و بانک‌دار یهودیان بنی‎نضیر رفت. سلّام از ابوسفیان پذیرایی کرد و اطلاعاتی دربارۀ حال و روز نبی و مسلمان ها به او بخشید. هنگام سحر ابوسفیان با ملازمان خویش به نخلستان دور و اطراف مدینه هجوم پیروزی. مشرکان بعداز سوزاندن یک نخل و دو منزل در حیطه عُرَیض به دو مرد از انصار حمله کردند و آن دو را کشتند.[۶] ابوسفیان با این انتقام به قسم خویش فعالیت کرد[۷] و با مشرکان به سوی مکه گریخت.

غزوه سوای زد خورد
نبی(ص) بعداز دور اندیشی از روایت، ابولبابة بن عبدالمنذر را جانشین خویش در مدینه کرد و به همپا دویست نفر از مهاجران و انصار به تعقیب مشرکان مکه پرداخت. سپاه مسلمانها تا جایی به اسم قَرقَرةُ الکُدر پیش رفت و زیرا به ابوسفیان دسترسی نیافت، از آن‌جا به مدینه رجوع.[۸]

به نقل طبری، با دقت به اینکه جنگی دربین مسلمان‌ها و مشرکان در نگرفت، مسلمانها از پیامبر معبود(ص) سؤال کردند که آیا می‌‎توانند این تعقیب و فرار را غزوه بنامند که نبی(ص) غزوه بودن این واقعه را تأیید کرد.[۹]

انگیزه اسم‌گذاری
سویق به آردی از گندم یا این که جو تفت داده گفته میشود که با آب یا این که عسل یا این که روغن ترکیب میگردد.[۱۰] انگیزه نامگذاری این غزوه به سویق آن میباشد که ابوسفیان و مشرکان هنگام فرارو گریز به سوی مکه، برای مدل‎باری و سرعت بیشتر آذوقه‌های خویش که دربین آن سویق بود به زمین ریختند و مسلمانها آنها‌را بر می‌داشتند. از این رو این غزوه به اسم غزوه سویق اسم‎گذاری شد.[۱۱]

غزوه سویق
غزوه سَویق از غزوات رسول(ص) در سال دوم هجری میباشد. درین غزوه مشرکان مکه برای انتقام از کشتگان مبارزه بدر به گوشه و کنار مدینه حمله کردند و بعد از کشتن دو مسلمان و سوزاندن نخلستان گریختند. آنها برای فراروگریز سریع‌خیس از دست مسلمانها که در تعقیب آنها بودند، توشه و بنه خویش که در آن خوردنیِ سویق بود، بر زمین ریختند. این غزوه سوای تضارب نقطه پایان پک پذیرایی ترحیم مشهد یافت.

انتقام مبارزه بدر
ناکامی مشرکان در نبرد بدر و کشته‌شدن تنی چند از احاطه مکه، آنان‌را در تامل انتقام از نبی(ص) و مسلمان‌ها انداخت. ابوسفیان که فرزند و بعضی نزدیکان خویش را از دست داده بود، قسم خورد تا از مسلمان ها انتقام نگیرد، همبستر زنان نشود و گیسو خویش را روغن نزند.[۱] در ماه ذی الحجه سال دوم هجری ابوسفیان به یاروهمدم تعدادی از مشرکان به قصد حمله به مسلمان‌ها از مکه بیرون شد. در بعضی نقل‌ها تعداد مشرکان دویست نفر و در برخی چهل سوارکار مذکور میباشد.[۲]

قتل دو بدن از مسلمان‌ها
مشرکان مکه بعداز عبور از ناحیه نَجْدیّه به قربت چاهی در کنار کوهی به اسم تیت رسیدند.[۳] ابوسفیان به علت اگاهی از حالت مسلمانها، نزد فامیل بنی‌ نضیر رفت.[۴] بدین خواسته در بالا به منزل حُیی بْن أَخْطَب رفت. ولی او به جهت خوف، در را به روی ابوسفیان گشوده نکرد.[۵] او آنگاه به سراغ سَلَّام بْن مِشْکَم رییس و بانک‌دار یهودیان بنی‎نضیر رفت. سلّام از ابوسفیان پذیرایی کرد و اطلاعاتی دربارۀ حال و روز نبی و مسلمان ها به او بخشید. هنگام سحر ابوسفیان با ملازمان خویش به نخلستان دور و اطراف مدینه هجوم پیروزی. مشرکان بعداز سوزاندن یک نخل و دو منزل در حیطه عُرَیض به دو مرد از انصار حمله کردند و آن دو را کشتند.[۶] ابوسفیان با این انتقام به قسم خویش فعالیت کرد[۷] و با مشرکان به سوی مکه گریخت.

غزوه سوای زد خورد
نبی(ص) بعداز دور اندیشی از روایت، ابولبابة بن عبدالمنذر را جانشین خویش در مدینه کرد و به همپا دویست نفر از مهاجران و انصار به تعقیب مشرکان مکه پرداخت. سپاه مسلمانها تا جایی به اسم قَرقَرةُ الکُدر پیش رفت و زیرا به ابوسفیان دسترسی نیافت، از آن‌جا به مدینه رجوع.[۸]

به نقل طبری، با دقت به اینکه جنگی دربین مسلمان‌ها و مشرکان در نگرفت، مسلمانها از پیامبر معبود(ص) سؤال کردند که آیا می‌‎توانند این تعقیب و فرار را غزوه بنامند که نبی(ص) غزوه بودن این واقعه را تأیید کرد.[۹]

انگیزه اسم‌گذاری
سویق به آردی از گندم یا این که جو تفت داده گفته میشود که با آب یا این که عسل یا این که روغن ترکیب میگردد.[۱۰] انگیزه نامگذاری این غزوه به سویق آن میباشد که ابوسفیان و مشرکان هنگام فرارو گریز به سوی مکه، برای مدل‎باری و سرعت بیشتر آذوقه‌های خویش که دربین آن سویق بود به زمین ریختند و مسلمانها آنها‌را بر می‌داشتند. از این رو این غزوه به اسم غزوه سویق اسم‎گذاری شد.[۱۱]