محمد بن ادریس شافعی (۱۵۰-۲۰۴ق) پر اسم و رسم به امام شافعی پک پذیرایی ترحیم مشهد سومین عالم از فقهای چهارگانه اهلسنت میباشد. صاحب و مالک بن انس (دومین فقید از فقهای چهارگانه اهل سنت) مهم ترین مدرس وی و احمد بن حنبل (چهارمین فقید از فقهای اهلسنت) مهمترین فراگیر وی بودهاند. شافعی، خلفای راشدین را به ترتیب ابوبکر، قدمت، عثمان و علی(ع) دانسته میباشد.
شافعی دوستدار اهلبیت فرستاده(ص) و امام علی(ع) بود. وی اشعار مختلفی در وصف و محبت آنها سروده و وقتی که ذکر فضائل امام علی(ع) جرم اکانت میشد، به ذکر مناقب وی پرداخته میباشد. شافعی در طی هارون الرشید بوسیله جمعای شیعه خوانده شد.
فقه شافعی با وجود پافشاری و تأکید بسیار بر حدیث، از طریقهای عقلی نیز به کارگیری نموده است. فقه وی در دنیا اسلام طرف داران بخش اعظمی داراست و تحت عنوان مجاورتترین فقه اهلسنت به فقه شیعه معرفی گردیده است.
نسب
محمد بن ادریس شافعی با اسم بدون نقص «محمد بن إدریس بن عباس بن عثمان بن شافع بن سائب بن عبید بن عبدیزید بن هاشم بن عبدالمطلب بن عبدمناف» میباشد.۱ اورا قُرشی، مُطلبی و شافعی خواندهاند.۲ وی همینطور به امام شافعی نیز آوازه دارااست.۳ نسل وی در عبدمناف با فرستاده اکرم(ص) یکی از می شود.۴ جد شافعی به اسم سائب در مبارزه بدر پرچمدار بنیهاشم در سپاه مکه بود و اسیر شد. او برای آزادی پولی را پرداخت کرد و بعد از آن مسلمان شد.۵
مامان شافعی «فاطمه» اسم داشت و بنابر قولی از نسل امام علی(ع) بوده میباشد. ۶
معاشطومار
قبر امام شافعی در قاهره
شافعی در سال ۱۵۰ق در غزه بنا شده در فلسطین به دنیا آمد۷ و در کودکی بابا خویش را از دست اعطا کرد.۸ در دو سالگی به هم پا مادرش به مکه رفت۷ و در آنجا پروش یافت.۹ شافعی در هفت سالگی قرآن را نگهداری کرد و در ده سالگی کتاب «الموطأ» تاثیر صاحب بن انس را نگهداری کرد.۱۰ وی بعداز مدتی به مدینه رفت و کتاب الموطا را از مراقبت برای صاحب خواند.۱۱ شافعی تا وفات صاحب و مالک در سال ۱۷۹ هجری قمری در مدینه ماند و بعداز آن به یمن رفت.۱۲
شافعی سفرهایی به بغداد و مکه داشت.۱۳ و در سال ۱۹۹ وارد مصر شد، کتابهای بخش اعظمی در آنجا تألیف کرد و به آوازه بسیار رسید.۱۴ وی پنج سال در مصر معاش کرد و در روز انتها رجب سال ۲۰۴هجری در ۵۴ سالگی۱۵ در مصر وفات کرد و در به عبارتیجا دفن شد.۱۶ در حین ایوبیان بر روی قبر شافعی بارگاهی ساختند که به وسیله عموم زیارت می گردد.۱۷
تحصیلات و اثرها
پژوهشگران، شافعی را در فقه، حدیث، ادبیات عرب و شعر بسیار متبحر دانستهاند.۱۸ برخی دانشمندان ۱۱۳ کتاب را به شافعی نسبت دادهاند.۱۴ یاقوت حموی در کتاب معجم الأدباء بیش تر از ۱۲۰ کتاب از شافعی اسم می برد.۱۹ کتاب «الأم» مهمترین و مشهورترین کتاب شافعی میباشد.۲۰
صاحب و مالک بن انس از فقهای اربعه اهلسنت، مدرس شافعی۲۱ و احمد بن حنبل از فقهای اربعه اهلسنت، محصل وی بوده میباشد.۲۲
شعر و ادبیات عرب
شافعی در صدر به شعر و ادبیات عرب عشق علامت اعطا کرد و در دستیابی این دانش کارایی بسیار کرد.۲۳ وی هفده سال فی مابین قوم و قبیله هذیلیان معاش کرد که از فصیحترین قبائل عرب به شمار میرفتند و در جستجوی شعر و لغت، سفری به یمن نیز داشت.۲۴ شایستگی وی موجب شد تا در شعر و شیوایی سخن رویش اکثری داشته باشد.۲۴
شافعی شعر نیز میسرود. وی در شعر خویش به بعضی مفاهیم خاص دینی پرداخته میباشد. همینطور اشعاری درباره ی اهلبیت نبی نیز از وی وجود دارااست. شافعی اشعار بخش اعظمی در باب مفاهیم اخلاقی سروده میباشد.۲۵
شافعی خویش را شعر سرا نمیدانست و معتقد بود در حالتی که شعر در شأن علماء بود وی شاعرتر از «لبید» شعر سرا مشهور عرب میبود.۲۶
فقه و حدیث
شافعی در بالا به شعر و ادبیات عرب عشق نشانه بخشید. البته بعد از وقایعی به فقه عشق و علاقهمند گردیده و به یادگیری فقه پرداخت.۲۷ وی در مکه نزد مسلم بن خالد زنجی مفتی تعالی مکه، فقه را یادگرفت. آن گاه به مدینه رفته و محصل صاحب و مالک بن انس یکی فقهای اربعه اهل سنت شوید.۲۱ شافعی تا وفات صاحب در سال ۱۷۹ق در مدینه باقی ماند و بعداز آن به یمن رفت.۲۸
شافعی در یکی سفرهایش به بغداد با محمد بن حسن شیبانی که دوست ابوحنیفه بود، همدم شد و با نحوههای فکری و فقاهتی حنفی نیز آشنا گشت و توانست از آن در فقه خویش استعمال نماید.۲۹
شافعی برای خریداری کردن حدیث به شهرهای گوناگون هجرت میکرد.
محمد بن ادریس شافعی (۱۵۰-۲۰۴ق) پر اسم و رسم به امام شافعی پک پذیرایی ترحیم مشهد سومین عالم از فقهای چهارگانه اهلسنت میباشد. صاحب و مالک بن انس (دومین فقید از فقهای چهارگانه اهل سنت) مهم ترین مدرس وی و احمد بن حنبل (چهارمین فقید از فقهای اهلسنت) مهمترین فراگیر وی بودهاند. شافعی، خلفای راشدین را به ترتیب ابوبکر، قدمت، عثمان و علی(ع) دانسته میباشد.
شافعی دوستدار اهلبیت فرستاده(ص) و امام علی(ع) بود. وی اشعار مختلفی در وصف و محبت آنها سروده و وقتی که ذکر فضائل امام علی(ع) جرم اکانت میشد، به ذکر مناقب وی پرداخته میباشد. شافعی در طی هارون الرشید بوسیله جمعای شیعه خوانده شد.
فقه شافعی با وجود پافشاری و تأکید بسیار بر حدیث، از طریقهای عقلی نیز به کارگیری نموده است. فقه وی در دنیا اسلام طرف داران بخش اعظمی داراست و تحت عنوان مجاورتترین فقه اهلسنت به فقه شیعه معرفی گردیده است.
نسب
محمد بن ادریس شافعی با اسم بدون نقص «محمد بن إدریس بن عباس بن عثمان بن شافع بن سائب بن عبید بن عبدیزید بن هاشم بن عبدالمطلب بن عبدمناف» میباشد.۱ اورا قُرشی، مُطلبی و شافعی خواندهاند.۲ وی همینطور به امام شافعی نیز آوازه دارااست.۳ نسل وی در عبدمناف با فرستاده اکرم(ص) یکی از می شود.۴ جد شافعی به اسم سائب در مبارزه بدر پرچمدار بنیهاشم در سپاه مکه بود و اسیر شد. او برای آزادی پولی را پرداخت کرد و بعد از آن مسلمان شد.۵
مامان شافعی «فاطمه» اسم داشت و بنابر قولی از نسل امام علی(ع) بوده میباشد. ۶
معاشطومار
قبر امام شافعی در قاهره
شافعی در سال ۱۵۰ق در غزه بنا شده در فلسطین به دنیا آمد۷ و در کودکی بابا خویش را از دست اعطا کرد.۸ در دو سالگی به هم پا مادرش به مکه رفت۷ و در آنجا پروش یافت.۹ شافعی در هفت سالگی قرآن را نگهداری کرد و در ده سالگی کتاب «الموطأ» تاثیر صاحب بن انس را نگهداری کرد.۱۰ وی بعداز مدتی به مدینه رفت و کتاب الموطا را از مراقبت برای صاحب خواند.۱۱ شافعی تا وفات صاحب و مالک در سال ۱۷۹ هجری قمری در مدینه ماند و بعداز آن به یمن رفت.۱۲
شافعی سفرهایی به بغداد و مکه داشت.۱۳ و در سال ۱۹۹ وارد مصر شد، کتابهای بخش اعظمی در آنجا تألیف کرد و به آوازه بسیار رسید.۱۴ وی پنج سال در مصر معاش کرد و در روز انتها رجب سال ۲۰۴هجری در ۵۴ سالگی۱۵ در مصر وفات کرد و در به عبارتیجا دفن شد.۱۶ در حین ایوبیان بر روی قبر شافعی بارگاهی ساختند که به وسیله عموم زیارت می گردد.۱۷
تحصیلات و اثرها
پژوهشگران، شافعی را در فقه، حدیث، ادبیات عرب و شعر بسیار متبحر دانستهاند.۱۸ برخی دانشمندان ۱۱۳ کتاب را به شافعی نسبت دادهاند.۱۴ یاقوت حموی در کتاب معجم الأدباء بیش تر از ۱۲۰ کتاب از شافعی اسم می برد.۱۹ کتاب «الأم» مهمترین و مشهورترین کتاب شافعی میباشد.۲۰
صاحب و مالک بن انس از فقهای اربعه اهلسنت، مدرس شافعی۲۱ و احمد بن حنبل از فقهای اربعه اهلسنت، محصل وی بوده میباشد.۲۲
شعر و ادبیات عرب
شافعی در صدر به شعر و ادبیات عرب عشق علامت اعطا کرد و در دستیابی این دانش کارایی بسیار کرد.۲۳ وی هفده سال فی مابین قوم و قبیله هذیلیان معاش کرد که از فصیحترین قبائل عرب به شمار میرفتند و در جستجوی شعر و لغت، سفری به یمن نیز داشت.۲۴ شایستگی وی موجب شد تا در شعر و شیوایی سخن رویش اکثری داشته باشد.۲۴
شافعی شعر نیز میسرود. وی در شعر خویش به بعضی مفاهیم خاص دینی پرداخته میباشد. همینطور اشعاری درباره ی اهلبیت نبی نیز از وی وجود دارااست. شافعی اشعار بخش اعظمی در باب مفاهیم اخلاقی سروده میباشد.۲۵
شافعی خویش را شعر سرا نمیدانست و معتقد بود در حالتی که شعر در شأن علماء بود وی شاعرتر از «لبید» شعر سرا مشهور عرب میبود.۲۶
فقه و حدیث
شافعی در بالا به شعر و ادبیات عرب عشق نشانه بخشید. البته بعد از وقایعی به فقه عشق و علاقهمند گردیده و به یادگیری فقه پرداخت.۲۷ وی در مکه نزد مسلم بن خالد زنجی مفتی تعالی مکه، فقه را یادگرفت. آن گاه به مدینه رفته و محصل صاحب و مالک بن انس یکی فقهای اربعه اهل سنت شوید.۲۱ شافعی تا وفات صاحب در سال ۱۷۹ق در مدینه باقی ماند و بعداز آن به یمن رفت.۲۸
شافعی در یکی سفرهایش به بغداد با محمد بن حسن شیبانی که دوست ابوحنیفه بود، همدم شد و با نحوههای فکری و فقاهتی حنفی نیز آشنا گشت و توانست از آن در فقه خویش استعمال نماید.۲۹
شافعی برای خریداری کردن حدیث به شهرهای گوناگون هجرت میکرد.
پک پذیرایی ترحیم مشهد برای مراسم ختم در مسجد؛ چه ترکیبی مناسبتر است؟