(درگذشت ۱۰۲۱ق) رجالشناس و دانا شیعه قرن یازدهم قمری میباشد. وی در تقسیم رجالشناسان به مؤسسان، کامل شدنکنندهگان، گردآوریآوریکنندهگان و مُنَقِّحان (پژوهشگران)، آغازگر منقحان شمرده شدهاست. مجموعهبندی راویان در تقسیم چهارگانه حدیث (درست، مُوَثَّق، حَسَن و ضعیف) نیز، از ابتکارهای وی میباشد.صاحب و مالک مدارک و پژوهشگر کرکی از استادان او و کتابهای دربردارنده الاقوال در دانش رجال و المبسوط فی الامامه در قضیه امامت از اثرها وی پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد.
معاشطومار
اطلاعی از تاریخ میلاد عبدالنبی جزائری در مشت وجود ندارد. برخی با اعتنا به اشارههای استادان و شاگردان وی، تولد او را حدود نصفه قرن دهم قمری دانستهاند.[۱] اسم بابا وی سعد مذکور میباشد؛[۲] اما عبدالله بن عیسی افندی تراجمنگار، در اینکه اسم بابا وی سعد باشد شک و تردید نموده است.[۳]
اصالت عبدالنبی جزائری از جزائر میباشد.[۴] جزائر حیطهای میباشد که در عراق و در شمال غربی بصره قراردارد و به آن جِبایِش گفته می شود.[۵] عبدالنبی جزائری در نجف درس خواند[۶] و در دو دهه پایان معاش خویش در کربلا مستقر بود.[۷] وی با صاحب و مالک معالم (درگذشت ۱۰۱۱ق)، مالک مدارک (درگذشت ۱۰۰۹ق) و روضه خوان بهائی (درگذشت ۱۰۳۱ق) از عالمان شیعه، معاصر بوده میباشد.[۸]
جزائری در ۱۸ جمادیالاولی سال ۱۰۲۱ق در روستایی دربین اصفهان و شیراز درگذشت. قبر وی در شیراز میباشد.[۹]
علم آموزی و درس دادن
عبدالنبی جزائری، علم ها اسلامی را در حوزه علمیه نجف فرا گرفت. صاحب و مالک مدارک[۱۰] و پژوهشگر کرکی[۱۱] از استادان وی بودند؛ ولی عبدالله بن عیسی افندی تفصیلاکنوننویس، به جهت اختلاف سِنی متفحص کرکی و جزائری در اینکه او معلم وی باشد شک نموده است.[۱۲] با این حالا، محدث نوری فقید شیعه، با دقت به اذنای که علامه مجلسی در بحارالانوار بیان کرده، متفحص کرکی را معلم وی دانسته، در صورتی چه ممکن میباشد جزائری در طول شاگردی او، سن پاره ای داشته میباشد.[۱۳]
جزائری از صاحب و مالک مدارک نیز اذن اخذ نموده است.[۱۴]
شاگردان اورا اینگونه بیان کردهاند:
سید میرزا محمد بن شرفالدین جزائری مشهور به سید میرزا جزائری[۱۵] از فقیهان و محدثان شیعه[۱۶] و تالیف کننده کتاب دولت ها الکلام فی دعائم الاسلام.[۱۷]
سید شرفالدین علی حسینی، بابا سید میرزا جزائری.[۱۸]
محمد بن حسین احسائی[۱۹] که کتابی حدیثی نگاشته میباشد.[۲۰]
جابر بن عباس نجفی،[۲۱] که از علامه مجلسی نقل داستان نموده است.[۲۲]
ادب بن محمد بن ادب عباسی[۲۳]
سید اسماعیل بن علی پارسا فلجی جزائری.[۲۴]
آغازگر دگرگونی در رجال
بعضی عبدالنبی جزائری و سید مصطفی تفرشی را آغازگران عصر نَقّادیِ راویان و دانش رجال دانستهاند.[۲۵] سلیمان بن عبدالله ماحوزی رجالشناسان را به چهار مجموعه مؤسسان، کامل شدنکنندهگان، گردآوریآوریکنندهگان و مُنَقِّحان (پژوهشگران) تقسیم کرده و جزائری را استارت کننده زمان منقحان دانسته میباشد،[۲۶] که دانش رجال را محققانه نظارت کرده و با نگاه منتقدانه به جرح و تعدیل راویان پرداخته میباشد.[۲۷] ولی قبل از جزائری، بعضی از عالمان مانند شهید ثانی به نظارت نقادانه رجال پرداختهاند، البته مشمول تمامی راویان و جوانب متفاوت دانش رجال نمیشود.[۲۸]
عبدالنبی جزائری اول کسی میباشد که روایان را مطابق تقسیم چهارگانه حدیث (درست، مُوَثَّق، حَسَن و ضعیف) گروهبندی نموده است.[۲۹] قبل از وی در نظارت راویان، تقسیمبندی وجود نداشت یا این که مطابق تقسیم دوگانه حدیث (درست و ضعیف) نصیببندی گردیده بود.[۳۰]
به یقین ابوعلی حائری رجالشناس قرن سیزدهم قمری، جزائری همچون ابن غضائری، بخش اعظمی از اشخاصی که مستحق تضعیف نبودهاند را از ضعیفان شمرده میباشد.[۳۱] از احمد بحرانی فقیه شیعه قرن یازدهم قمری نیز بیان شده که جزائری در تضعیف راویان دشوارگیرانه عکس العمل مینموده است؛[۳۲] ولی دشوارگیری وی سبب گردیده برای ثابت وثاقتِ بعضا راویانِ آیتم اختلاف، به صحبت وی استناد گردد.[۳۳]
به گفته سید محمدباقر خوانساری، عبدالنبی جزائری در فقه، اصول، صحبت، حدیث و ... نیز مهارت داشته میباشد
(درگذشت ۱۰۲۱ق) رجالشناس و دانا شیعه قرن یازدهم قمری میباشد. وی در تقسیم رجالشناسان به مؤسسان، کامل شدنکنندهگان، گردآوریآوریکنندهگان و مُنَقِّحان (پژوهشگران)، آغازگر منقحان شمرده شدهاست. مجموعهبندی راویان در تقسیم چهارگانه حدیث (درست، مُوَثَّق، حَسَن و ضعیف) نیز، از ابتکارهای وی میباشد.صاحب و مالک مدارک و پژوهشگر کرکی از استادان او و کتابهای دربردارنده الاقوال در دانش رجال و المبسوط فی الامامه در قضیه امامت از اثرها وی پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد.
معاشطومار
اطلاعی از تاریخ میلاد عبدالنبی جزائری در مشت وجود ندارد. برخی با اعتنا به اشارههای استادان و شاگردان وی، تولد او را حدود نصفه قرن دهم قمری دانستهاند.[۱] اسم بابا وی سعد مذکور میباشد؛[۲] اما عبدالله بن عیسی افندی تراجمنگار، در اینکه اسم بابا وی سعد باشد شک و تردید نموده است.[۳]
اصالت عبدالنبی جزائری از جزائر میباشد.[۴] جزائر حیطهای میباشد که در عراق و در شمال غربی بصره قراردارد و به آن جِبایِش گفته می شود.[۵] عبدالنبی جزائری در نجف درس خواند[۶] و در دو دهه پایان معاش خویش در کربلا مستقر بود.[۷] وی با صاحب و مالک معالم (درگذشت ۱۰۱۱ق)، مالک مدارک (درگذشت ۱۰۰۹ق) و روضه خوان بهائی (درگذشت ۱۰۳۱ق) از عالمان شیعه، معاصر بوده میباشد.[۸]
جزائری در ۱۸ جمادیالاولی سال ۱۰۲۱ق در روستایی دربین اصفهان و شیراز درگذشت. قبر وی در شیراز میباشد.[۹]
علم آموزی و درس دادن
عبدالنبی جزائری، علم ها اسلامی را در حوزه علمیه نجف فرا گرفت. صاحب و مالک مدارک[۱۰] و پژوهشگر کرکی[۱۱] از استادان وی بودند؛ ولی عبدالله بن عیسی افندی تفصیلاکنوننویس، به جهت اختلاف سِنی متفحص کرکی و جزائری در اینکه او معلم وی باشد شک نموده است.[۱۲] با این حالا، محدث نوری فقید شیعه، با دقت به اذنای که علامه مجلسی در بحارالانوار بیان کرده، متفحص کرکی را معلم وی دانسته، در صورتی چه ممکن میباشد جزائری در طول شاگردی او، سن پاره ای داشته میباشد.[۱۳]
جزائری از صاحب و مالک مدارک نیز اذن اخذ نموده است.[۱۴]
شاگردان اورا اینگونه بیان کردهاند:
سید میرزا محمد بن شرفالدین جزائری مشهور به سید میرزا جزائری[۱۵] از فقیهان و محدثان شیعه[۱۶] و تالیف کننده کتاب دولت ها الکلام فی دعائم الاسلام.[۱۷]
سید شرفالدین علی حسینی، بابا سید میرزا جزائری.[۱۸]
محمد بن حسین احسائی[۱۹] که کتابی حدیثی نگاشته میباشد.[۲۰]
جابر بن عباس نجفی،[۲۱] که از علامه مجلسی نقل داستان نموده است.[۲۲]
ادب بن محمد بن ادب عباسی[۲۳]
سید اسماعیل بن علی پارسا فلجی جزائری.[۲۴]
آغازگر دگرگونی در رجال
بعضی عبدالنبی جزائری و سید مصطفی تفرشی را آغازگران عصر نَقّادیِ راویان و دانش رجال دانستهاند.[۲۵] سلیمان بن عبدالله ماحوزی رجالشناسان را به چهار مجموعه مؤسسان، کامل شدنکنندهگان، گردآوریآوریکنندهگان و مُنَقِّحان (پژوهشگران) تقسیم کرده و جزائری را استارت کننده زمان منقحان دانسته میباشد،[۲۶] که دانش رجال را محققانه نظارت کرده و با نگاه منتقدانه به جرح و تعدیل راویان پرداخته میباشد.[۲۷] ولی قبل از جزائری، بعضی از عالمان مانند شهید ثانی به نظارت نقادانه رجال پرداختهاند، البته مشمول تمامی راویان و جوانب متفاوت دانش رجال نمیشود.[۲۸]
عبدالنبی جزائری اول کسی میباشد که روایان را مطابق تقسیم چهارگانه حدیث (درست، مُوَثَّق، حَسَن و ضعیف) گروهبندی نموده است.[۲۹] قبل از وی در نظارت راویان، تقسیمبندی وجود نداشت یا این که مطابق تقسیم دوگانه حدیث (درست و ضعیف) نصیببندی گردیده بود.[۳۰]
به یقین ابوعلی حائری رجالشناس قرن سیزدهم قمری، جزائری همچون ابن غضائری، بخش اعظمی از اشخاصی که مستحق تضعیف نبودهاند را از ضعیفان شمرده میباشد.[۳۱] از احمد بحرانی فقیه شیعه قرن یازدهم قمری نیز بیان شده که جزائری در تضعیف راویان دشوارگیرانه عکس العمل مینموده است؛[۳۲] ولی دشوارگیری وی سبب گردیده برای ثابت وثاقتِ بعضا راویانِ آیتم اختلاف، به صحبت وی استناد گردد.[۳۳]
به گفته سید محمدباقر خوانساری، عبدالنبی جزائری در فقه، اصول، صحبت، حدیث و ... نیز مهارت داشته میباشد
چگونه بهترین پک پذیرایی برای مراسم ترحیم را انتخاب کنیم؟