???? ???? ???????

حَبیب بن مُظاهِر اَسَدی (شهیدشدن ۶۱ق) از شهدای کربلا. حبیب از خویشاوندان بنی‌اسد و از اصحاب خاص حضرت علی(ع) بود. وی از عده ای بود که بعداز مرگ معاویه به امام حسین(ع) برای رفتن به کوفه طومار نوشتند. بعد از شهیدشدن مسلم بن عقیل، حبیب مخفیانه از کوفه بیرون شد و خویش را به امام حسین(ع) رساند و در روز عاشورا در کربلا به شهید شدن رسید. قبر وی در بقاع امام حسین(ع) و در اطراف بارگاه امام حسین(ع) پک پذیرایی ترحیم مشهد قراردارد.

اسم، لقب و نسب
حبیب بن مُظَهَّر[۱] از خاندان بنی‌اسد و لقب ابوالقاسم بوده‌ میباشد.[۲] در منابع اسم بابا وی به طور مُظواهر[۳] و مُظَهَّر[۴] و در برخی مُطَهَّر[۵] مذکور میباشد. مامَقانی، با استناد به آنچه در گویش‌ها و زیارات پر اسم و رسم میباشد، مُظاهِر (مُظاهِر)را درست شمرده میباشد او احتمال داده که اشخاصی هم که مظهر نوشته اند منظورشان مظاهر میباشد مانند کتابت اسمعیل و اسحق که اسماعیل و اسحاق خوانده می گردند.[۶] ولی سید محسن امین گفته میباشد مطابق آنچه در ورژن‌های کتاب‌های قدیم آمده مُظَهَّر صراحت دارد و مظاهر بر خلاف ضبط قدما میباشد.[۷]

صحابه نبی
ابن‌حجر عسقلانی در کتاب الاصابة فی تمییز الصحابه از منابع صحابه‌نگاری اسم اورا آورده میباشد. به گفته وی حبیب، نبی(ص) را فهم نموده است[۸] البته به گفته سید محسن امین اسم وی در کتاب‌های الاِستیعاب و اُسدالغابه از منابع صحابه‌نگاری تحت عنوان صحابه رسول نیامده میباشد.[۹]

روضه خوان طوسی اورا در فهرست اصحاب امام علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) آورده میباشد.[۱۰]

خصوصیت‌ها
حبیب، در همگی پیکار‌ها در کنار امام علی بود و از یاران خاص و از حاملان دانش و علم آن حضرت شمرده می شد.[۱۱] وی عضو شرطة الخمیس (نیروی ضربتی و گوش به دستور علی(ع)) بود.[۱۲] حبیب از حضرت علی(ع)، دانش مَنایا و بلایا (دانش به اموری که ابعاد رخداد خواهد زمین‌خورد) را آموخته بود.[۱۳] خاطرنشان کرد‌وگویی از وی و میثم تمار سال‌های قبل از اتفاق کربلا نقل گردیده‌است که هر مورد طرز شهید شدن دیگری را پیشگویی کرده‌اند.[۱۴]

حبیب حافظ قرآن کریم ومهربان بود و از امام حسین(ع) نقل شد‌ه‌است که وی در هر شب قرآن را ختم می کرد.[۱۵] وی در قبال توصیه حفاظت و پول برای دست برداشتن از کمک امام حسین: اظهار کرد: «ما نزد پیامبر معبود(ص) عذری نداریم که زنده باشیم و فرزند پیامبر آفریدگار(ص) را مظلومانه به قتل برسانند».[۱۶]

در زیارت امام حسین(ع) در نصفه شعبان و غیره[۱۷] اسم وی آمده میباشد.[۱۸]

حضور در حادثه کربلا
حبیب بن مظاهر مثلا عده ای بود که امام حسین(ع) را به کوفه دعوت کرد و از عموم نیز بیعت می‌گرفت. او بعد از عهدشکنی عموم کوفه، به یاور مسلم بن عوسجه به لشکر امام حسین پیوست.

دعوت از امام
بعداز مرگ معاویه در سال ۶۰ق، حبیب و عده ای از بزرگان شیعه ها کوفه؛ همانند سلیمان بن صُرَد، مُسیب بن نَجَبَه و رَفاعة بن شداد بَجَلی، از بیعت با یزید دوری کردند و برای امام حسین(ع) طومار نوشتند و آن حضرت را برای قیام بر ضد امویان به کوفه دعوت کردند.[۱۹] وقتی که مسلم بن عقیل به کوفه آمد، به امداد وی شتافتند. حبیب به هم پا مسلم بن عوسجه به صورت پنهانی در کوفه برای مسلم بن عقیل از عموم بیعت می‌گرفتند.[۲۰]

پیوستن به امام
وقتی که ابن‌زیاد به کوفه رفت و عموم مسلم بن عقیل را صرفا گذاشتند، قوم و قبیله بنی‌اسد، حبیب و مسلم بن عوسجه را نهفته کردند تا به آن ها آسیبی نرسد. آن‌ها مخفیانه از کوفه بیرون شدند و در روز هفتم محرم در کربلا، به کاروان امام پیوستند.[۲۱]

به نقل از سید محسن امین، حبیب هنگامی روئت کرد که یاران امام اندک و معاندان وی بسیارند، از امام حسین(ع) اذن گرفت و نزد کسانی از قوم بنی‌اسد که در حوالی کربلا سکونت داشتند رفت و آن ها به امداد امام طلبید. البته قدمت بن سعد با ارسال کردن سپاهی، بازدارنده از پیوستن آن ها به امام شد.[۲۲]

در بعدازظهر تاسوعا
حبیب بن مظاهر، پیش از روز عاشورا، قرة بن قیس حنظلی را که از طرف قدمت بن سعد برای امام حسین(ع) طومار آورده بود، پند کرد و از وی خواست که حسین(ع) را کمک نماید چراکه به واسطه پدرانش پروردگار تو و ما کرامت بخشیده میباشد.[۲۳] در روز نهم محرم، حبیب به ملازمت زهیر و گروهی دیگر به یار و همدم حضرت عباس(ع) به قصد پند سپاه معاند که می‌خواستند به چادر‌های امام حمله نمایند، به مطرح شدن اوصاف امام و یارانش پرداخت و آنها را از مبارزه برحذر داشت.[۲۴]

حَبیب بن مُظاهِر اَسَدی (شهیدشدن ۶۱ق) از شهدای کربلا. حبیب از خویشاوندان بنی‌اسد و از اصحاب خاص حضرت علی(ع) بود. وی از عده ای بود که بعداز مرگ معاویه به امام حسین(ع) برای رفتن به کوفه طومار نوشتند. بعد از شهیدشدن مسلم بن عقیل، حبیب مخفیانه از کوفه بیرون شد و خویش را به امام حسین(ع) رساند و در روز عاشورا در کربلا به شهید شدن رسید. قبر وی در بقاع امام حسین(ع) و در اطراف بارگاه امام حسین(ع) پک پذیرایی ترحیم مشهد قراردارد.

اسم، لقب و نسب
حبیب بن مُظَهَّر[۱] از خاندان بنی‌اسد و لقب ابوالقاسم بوده‌ میباشد.[۲] در منابع اسم بابا وی به طور مُظواهر[۳] و مُظَهَّر[۴] و در برخی مُطَهَّر[۵] مذکور میباشد. مامَقانی، با استناد به آنچه در گویش‌ها و زیارات پر اسم و رسم میباشد، مُظاهِر (مُظاهِر)را درست شمرده میباشد او احتمال داده که اشخاصی هم که مظهر نوشته اند منظورشان مظاهر میباشد مانند کتابت اسمعیل و اسحق که اسماعیل و اسحاق خوانده می گردند.[۶] ولی سید محسن امین گفته میباشد مطابق آنچه در ورژن‌های کتاب‌های قدیم آمده مُظَهَّر صراحت دارد و مظاهر بر خلاف ضبط قدما میباشد.[۷]

صحابه نبی
ابن‌حجر عسقلانی در کتاب الاصابة فی تمییز الصحابه از منابع صحابه‌نگاری اسم اورا آورده میباشد. به گفته وی حبیب، نبی(ص) را فهم نموده است[۸] البته به گفته سید محسن امین اسم وی در کتاب‌های الاِستیعاب و اُسدالغابه از منابع صحابه‌نگاری تحت عنوان صحابه رسول نیامده میباشد.[۹]

روضه خوان طوسی اورا در فهرست اصحاب امام علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) آورده میباشد.[۱۰]

خصوصیت‌ها
حبیب، در همگی پیکار‌ها در کنار امام علی بود و از یاران خاص و از حاملان دانش و علم آن حضرت شمرده می شد.[۱۱] وی عضو شرطة الخمیس (نیروی ضربتی و گوش به دستور علی(ع)) بود.[۱۲] حبیب از حضرت علی(ع)، دانش مَنایا و بلایا (دانش به اموری که ابعاد رخداد خواهد زمین‌خورد) را آموخته بود.[۱۳] خاطرنشان کرد‌وگویی از وی و میثم تمار سال‌های قبل از اتفاق کربلا نقل گردیده‌است که هر مورد طرز شهید شدن دیگری را پیشگویی کرده‌اند.[۱۴]

حبیب حافظ قرآن کریم ومهربان بود و از امام حسین(ع) نقل شد‌ه‌است که وی در هر شب قرآن را ختم می کرد.[۱۵] وی در قبال توصیه حفاظت و پول برای دست برداشتن از کمک امام حسین: اظهار کرد: «ما نزد پیامبر معبود(ص) عذری نداریم که زنده باشیم و فرزند پیامبر آفریدگار(ص) را مظلومانه به قتل برسانند».[۱۶]

در زیارت امام حسین(ع) در نصفه شعبان و غیره[۱۷] اسم وی آمده میباشد.[۱۸]

حضور در حادثه کربلا
حبیب بن مظاهر مثلا عده ای بود که امام حسین(ع) را به کوفه دعوت کرد و از عموم نیز بیعت می‌گرفت. او بعد از عهدشکنی عموم کوفه، به یاور مسلم بن عوسجه به لشکر امام حسین پیوست.

دعوت از امام
بعداز مرگ معاویه در سال ۶۰ق، حبیب و عده ای از بزرگان شیعه ها کوفه؛ همانند سلیمان بن صُرَد، مُسیب بن نَجَبَه و رَفاعة بن شداد بَجَلی، از بیعت با یزید دوری کردند و برای امام حسین(ع) طومار نوشتند و آن حضرت را برای قیام بر ضد امویان به کوفه دعوت کردند.[۱۹] وقتی که مسلم بن عقیل به کوفه آمد، به امداد وی شتافتند. حبیب به هم پا مسلم بن عوسجه به صورت پنهانی در کوفه برای مسلم بن عقیل از عموم بیعت می‌گرفتند.[۲۰]

پیوستن به امام
وقتی که ابن‌زیاد به کوفه رفت و عموم مسلم بن عقیل را صرفا گذاشتند، قوم و قبیله بنی‌اسد، حبیب و مسلم بن عوسجه را نهفته کردند تا به آن ها آسیبی نرسد. آن‌ها مخفیانه از کوفه بیرون شدند و در روز هفتم محرم در کربلا، به کاروان امام پیوستند.[۲۱]

به نقل از سید محسن امین، حبیب هنگامی روئت کرد که یاران امام اندک و معاندان وی بسیارند، از امام حسین(ع) اذن گرفت و نزد کسانی از قوم بنی‌اسد که در حوالی کربلا سکونت داشتند رفت و آن ها به امداد امام طلبید. البته قدمت بن سعد با ارسال کردن سپاهی، بازدارنده از پیوستن آن ها به امام شد.[۲۲]

در بعدازظهر تاسوعا
حبیب بن مظاهر، پیش از روز عاشورا، قرة بن قیس حنظلی را که از طرف قدمت بن سعد برای امام حسین(ع) طومار آورده بود، پند کرد و از وی خواست که حسین(ع) را کمک نماید چراکه به واسطه پدرانش پروردگار تو و ما کرامت بخشیده میباشد.[۲۳] در روز نهم محرم، حبیب به ملازمت زهیر و گروهی دیگر به یار و همدم حضرت عباس(ع) به قصد پند سپاه معاند که می‌خواستند به چادر‌های امام حمله نمایند، به مطرح شدن اوصاف امام و یارانش پرداخت و آنها را از مبارزه برحذر داشت.[۲۴]