???? ???? ???????

ارتداد
اِرْتِاعطا کردْ بیرون‌شدن و رویگردانی از آیین اسلام میباشد. مسلمانِ رویگردان از اسلام را مُرتَد می‌نامند. ارتداد با انکار وجود خداوند، حقانیت نبی اسلام(ص)، آئین اسلام و کارها ضروری آئین مانند نماز و روزه و همینطور با توهین آشکار به مقدسات شرعی مانند کعبه متفحص پک پذیرایی ترحیم مشهد می شود.

مرتد را به دو نوع مرتد ملی و مرتد فطری تقسیم کرده‌اند که هرمورد احکام دینی منحصر خویش را دارااست. سازه بر طریقه دارای اسم و رسم فقیهان، مجازات مرتد فطریِ مرد، مرگ میباشد، البته به مرتد ملیِ مرد، زمان توبه و برگشت به آیین داده می گردد و در شکل عدم توبه کشته میگردد. مرتد زن چه ملی و چه فطری، کشته نمیشود، ولی تا وقتی که توبه نکند، زندانی می‌گردد.

برخی از فقیهان در قبال طریقه پر اسم و رسم، بر این باورند که مرتد فطریِ مرد نیز در شکل توبه کشته نمی شود.

نجس‌بودن مرتد و روا نبودن تزویج با وی، از سایر احکام ارتداد میباشد. به اطمینان بعضی، انگیزه وجود اینگونه مجازات‌هایی برای ارتداد، پرهیز از سهل و آسان‌انگاری مسلمان ها در دینداری و عدم تضعیف باورهای فقهی بوسیله معارضان اسلام میباشد.

مضمون‌‌شناسی و اقسام
ارتداد، اصطلاحی دینی میباشد و فقیهان آن را رویگردانی از اسلام مفهوم کرده‌اند.[۱] به مسلمانی که از آئین اسلام بیرون گردیده است، مُرتَدّ می گویند.[۲] در کتاب‌های دینی از ارتداد در نصیب‌های مختلفی ازجمله عصمت و طهارت، صلاة، زکات، صوم، حج، بیزنس، نکاح و ارث حرف به بین می آید.[۳] در بعضا کتاب‌های دینی نصیب مستقلی با تیتر «کتاب المُرتَدّ»، به ارتداد تخصیص یافته میباشد.[۴]

اقسام مرتد
نوشته ی علمی‌های اساسی: مرتد فطری و مرتد ملی
مرتد دو سیرتکامل میباشد و هر یک احکام ویژه خویش را داراست:[۵] مرتد فطری کسی میباشد که مسلمان به عالم آمده میباشد؛[۶] یعنی بابا و مادرش یا این که یک کدام از آنها مسلمان‌اند؛[۷] آنگاه از اسلام بیرون شد‌ه‌است.[۸] مرتد ملی به کسی می گویند که آغاز غیرمسلمان بوده، اسلام آورده و آن‌گاه از اسلام برگشته میباشد.[۹]

حالت و شیوه های ثابت ارتداد
ارتداد هم با صحبت و هم با فعل تحقق پیدا می‌نماید:

ارتداد با صحبت بدین شکل میباشد که کسی سخنی بگوید که دلالت نماید از آئین اسلام بیرون گردیده است؛ از جمله بگوید: آفریدگار نیست یا این که حضرت محمد(ص) نبی وجود ندارد یا این که آئین اسلام آیین حق وجود ندارد.[۱۰] انکار ضروری آئین نیز از این قول میباشد.[۱۱] مراد از ضروری آیین، چیزی میباشد که بودن آن در اسلام چنان بدیهی میباشد که به برهان نیاز ندارد و همگی مسلمان ها آن را قبول دارا‌هستند؛ مانند وجوب نماز و روزه و حج.[۱۲]
ارتداد با فعل این چنین میباشد که کسی کاری کفرآمیز را از روی عمد و با دانش به کفرآمیزبودنش اعمال دهد؛ به عنوان مثال برای بتی سجده نماید یا این که ماه یا این که خورشید را پرستش نماید یا این که به مقدسات فقهی مانند کعبه «اهانت آشکار» نماید.[۱۳]
به یقین آیت‌الله فاضل لنکرانی، شک وتردید و شبهه در توحید و نبوت، تازمانیکه به انکار و تکذیب نرسد، به ارتداد نمی‌انجامد.[۱۴] به تصریح علامه شعرانی «پژوهشگری كه در‌پی برهان و استدلال میباشد، در حالتی که با تردید مواجه خواهد شد و درصدد يافتن آیین حق باشد، تردید موجب بی دینی و ارتدادش در زمان تفحص نمیشود؛ اما به شرط آنکه با لهجه به انکار نپردازد.»[۱۵]

فقیهان، عقل، بلوغ، قصد و سپردن را از موقعیت تحقق ارتداد میدانند.[۱۶] بر پایۀ این شروط، اعلام کردن سخنان کفرآمیز بوسیله کم عقل یا این که هر که به سن بلوغ نرسیده میباشد، موجب ارتداد وی نمی شود؛[۱۷] همینطور هر کس از روی قصد سخنان کفرآمیز نگفته میباشد یا این که اورا ناچار کرده‌اند که شرک بگوید، مرتد به‌شمار نمی‌رود.[۱۸]

به‌فتوای فقیهان ارتداد از دو روش ثابت می گردد: یک کدام از اِقرار خویش مرتد به ارتدادش و دیگری بینه؛ یعنی دو مرد عادل بر ارتداد شخصی، مدرک دهند.[۱۹] به گفته شهید نخستین، در شرایطی که هر کس دو شاهد بر ارتدادش سند داده‌اند، بگوید که غلط نموده است، سخنش پذیرفته میگردد؛ همینطور میباشد در شرایطی که بگوید که به‌این شغل بدون چاره گردیده‌است و قرینه‌ای بر سخنش وجود داشته باشد.[۲۰]

ارتداد
اِرْتِاعطا کردْ بیرون‌شدن و رویگردانی از آیین اسلام میباشد. مسلمانِ رویگردان از اسلام را مُرتَد می‌نامند. ارتداد با انکار وجود خداوند، حقانیت نبی اسلام(ص)، آئین اسلام و کارها ضروری آئین مانند نماز و روزه و همینطور با توهین آشکار به مقدسات شرعی مانند کعبه متفحص پک پذیرایی ترحیم مشهد می شود.

مرتد را به دو نوع مرتد ملی و مرتد فطری تقسیم کرده‌اند که هرمورد احکام دینی منحصر خویش را دارااست. سازه بر طریقه دارای اسم و رسم فقیهان، مجازات مرتد فطریِ مرد، مرگ میباشد، البته به مرتد ملیِ مرد، زمان توبه و برگشت به آیین داده می گردد و در شکل عدم توبه کشته میگردد. مرتد زن چه ملی و چه فطری، کشته نمیشود، ولی تا وقتی که توبه نکند، زندانی می‌گردد.

برخی از فقیهان در قبال طریقه پر اسم و رسم، بر این باورند که مرتد فطریِ مرد نیز در شکل توبه کشته نمی شود.

نجس‌بودن مرتد و روا نبودن تزویج با وی، از سایر احکام ارتداد میباشد. به اطمینان بعضی، انگیزه وجود اینگونه مجازات‌هایی برای ارتداد، پرهیز از سهل و آسان‌انگاری مسلمان ها در دینداری و عدم تضعیف باورهای فقهی بوسیله معارضان اسلام میباشد.

مضمون‌‌شناسی و اقسام
ارتداد، اصطلاحی دینی میباشد و فقیهان آن را رویگردانی از اسلام مفهوم کرده‌اند.[۱] به مسلمانی که از آئین اسلام بیرون گردیده است، مُرتَدّ می گویند.[۲] در کتاب‌های دینی از ارتداد در نصیب‌های مختلفی ازجمله عصمت و طهارت، صلاة، زکات، صوم، حج، بیزنس، نکاح و ارث حرف به بین می آید.[۳] در بعضا کتاب‌های دینی نصیب مستقلی با تیتر «کتاب المُرتَدّ»، به ارتداد تخصیص یافته میباشد.[۴]

اقسام مرتد
نوشته ی علمی‌های اساسی: مرتد فطری و مرتد ملی
مرتد دو سیرتکامل میباشد و هر یک احکام ویژه خویش را داراست:[۵] مرتد فطری کسی میباشد که مسلمان به عالم آمده میباشد؛[۶] یعنی بابا و مادرش یا این که یک کدام از آنها مسلمان‌اند؛[۷] آنگاه از اسلام بیرون شد‌ه‌است.[۸] مرتد ملی به کسی می گویند که آغاز غیرمسلمان بوده، اسلام آورده و آن‌گاه از اسلام برگشته میباشد.[۹]

حالت و شیوه های ثابت ارتداد
ارتداد هم با صحبت و هم با فعل تحقق پیدا می‌نماید:

ارتداد با صحبت بدین شکل میباشد که کسی سخنی بگوید که دلالت نماید از آئین اسلام بیرون گردیده است؛ از جمله بگوید: آفریدگار نیست یا این که حضرت محمد(ص) نبی وجود ندارد یا این که آئین اسلام آیین حق وجود ندارد.[۱۰] انکار ضروری آئین نیز از این قول میباشد.[۱۱] مراد از ضروری آیین، چیزی میباشد که بودن آن در اسلام چنان بدیهی میباشد که به برهان نیاز ندارد و همگی مسلمان ها آن را قبول دارا‌هستند؛ مانند وجوب نماز و روزه و حج.[۱۲]
ارتداد با فعل این چنین میباشد که کسی کاری کفرآمیز را از روی عمد و با دانش به کفرآمیزبودنش اعمال دهد؛ به عنوان مثال برای بتی سجده نماید یا این که ماه یا این که خورشید را پرستش نماید یا این که به مقدسات فقهی مانند کعبه «اهانت آشکار» نماید.[۱۳]
به یقین آیت‌الله فاضل لنکرانی، شک وتردید و شبهه در توحید و نبوت، تازمانیکه به انکار و تکذیب نرسد، به ارتداد نمی‌انجامد.[۱۴] به تصریح علامه شعرانی «پژوهشگری كه در‌پی برهان و استدلال میباشد، در حالتی که با تردید مواجه خواهد شد و درصدد يافتن آیین حق باشد، تردید موجب بی دینی و ارتدادش در زمان تفحص نمیشود؛ اما به شرط آنکه با لهجه به انکار نپردازد.»[۱۵]

فقیهان، عقل، بلوغ، قصد و سپردن را از موقعیت تحقق ارتداد میدانند.[۱۶] بر پایۀ این شروط، اعلام کردن سخنان کفرآمیز بوسیله کم عقل یا این که هر که به سن بلوغ نرسیده میباشد، موجب ارتداد وی نمی شود؛[۱۷] همینطور هر کس از روی قصد سخنان کفرآمیز نگفته میباشد یا این که اورا ناچار کرده‌اند که شرک بگوید، مرتد به‌شمار نمی‌رود.[۱۸]

به‌فتوای فقیهان ارتداد از دو روش ثابت می گردد: یک کدام از اِقرار خویش مرتد به ارتدادش و دیگری بینه؛ یعنی دو مرد عادل بر ارتداد شخصی، مدرک دهند.[۱۹] به گفته شهید نخستین، در شرایطی که هر کس دو شاهد بر ارتدادش سند داده‌اند، بگوید که غلط نموده است، سخنش پذیرفته میگردد؛ همینطور میباشد در شرایطی که بگوید که به‌این شغل بدون چاره گردیده‌است و قرینه‌ای بر سخنش وجود داشته باشد.[۲۰]