loading...

???? ???? ???????

بازدید : 14
چهارشنبه 11 تير 1404 زمان : 13:49

در اعلام کرد‌وگوی پروردگار با ملائکه درباره آفرینش انسان، این عبارت از عهد ملائکه گفته شده که به خداوند گفتند: "آیا در زمین کسی را قرار می دهی که در آن تبهکاری و خون‌ریزی نماید!؟"[۱۷] ملائکه از کجا می‌دانسته‌اند که آدمیان درین کره خاکی گرفتار این دو بلای گرانقدر خواهند شد؟ مفسران در این زمینه احادیث مختلفی آورده‌اند که از آن ها بیش تر از یکی‌از دو فیض نمی‌قدرت پک پذیرایی ترحیم مشهد گرفت.

طبری احادیث اکثری نقل می‌نماید و در یک گروه‌بندی، گفته‌ها را اینگونه ذکر می‌نماید:

بعضی گفته‌اند قبل از آدمیان، جنّیان در زمین بودند که در آن تباهی و خون ریزی می‌کردند و ملائکه عاقبت انسان و نسل اورا بر آن ها قیاس کرده‌اند.

بعضا گفته‌اند آفریدگار خویش به ملائکه اعلام کرد خلیفه‌ای در زمین قرار میدهم، گفتند: وی چه‌گونه خواهد بود؟ اعلام کرد :تباهی و خون‌ریزی خواهد کرد. گفتند: چرا اورا می‌آفرینی؟ اظهار‌کرد: اینجانب در سرشتِ آدمیان اکثری نیکی‌ها و خیر و خوبی‌ها گذارده‌ام که شما از آن درایت ندارید.

بعضی گفته‌اند خداوند قبل از آفرینش انسان، درایت‌هایی درباره وی به ملائکه اعطا کرد و برخی دور اندیشی‌های دیگر را مخفی کرد و ملائکه برپایه آن اندازه تدبیر که داشتند، آن سوال را مطرح کردند.[۱۸]

طبرسی می گوید دراین مورد ۳ عهدوپیمان میباشد:

قبل از عموم، جنّیان در زمین بوده‌اند و تباهی و خون ریزی کرده‌اند و ملائکه فعالیت وی را قیاس بعدی آدمی گرفته‌اند.
ملائکه تنهاً از روی استفهام اینگونه گفته‌اند یعنی اینکه: پروردگارا، آیا قابلیت تبهکاری و خون ریزی هم برای تبار آدمی میان خواهد بود یا این که خیر؟
خداوند خویش به وی گفته بود که اینگونه گردد، اما سایر فواید آفرینش انسان را از وی پوشیده داشته بود تا به حکمت و دانش معبود باور بیشتری پیدا نمایند.[۱۹]
دمیدن روح آفریدگار در کالبد بشر
در سوره‌های حجر و ص [یادداشت ۱]پروردگار می فرماید: از روح خویش در بشر دمیدم. در جاهای دیگری نیز (راجع به بشر و عیسی) واژه و کلمه روح به آفریدگار منسوب شده میباشد. اِسناد روح به آفریدگار به چه معناست؟ مفسران اشاره‌هایی برای این مقاله دارا‌هستند.

به نظریه این اشخاص دمیدن عبارت میباشد از سرازیر ساختن باد در چیزی و در اینجا هدف معاش دادن به بشر میباشد از خط مش بخشیدن جان. نسبت دادن روح به آفریدگار برای گرامی داشتن انسان میباشد.[۲۰] پروردگار روح انسان را از باب تکریم او، به خویش نسبت اعطا کرد[۲۱] و غرض آیه این میباشد که خداوند جانِ انسانی را که با بدنش ارتباط و به آن وابستگی داراست پدید آورد خیر اینکه گمان خواهد شد چیزی مانند هوا وارد تن بشر شد‌ه‌است.[۲۲]

سجده ملائکه بر انسان
نوشته‌علمیٔ اساسی: سجده بر انسان
مطابق آیه قرآن ملائکه بر بشر سجده کردند. این سجده با دقت به اینکه کلیه مسلمانها بر این مقاله واقعه حیث دارا هستند که عبادت ویژه خداست و هرگونه تعظیمی به طور عبادت برای غیرخدا، بی دینی و کفر میباشد. سجده عبادی نبوده میباشد بلکه برای بزرگداشت و در معنای سلام و آفرین بوده میباشد و اینگونه سجده‌ای برای غیر آفریدگار جائز میباشد (مانند سجده والدین وبرادران یوسف در قبال وی)[یادداشت ۲] و افزون بر این که‌این سجده زیرا به دستور خدا بوده در واقع اطاعت دستور خداست. [۲۳]

پردیس بشر
نوشته ی علمیٔ مهم: پردیس انسان
پردیس بشر اولیه سکونت‌گاه انسان(ع) و حَوّا در اولِ خلقتشان میباشد.[۲۴] در سه سوره قرآن‌ کریم و مهربان از فردوس انسان حافظه گردیده است.[۲۵] انسان و حوا در‌این پردیس از کلیه خواستنی‌ها و فراوانی نعمت بهره مند بودند البته در کنار این رفاه، به آن دو هشدار داده گردیده بود که به درخت معینی مجاورت نشوند و میوه آن را نخورند. بشر و حوا با وسوسه شیطان از میوه درخت ممنوعه به کارگیری کردند و پیرو آن از فردوس اخراج شدند.[۲۶]

درباره حالت فردوس بشر چهار عقیده وجود دارااست: باغی در زمین،[۲۷] بهشتی برزخی در اسمان‌ها[۲۸] بهشتی در اسمان هفتم [۲۹]و فردوس موعود و شناخته گردیده دربین مسلمان ها(دارالثواب) [۳۰][یادداشت ۳]فخر رازی در تفسیرش بعد از نقل سه عقیده و قابلیت صحت هرکدام از آن‌ها نگرش چهارم را این دانسته که زیرا عامل نقلی ضعیف و متعارض می‌باشند و باور به هیچ یک نمی‌قدرت پیدا کرد پس بایستی که در‌این مورد توقف کرد و نظریات نکرد. [۳۲]

شجره ممنوعه
نوشته‌علمیٔ اساسی: شجره ممنوعه
معبود به بشر و حوا اذن بخشید از میوه هر درختی استعمال نمایند جز یک درخت مشخص. طبری احادیث بخش اعظمی از ابن عباس، ابومالک، ابوعطیه، قَتادَه و بقیه افراد میاورد که‌این درخت، بوته گندم بوده میباشد. در احادیث دیگری اورده شده که تاک یا این که نهال انجیر بوده میباشد. طوسی افزون بر احادیث گندم و انگور و انجیر، روایتی از امام علی(ع) می آورد که‌این درخت، درخت کافور بوده میباشد.[۳۳] امام رضا(ع) در زیر روایتی در بین نقل‌های مختلفی که پیرامون این درخت وجود دارااست، توده می‌نماید.[۳۴]

در غایت، با وسوسه شیطان، انسان و حوا میوه درخت ممنوع را به کارگیری کردند و از فردوس اخراج شدند.

در اعلام کرد‌وگوی پروردگار با ملائکه درباره آفرینش انسان، این عبارت از عهد ملائکه گفته شده که به خداوند گفتند: "آیا در زمین کسی را قرار می دهی که در آن تبهکاری و خون‌ریزی نماید!؟"[۱۷] ملائکه از کجا می‌دانسته‌اند که آدمیان درین کره خاکی گرفتار این دو بلای گرانقدر خواهند شد؟ مفسران در این زمینه احادیث مختلفی آورده‌اند که از آن ها بیش تر از یکی‌از دو فیض نمی‌قدرت پک پذیرایی ترحیم مشهد گرفت.

طبری احادیث اکثری نقل می‌نماید و در یک گروه‌بندی، گفته‌ها را اینگونه ذکر می‌نماید:

بعضی گفته‌اند قبل از آدمیان، جنّیان در زمین بودند که در آن تباهی و خون ریزی می‌کردند و ملائکه عاقبت انسان و نسل اورا بر آن ها قیاس کرده‌اند.

بعضا گفته‌اند آفریدگار خویش به ملائکه اعلام کرد خلیفه‌ای در زمین قرار میدهم، گفتند: وی چه‌گونه خواهد بود؟ اعلام کرد :تباهی و خون‌ریزی خواهد کرد. گفتند: چرا اورا می‌آفرینی؟ اظهار‌کرد: اینجانب در سرشتِ آدمیان اکثری نیکی‌ها و خیر و خوبی‌ها گذارده‌ام که شما از آن درایت ندارید.

بعضی گفته‌اند خداوند قبل از آفرینش انسان، درایت‌هایی درباره وی به ملائکه اعطا کرد و برخی دور اندیشی‌های دیگر را مخفی کرد و ملائکه برپایه آن اندازه تدبیر که داشتند، آن سوال را مطرح کردند.[۱۸]

طبرسی می گوید دراین مورد ۳ عهدوپیمان میباشد:

قبل از عموم، جنّیان در زمین بوده‌اند و تباهی و خون ریزی کرده‌اند و ملائکه فعالیت وی را قیاس بعدی آدمی گرفته‌اند.
ملائکه تنهاً از روی استفهام اینگونه گفته‌اند یعنی اینکه: پروردگارا، آیا قابلیت تبهکاری و خون ریزی هم برای تبار آدمی میان خواهد بود یا این که خیر؟
خداوند خویش به وی گفته بود که اینگونه گردد، اما سایر فواید آفرینش انسان را از وی پوشیده داشته بود تا به حکمت و دانش معبود باور بیشتری پیدا نمایند.[۱۹]
دمیدن روح آفریدگار در کالبد بشر
در سوره‌های حجر و ص [یادداشت ۱]پروردگار می فرماید: از روح خویش در بشر دمیدم. در جاهای دیگری نیز (راجع به بشر و عیسی) واژه و کلمه روح به آفریدگار منسوب شده میباشد. اِسناد روح به آفریدگار به چه معناست؟ مفسران اشاره‌هایی برای این مقاله دارا‌هستند.

به نظریه این اشخاص دمیدن عبارت میباشد از سرازیر ساختن باد در چیزی و در اینجا هدف معاش دادن به بشر میباشد از خط مش بخشیدن جان. نسبت دادن روح به آفریدگار برای گرامی داشتن انسان میباشد.[۲۰] پروردگار روح انسان را از باب تکریم او، به خویش نسبت اعطا کرد[۲۱] و غرض آیه این میباشد که خداوند جانِ انسانی را که با بدنش ارتباط و به آن وابستگی داراست پدید آورد خیر اینکه گمان خواهد شد چیزی مانند هوا وارد تن بشر شد‌ه‌است.[۲۲]

سجده ملائکه بر انسان
نوشته‌علمیٔ اساسی: سجده بر انسان
مطابق آیه قرآن ملائکه بر بشر سجده کردند. این سجده با دقت به اینکه کلیه مسلمانها بر این مقاله واقعه حیث دارا هستند که عبادت ویژه خداست و هرگونه تعظیمی به طور عبادت برای غیرخدا، بی دینی و کفر میباشد. سجده عبادی نبوده میباشد بلکه برای بزرگداشت و در معنای سلام و آفرین بوده میباشد و اینگونه سجده‌ای برای غیر آفریدگار جائز میباشد (مانند سجده والدین وبرادران یوسف در قبال وی)[یادداشت ۲] و افزون بر این که‌این سجده زیرا به دستور خدا بوده در واقع اطاعت دستور خداست. [۲۳]

پردیس بشر
نوشته ی علمیٔ مهم: پردیس انسان
پردیس بشر اولیه سکونت‌گاه انسان(ع) و حَوّا در اولِ خلقتشان میباشد.[۲۴] در سه سوره قرآن‌ کریم و مهربان از فردوس انسان حافظه گردیده است.[۲۵] انسان و حوا در‌این پردیس از کلیه خواستنی‌ها و فراوانی نعمت بهره مند بودند البته در کنار این رفاه، به آن دو هشدار داده گردیده بود که به درخت معینی مجاورت نشوند و میوه آن را نخورند. بشر و حوا با وسوسه شیطان از میوه درخت ممنوعه به کارگیری کردند و پیرو آن از فردوس اخراج شدند.[۲۶]

درباره حالت فردوس بشر چهار عقیده وجود دارااست: باغی در زمین،[۲۷] بهشتی برزخی در اسمان‌ها[۲۸] بهشتی در اسمان هفتم [۲۹]و فردوس موعود و شناخته گردیده دربین مسلمان ها(دارالثواب) [۳۰][یادداشت ۳]فخر رازی در تفسیرش بعد از نقل سه عقیده و قابلیت صحت هرکدام از آن‌ها نگرش چهارم را این دانسته که زیرا عامل نقلی ضعیف و متعارض می‌باشند و باور به هیچ یک نمی‌قدرت پیدا کرد پس بایستی که در‌این مورد توقف کرد و نظریات نکرد. [۳۲]

شجره ممنوعه
نوشته‌علمیٔ اساسی: شجره ممنوعه
معبود به بشر و حوا اذن بخشید از میوه هر درختی استعمال نمایند جز یک درخت مشخص. طبری احادیث بخش اعظمی از ابن عباس، ابومالک، ابوعطیه، قَتادَه و بقیه افراد میاورد که‌این درخت، بوته گندم بوده میباشد. در احادیث دیگری اورده شده که تاک یا این که نهال انجیر بوده میباشد. طوسی افزون بر احادیث گندم و انگور و انجیر، روایتی از امام علی(ع) می آورد که‌این درخت، درخت کافور بوده میباشد.[۳۳] امام رضا(ع) در زیر روایتی در بین نقل‌های مختلفی که پیرامون این درخت وجود دارااست، توده می‌نماید.[۳۴]

در غایت، با وسوسه شیطان، انسان و حوا میوه درخت ممنوع را به کارگیری کردند و از فردوس اخراج شدند.

نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 512
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 69
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 168
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 70
  • بازدید ماه : 2156
  • بازدید سال : 5041
  • بازدید کلی : 35310
  • <
    پیوندهای روزانه
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی