اَبرار نیکوکارانی میباشند که در قرآن جایگاهی پرنعمت در پردیس به آنها وعده داده شدهاست. قرآن از ابرار حمد نموده و آنهارا با خصوصیتهایی خاص معرفی نموده است. در آیه ها متعددی شایسته ترین نعمتهای بهشتی و محرکهای کلان، که ابرار از آن بهره مند خواهند بود، تعریف گردیدهاست. در تمجید مفسران از ابرار آمده که آن ها نیکوکارانی میباشند که فعالیت نیک را صرفا برای رضای معبود اعمال می دهند. بعضا نیز گفتهاند ابرار اشخاصیاند که خداوند را اطاعت و شغل های بهتر پک پذیرایی ترحیم مشهد مینمایند.
مفسران مبتنی بر آیه ها قرآن برای ابرار خصوصیتهایی برشمردهاند؛ برای مثال: وفای به نذر، اخلاص، اِخوراک حاجتمند و مسکین و اسیر، انفاق از مالی که آن را دوست دارا هستند، هراس از خدا و آخرت، زهد و تقوا، اقامه نماز و دادن زکات. برخی مفسران انبیاء و اولیاء را مصداق ابرار دانستهاند و عده ای از مفسران شیعه مصداق ابرار را امام علی(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) بیان کردهاند.
ابرار در اصطلاح تصوف، به اهل سلوک و بندگان خاص پروردگار گفته می گردد که در معرفت پروردگار و سیر الیالله مراحلی را طی کردهاند. در تصوف درباره ابرار نقل شده آنها مانند اوتاد و ابدال، آدمهای بدون نقص و واصلان به حق می باشند که ایمان و یقین آنها پایدار میباشد.
معرفی و مقام ابرار در قرآن
مفسران ابرار در قرآن را به معنای نیکوکاران دانستهاند.[۱] بر پایه ی نشانهها قرآن جایگاهی لبریز نعمت در فردوس به ابرار وعده داده گردیده است که از نعمتهای مختلف آن منتفع خواهند شد.[۲] در آیهها متعددی برگزیدگان و شایسته ترین نعمتهای بهشتی و جایزههای کبیر، که ابرار از آن بهره مند خواهند بود، تعریف شدهاست.[۳] مبنی بر آیه ۱۸ سوره مطففین آورده شده طومار اجرا ابرار در عِلّیّین[یادداشت ۱] میباشد.[۴]
طبرسی (درگذشت: ۵۴۸ق) ابرار را افرادی می داند که آفریدگار را اطاعت و شغل های بهتر مینمایند.[۵] در وصف ابرار آمده که آنان افرادی می باشند که مورچهای را اذیت نمیکنند و شرّ و بدی را دوست ندارند.[۶] علامه طباطبایی گفته میباشد ابرار اشخاصی می باشند که کار نه را به خیال ایمان به خداوند و فرستاده وی و آخرت اعمال میدهند.[۷] در تعاریف دیگر آمده که ابرار مؤمنانی میباشند که در ایمانشان درستگو[۸] و فرمان بردار معبود میباشند.[۹] برخی نیز گفتهاند در معنای هر نوع نیکوکاری میباشد که عقاید نیک، نیات نه و اجرا با تقوا را مشمول میشود.[۱۰] در تفسیری دیگر از ابرار آمده که آنان اشخاصی می باشند که روحی عظیم و همتی بلند داراهستند.[۱۱] و همچنین پاکانی میباشند که در نقط ی اوج عظمت و قرب به معبود هستند.[۱۲] بعضا مفسران انبیاء و اولیاء را مصداق ابرار،[۱۳] و بعضا نیز مصداق ابرار را امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) دانستهاند.[۱۴]
کلمه و واژه ابرار ۶ توشه و در ۶ آیه[یادداشت ۲] از قرآن تکرار گردیده[۱۵] که با مشتقاتش ۲۰ توشه در قرآن نام برده میباشد.[۱۶] قرآن از ابرار حمد و تعریفوتمجید فراوان کرده است.[۱۷] ابرار از الگوهای تربیتی قرآن شناخته می گردد.[۱۸] ابرار با مفاهیمی مانند اِحسان، اِنفاق، تعاون، نه و ایمان دارنده همبستگی معنایی میباشد.[۱۹] مبنی بر آیه ۱۹۳ سوره آلعمران ابرار مقامی داراهستند که اولو الالباب (خردمندان) آرزوی منزلت آن ها را داراهستند.[۲۰] رده ابرار را با دقت به آیهها قرآن [یادداشت ۳] [۲۱] و نیز با دقت به عبارت «حَسَناتُ الاْبْرارِ سَیئاتُ الْـمُقَرَّفی مابینَ» از منزلت مقربین زیرخیس دانستهاند.[۲۲] در قرآن فُجّار در قبال ابرار آمده میباشد.[۲۳]
خصوصیتهای ابرار در قرآن
در نشانهها سوره بشر[یادداشت ۴] از خصوصیتهای ابرار ذکر شده گردیده و از رده آن ها، اعمالشان در عالم و پاداشی که به آنها داده میشود خاطر نموده است.[۲۴] بر طبق این آیهها خصوصیتهایی برای ابرار بیان شده میباشد: وفای به نذر، واهمه از روزی که عذابش محصل میباشد،[۲۵] اطعام به مسکین و یتیم و اسیر، واهمه از خدا و قیامت[۲۶] و اخلاص[۲۷] مثلا این اوصاف می باشند. برخی نیز معنای حقیقی وواقعی ابرار را در آیه ۱۷۷ سوره بقره کاوش کردهاند که یک سری خصوصیت برای نیکوکاری بیان نموده است.[۲۸] بیان شده قرآن دراین آیه نمادهای نیکوکاری را ذکر نموده است که آن را به عبارتی خصوصیتهای ابرار دانستهاند؛ برای مثال: ایمان به آفریدگار، ملائکه، پیامبران الهی، قرآن و قیامت، انفاق، نماز، زکات، وفای به قسم، زهد و تقوا و طاقت.[۲۹] بعضی با دقت به آیه ۱۷۷ سوره بقره، فرقی میان خیر و ایمان و فعالیت پارسا ندانستهاند.[۳۰]
درباره ابرار بیان شده آنان آنچه را دوست داراهستند در رویکرد خداوند انفاق مینمایند.[۳۱] آن ها در مقابل انفاق خویش و سرویسهایی که نسبت به دیگر افراد جاری ساختن می دهند، به چیزی جز خرسندی پروردگار و پاداشی که وی می دهد لحاظ ندارند، و این را آرم یکتاپرستی وی دانستهاند.[۳۲] در تفصیل خصوصیت انفاق نیکوکاران مبنی بر آیه ۹۲ سوره آلعمران نقل شده کسی هیچوقت به واقعیت خیر و خوبی نمیرسد مگر اینکه از آنچه دوست داراست در منش آفریدگار انفاق نماید.[۳۳] در آیه ۲ سوره مائده به همگان سفارش گردیدهاست که در جاری ساختن خیر و خوبی همدیگر را کمک نمایند.[۳۴]
اَبرار نیکوکارانی میباشند که در قرآن جایگاهی پرنعمت در پردیس به آنها وعده داده شدهاست. قرآن از ابرار حمد نموده و آنهارا با خصوصیتهایی خاص معرفی نموده است. در آیه ها متعددی شایسته ترین نعمتهای بهشتی و محرکهای کلان، که ابرار از آن بهره مند خواهند بود، تعریف گردیدهاست. در تمجید مفسران از ابرار آمده که آن ها نیکوکارانی میباشند که فعالیت نیک را صرفا برای رضای معبود اعمال می دهند. بعضا نیز گفتهاند ابرار اشخاصیاند که خداوند را اطاعت و شغل های بهتر پک پذیرایی ترحیم مشهد مینمایند.
مفسران مبتنی بر آیه ها قرآن برای ابرار خصوصیتهایی برشمردهاند؛ برای مثال: وفای به نذر، اخلاص، اِخوراک حاجتمند و مسکین و اسیر، انفاق از مالی که آن را دوست دارا هستند، هراس از خدا و آخرت، زهد و تقوا، اقامه نماز و دادن زکات. برخی مفسران انبیاء و اولیاء را مصداق ابرار دانستهاند و عده ای از مفسران شیعه مصداق ابرار را امام علی(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) بیان کردهاند.
ابرار در اصطلاح تصوف، به اهل سلوک و بندگان خاص پروردگار گفته می گردد که در معرفت پروردگار و سیر الیالله مراحلی را طی کردهاند. در تصوف درباره ابرار نقل شده آنها مانند اوتاد و ابدال، آدمهای بدون نقص و واصلان به حق می باشند که ایمان و یقین آنها پایدار میباشد.
معرفی و مقام ابرار در قرآن
مفسران ابرار در قرآن را به معنای نیکوکاران دانستهاند.[۱] بر پایه ی نشانهها قرآن جایگاهی لبریز نعمت در فردوس به ابرار وعده داده گردیده است که از نعمتهای مختلف آن منتفع خواهند شد.[۲] در آیهها متعددی برگزیدگان و شایسته ترین نعمتهای بهشتی و جایزههای کبیر، که ابرار از آن بهره مند خواهند بود، تعریف شدهاست.[۳] مبنی بر آیه ۱۸ سوره مطففین آورده شده طومار اجرا ابرار در عِلّیّین[یادداشت ۱] میباشد.[۴]
طبرسی (درگذشت: ۵۴۸ق) ابرار را افرادی می داند که آفریدگار را اطاعت و شغل های بهتر مینمایند.[۵] در وصف ابرار آمده که آنان افرادی می باشند که مورچهای را اذیت نمیکنند و شرّ و بدی را دوست ندارند.[۶] علامه طباطبایی گفته میباشد ابرار اشخاصی می باشند که کار نه را به خیال ایمان به خداوند و فرستاده وی و آخرت اعمال میدهند.[۷] در تعاریف دیگر آمده که ابرار مؤمنانی میباشند که در ایمانشان درستگو[۸] و فرمان بردار معبود میباشند.[۹] برخی نیز گفتهاند در معنای هر نوع نیکوکاری میباشد که عقاید نیک، نیات نه و اجرا با تقوا را مشمول میشود.[۱۰] در تفسیری دیگر از ابرار آمده که آنان اشخاصی می باشند که روحی عظیم و همتی بلند داراهستند.[۱۱] و همچنین پاکانی میباشند که در نقط ی اوج عظمت و قرب به معبود هستند.[۱۲] بعضا مفسران انبیاء و اولیاء را مصداق ابرار،[۱۳] و بعضا نیز مصداق ابرار را امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) دانستهاند.[۱۴]
کلمه و واژه ابرار ۶ توشه و در ۶ آیه[یادداشت ۲] از قرآن تکرار گردیده[۱۵] که با مشتقاتش ۲۰ توشه در قرآن نام برده میباشد.[۱۶] قرآن از ابرار حمد و تعریفوتمجید فراوان کرده است.[۱۷] ابرار از الگوهای تربیتی قرآن شناخته می گردد.[۱۸] ابرار با مفاهیمی مانند اِحسان، اِنفاق، تعاون، نه و ایمان دارنده همبستگی معنایی میباشد.[۱۹] مبنی بر آیه ۱۹۳ سوره آلعمران ابرار مقامی داراهستند که اولو الالباب (خردمندان) آرزوی منزلت آن ها را داراهستند.[۲۰] رده ابرار را با دقت به آیهها قرآن [یادداشت ۳] [۲۱] و نیز با دقت به عبارت «حَسَناتُ الاْبْرارِ سَیئاتُ الْـمُقَرَّفی مابینَ» از منزلت مقربین زیرخیس دانستهاند.[۲۲] در قرآن فُجّار در قبال ابرار آمده میباشد.[۲۳]
خصوصیتهای ابرار در قرآن
در نشانهها سوره بشر[یادداشت ۴] از خصوصیتهای ابرار ذکر شده گردیده و از رده آن ها، اعمالشان در عالم و پاداشی که به آنها داده میشود خاطر نموده است.[۲۴] بر طبق این آیهها خصوصیتهایی برای ابرار بیان شده میباشد: وفای به نذر، واهمه از روزی که عذابش محصل میباشد،[۲۵] اطعام به مسکین و یتیم و اسیر، واهمه از خدا و قیامت[۲۶] و اخلاص[۲۷] مثلا این اوصاف می باشند. برخی نیز معنای حقیقی وواقعی ابرار را در آیه ۱۷۷ سوره بقره کاوش کردهاند که یک سری خصوصیت برای نیکوکاری بیان نموده است.[۲۸] بیان شده قرآن دراین آیه نمادهای نیکوکاری را ذکر نموده است که آن را به عبارتی خصوصیتهای ابرار دانستهاند؛ برای مثال: ایمان به آفریدگار، ملائکه، پیامبران الهی، قرآن و قیامت، انفاق، نماز، زکات، وفای به قسم، زهد و تقوا و طاقت.[۲۹] بعضی با دقت به آیه ۱۷۷ سوره بقره، فرقی میان خیر و ایمان و فعالیت پارسا ندانستهاند.[۳۰]
درباره ابرار بیان شده آنان آنچه را دوست داراهستند در رویکرد خداوند انفاق مینمایند.[۳۱] آن ها در مقابل انفاق خویش و سرویسهایی که نسبت به دیگر افراد جاری ساختن می دهند، به چیزی جز خرسندی پروردگار و پاداشی که وی می دهد لحاظ ندارند، و این را آرم یکتاپرستی وی دانستهاند.[۳۲] در تفصیل خصوصیت انفاق نیکوکاران مبنی بر آیه ۹۲ سوره آلعمران نقل شده کسی هیچوقت به واقعیت خیر و خوبی نمیرسد مگر اینکه از آنچه دوست داراست در منش آفریدگار انفاق نماید.[۳۳] در آیه ۲ سوره مائده به همگان سفارش گردیدهاست که در جاری ساختن خیر و خوبی همدیگر را کمک نمایند.[۳۴]
چگونه بهترین پک پذیرایی برای مراسم ترحیم را انتخاب کنیم؟