???? ???? ???????

مسجد کبود (به ترکی آذربایجانی: گؤی مچید) یا این که مسجد جهانشاه، از مسجد‌های تاریخی تبریز مرتبط با زمانه حکمرانی قراقویونلو‌ها در قرن نهم هجری هست که طبق کتیبهٔ سردر آن در سال ۸۴۵ هجری خورشیدی و در طی فرمانروا پک پذیرایی ترحیم مشهد جهانشاه مقتدرترین حکمران سلسله قراقویونلو سازه شده است. این مسجد با تنوع و نازکی کاشی‌کاری و گونه های خطوط به‌کاررفته در آن و به ویژه به جهت رنگ لاجوردی کاشی‌کاری‌های معرق آن به «فیروزهٔ اسلام» آوازه یافته‌میباشد. مدل معماری این سازه به نحوه آذری میباشد.

 مسجد کبود تبریز یک کدام از نفایس معماری اهل ایران میباشد که با وجود عنایت بیبدیل این سازه در منظومه ارثیه معماری اهل ایران, ابهاماتی درباره آن وجود داراست. نوشته‌ی‌علمی حاضر به رسیدگی یکی این ابهامات می‌پردازد که درباره خصوصیت های سبکی این مسجد میباشد. ادله تردیدها درباره طریق معماری این سازه, مرتبط با هندسه پلان و ادغام حجمی خاص آن میباشد که سبب گردیده این سازه از سایر مثال های معماری مسجد در جمهوری اسلامی ایران متمایز باشد. طرز معماری این سازه در حالتی که چه باب جدیدی در پیاده سازی مسجد در معماری اهل ایران گشود, لکن نتوانست شوق واشتیاق و گرایش معماران آجل را برای تکرار و کامل شدن هیبت آن برانگیزد؛ لذا فکر به شغل رفته در آفرینش معماری مسجد کبود تبریز, همانند تک ستاره ای بود که برای یک توشه درخشید و آن گاه بی سر و صدا شد. نوشتار حاضر به دنبال جواب گویی به‌این سوال هاست: 1. نام‌و‌نشان معماری مسجد کبود تبریز ریشه در تمدن معماری کدام مملکت دارااست؟ 2. در حالتی‌که مخلوط حجمی این سازه برگرفته از الگوهای معماری وارد شده میباشد, پس چرا هیبت های معماری اهل ایران در سیمای آن موج می‌زنند؟ 3. در شکل گیری پایانی این تاثیر معماری, اتمسفر فرهنگی جمهوری اسلامی ایران قرن نهم چه‌طور و به چه معیار موءثر بوده می باشد؟این تفحص به حیث محتوا, با طرز توصیفی - تحلیلی صورت گرفته و در مرحله رسیدگی تطبیقی با دیگر مثال های معماری, از طریق پژوهش قیاسی نیز سود گرفته گردیده‌است. درین نوشته‌ی‌علمی, سود میشود که بنای مسجد کبود تبریز هر یکسری همانندی فرمی به بعضا اثرها معماری عثمانی دارااست, معماران آفریننده آن که هنرمندان اهل ایران خطه آذربایجان بودند, با کاربست اندیشه ساکن و فوت‌و‌فن سنتی, چنان هیبت وارد شده این مسجد را با موادتشکیل دهنده تمدن معماری اهل ایران آمیخته ساخته اند که جنس آخری, سیمای معماری اهل ایران به خویش گرفته و بخشی از آن شد‌ه‌است.

مسجد کبود (به ترکی آذربایجانی: گؤی مچید) یا این که مسجد جهانشاه، از مسجد‌های تاریخی تبریز مرتبط با زمانه حکمرانی قراقویونلو‌ها در قرن نهم هجری هست که طبق کتیبهٔ سردر آن در سال ۸۴۵ هجری خورشیدی و در طی فرمانروا پک پذیرایی ترحیم مشهد جهانشاه مقتدرترین حکمران سلسله قراقویونلو سازه شده است. این مسجد با تنوع و نازکی کاشی‌کاری و گونه های خطوط به‌کاررفته در آن و به ویژه به جهت رنگ لاجوردی کاشی‌کاری‌های معرق آن به «فیروزهٔ اسلام» آوازه یافته‌میباشد. مدل معماری این سازه به نحوه آذری میباشد.

 مسجد کبود تبریز یک کدام از نفایس معماری اهل ایران میباشد که با وجود عنایت بیبدیل این سازه در منظومه ارثیه معماری اهل ایران, ابهاماتی درباره آن وجود داراست. نوشته‌ی‌علمی حاضر به رسیدگی یکی این ابهامات می‌پردازد که درباره خصوصیت های سبکی این مسجد میباشد. ادله تردیدها درباره طریق معماری این سازه, مرتبط با هندسه پلان و ادغام حجمی خاص آن میباشد که سبب گردیده این سازه از سایر مثال های معماری مسجد در جمهوری اسلامی ایران متمایز باشد. طرز معماری این سازه در حالتی که چه باب جدیدی در پیاده سازی مسجد در معماری اهل ایران گشود, لکن نتوانست شوق واشتیاق و گرایش معماران آجل را برای تکرار و کامل شدن هیبت آن برانگیزد؛ لذا فکر به شغل رفته در آفرینش معماری مسجد کبود تبریز, همانند تک ستاره ای بود که برای یک توشه درخشید و آن گاه بی سر و صدا شد. نوشتار حاضر به دنبال جواب گویی به‌این سوال هاست: 1. نام‌و‌نشان معماری مسجد کبود تبریز ریشه در تمدن معماری کدام مملکت دارااست؟ 2. در حالتی‌که مخلوط حجمی این سازه برگرفته از الگوهای معماری وارد شده میباشد, پس چرا هیبت های معماری اهل ایران در سیمای آن موج می‌زنند؟ 3. در شکل گیری پایانی این تاثیر معماری, اتمسفر فرهنگی جمهوری اسلامی ایران قرن نهم چه‌طور و به چه معیار موءثر بوده می باشد؟این تفحص به حیث محتوا, با طرز توصیفی - تحلیلی صورت گرفته و در مرحله رسیدگی تطبیقی با دیگر مثال های معماری, از طریق پژوهش قیاسی نیز سود گرفته گردیده‌است. درین نوشته‌ی‌علمی, سود میشود که بنای مسجد کبود تبریز هر یکسری همانندی فرمی به بعضا اثرها معماری عثمانی دارااست, معماران آفریننده آن که هنرمندان اهل ایران خطه آذربایجان بودند, با کاربست اندیشه ساکن و فوت‌و‌فن سنتی, چنان هیبت وارد شده این مسجد را با موادتشکیل دهنده تمدن معماری اهل ایران آمیخته ساخته اند که جنس آخری, سیمای معماری اهل ایران به خویش گرفته و بخشی از آن شد‌ه‌است.