???? ???? ???????

داخلی ترین نصیب آرامگاه فردوسی پک پذیرایی ترحیم مشهد سنگ قبر به عمل رفته درین سازه از محصول مرمر است و بعدها آن ۱ × ۱ مترمربع و طول آن ۰.۵ متر میباشد.
بر روی این سنگ قبر مرمرین تاریخ ولادت، تاریخ وفات و تاریخ ایجاد کرد سازه ( ۱۳۱۳ شمسی) حجاری شد‌ه‌است.
این سنگ قبر بر روی یک مرتبه قرار داده گردیده است که آن هم از فرآورده مرمر میباشد.
دومی نصیب بنای آرامگاه فردوسی ، در طبقه نخستین تالاری میباشد که ۴ ردیف گران قدر در ۴ کناره آن درنظرگرفته شده اند. مصالح مصرف شده برای ایجاد کرد این سالن سنگ مرمر میباشد. باطن سالن با به کارگیری از کاشی کاری زیبایی مزین گشته میباشد
در کناره های این سالن، چهار ردیف با گچ بری های بسیار زیبایی قراردارد.
ردیف های درنظرگرفته شده در ۴ بخش سالن نیز در سقف متصل به گچ بری های زیبایی می‌باشند.
در بخش جنوبی این سالن، مجسمه فردی بالدار وجود دارااست که خصوصیت های پاسارگاد را برای ما تداعی می نماید.
همینطور، بر روی دیوارهای نصیب جنوبی و شرقی سالن نقش هایی به طور کنده کاری وجود دارا هستند که قصه های شاهنامه را ماجرا می نمایند.
این روایت ها در ضلع شرقی سالن، با خوشنویسی حسن زرین به طور نوشته در آمده اند. همینطور،‌ در بخش جنوبی، کتیبه ای با بعد ها ۱ × ۱.۵ متر مربع وجود داراست. روی این کتیبه، قصیده ای بلند از علامه جلال الدین نقش بسته میباشد.
افزون بر آن، قسمتی از سقف این سالن به طور پله پله و با سنگ مرمر سازه گردیده است. روی این نصیب، اتاق کوچکی دیده می شود که اشعاری از فردوسی در اضلاع آن حک گردیده اند.
در میانه سالن آرامگاه فردوسی ، سکوی دیگری به اضلاع سه متر و طول ۳۰ سانتیمتر وجود دارااست که بر روی آن سنگ قبر فردوسی جای دارد، سنگی یکدست به ارتفاع یک و نیم متر و پهنا ۸۰ سانتیمتر که ولی به عبارتی سنگی میباشد که در سال ۱۳۱۳ ش . بر روی مدفن حکیم توس نهاده گردیده بود
بخش سوم این سازه، نیز از پله پله تشکیل‌شده میباشد که اشعار فردوسی بر روی آن کنده کاری گردیده‌است
این سازه دسته ای متشکل از آرامگاه، کتابخانه و موزه میباشد.
درب ورودی آرامگاه فردوسی در بخش جنوبی جای دارد. در روبروی درب ورودی، استخری با بعد ها ۳۰ × ۱۰ متر مربع ایجاد شده است
آرامگاه فردوسی بسیار مشابه آرامگاه کورش در پاسارگارد است.
به طور کلی مصالح مصرف شده در آرامگاه فردوسی سنگ و کاشی میباشد.
در قبلی در نصیب شمال غربی آرامگاه فردوسی، چایخانه ای قرار داشت. در‌این محل، عموم بعداز نوشیدن دمنوش به استراحت می پرداختند. این چایخانه در سال ۱۳۲۰ شمسی مبدل به موزه شد.

داخلی ترین نصیب آرامگاه فردوسی پک پذیرایی ترحیم مشهد سنگ قبر به عمل رفته درین سازه از محصول مرمر است و بعدها آن ۱ × ۱ مترمربع و طول آن ۰.۵ متر میباشد.
بر روی این سنگ قبر مرمرین تاریخ ولادت، تاریخ وفات و تاریخ ایجاد کرد سازه ( ۱۳۱۳ شمسی) حجاری شد‌ه‌است.
این سنگ قبر بر روی یک مرتبه قرار داده گردیده است که آن هم از فرآورده مرمر میباشد.
دومی نصیب بنای آرامگاه فردوسی ، در طبقه نخستین تالاری میباشد که ۴ ردیف گران قدر در ۴ کناره آن درنظرگرفته شده اند. مصالح مصرف شده برای ایجاد کرد این سالن سنگ مرمر میباشد. باطن سالن با به کارگیری از کاشی کاری زیبایی مزین گشته میباشد
در کناره های این سالن، چهار ردیف با گچ بری های بسیار زیبایی قراردارد.
ردیف های درنظرگرفته شده در ۴ بخش سالن نیز در سقف متصل به گچ بری های زیبایی می‌باشند.
در بخش جنوبی این سالن، مجسمه فردی بالدار وجود دارااست که خصوصیت های پاسارگاد را برای ما تداعی می نماید.
همینطور، بر روی دیوارهای نصیب جنوبی و شرقی سالن نقش هایی به طور کنده کاری وجود دارا هستند که قصه های شاهنامه را ماجرا می نمایند.
این روایت ها در ضلع شرقی سالن، با خوشنویسی حسن زرین به طور نوشته در آمده اند. همینطور،‌ در بخش جنوبی، کتیبه ای با بعد ها ۱ × ۱.۵ متر مربع وجود داراست. روی این کتیبه، قصیده ای بلند از علامه جلال الدین نقش بسته میباشد.
افزون بر آن، قسمتی از سقف این سالن به طور پله پله و با سنگ مرمر سازه گردیده است. روی این نصیب، اتاق کوچکی دیده می شود که اشعاری از فردوسی در اضلاع آن حک گردیده اند.
در میانه سالن آرامگاه فردوسی ، سکوی دیگری به اضلاع سه متر و طول ۳۰ سانتیمتر وجود دارااست که بر روی آن سنگ قبر فردوسی جای دارد، سنگی یکدست به ارتفاع یک و نیم متر و پهنا ۸۰ سانتیمتر که ولی به عبارتی سنگی میباشد که در سال ۱۳۱۳ ش . بر روی مدفن حکیم توس نهاده گردیده بود
بخش سوم این سازه، نیز از پله پله تشکیل‌شده میباشد که اشعار فردوسی بر روی آن کنده کاری گردیده‌است
این سازه دسته ای متشکل از آرامگاه، کتابخانه و موزه میباشد.
درب ورودی آرامگاه فردوسی در بخش جنوبی جای دارد. در روبروی درب ورودی، استخری با بعد ها ۳۰ × ۱۰ متر مربع ایجاد شده است
آرامگاه فردوسی بسیار مشابه آرامگاه کورش در پاسارگارد است.
به طور کلی مصالح مصرف شده در آرامگاه فردوسی سنگ و کاشی میباشد.
در قبلی در نصیب شمال غربی آرامگاه فردوسی، چایخانه ای قرار داشت. در‌این محل، عموم بعداز نوشیدن دمنوش به استراحت می پرداختند. این چایخانه در سال ۱۳۲۰ شمسی مبدل به موزه شد.